روزنامه هفت صبح، شینا گازرانی| احتمالاً طی ماههای اخیر زمزمههایی درباره اصطلاح متاورس به گوش شما نیز رسیده باشد. شاید اخباری را دنبال کرده باشید که ادعا میکنند متاورس قرار است جایگزینی برای اینترنت باشد. ممکن است شنیده باشید که همه ما قرار است آنجا زندگی کنیم و فیسبوک یا اپیک، یا روبلاکس، یا دهها شرکت کوچکتر سعی در تصاحب متاورس دارند و شاید حتی درباره نقش انافتیها در جهان متاورس کنجکاو شده باشید.
بهرغم بسیاری از مطالبی که در این مقاله پوشش خواهیم داد، ارائه توضیحی برای جهان متاورس به دلایلی دشوار است. جهان متاورس تا حدودی یک رویا برای آینده اینترنت و تا حدی یک روش منظم برای محصور کردن برخی از روندهای فعلی در زیرساختهای آنلاین، ازجمله رشد جهانهای سهبعدی موازی است. در واقع، صحبت در مورد معنای «متاورس» دست کمی از بحث کردن درباره معنای «اینترنت» در دهه ۱۹۷۰ میلادی ندارد. در آن زمان نیز، بلوکهای سازنده شکل جدیدی از ارتباطات در حال ساخت بودند، اما هیچکس واقعا نمیتوانست بفهمد ماهیت اینترنت چگونه خواهد بود.
تا بهحال، هیچ تعریف واحدی از متاورس ارائه نشده است که مقبول تمام کاربران و متخصصان در سرتاسر جهان باشد. تمامی تعاریف موجود متاورس را جانشین احتمالی جذابی برای اینترنت توصیف میکنند. طرفداران متاورس در دره سیلیکونی گاهی به توصیفی از متیو بال، سرمایهدار اهل ریسک، نویسنده کتاب Metaverse Primer اشاره میکنند که میگوید، متاورس یک شبکه گسترده از جهانهای سهبعدی و شبیهسازیهای دائمی و همزمان است که از تداوم هویت، اشیا، تاریخ، پرداختها و حقوق افراد پشتیبانی میکند و میتواند بهطور همزمان توسط تعداد بسیار نامحدودی از کاربران تجربه شود.
شرکت فیسبوک که در حال حاضر احتمالاً بیشترین سهم را در متاورس دارد، این جهان را سادهتر توصیف میکند: متاورس مجموعهای از فضاهای مجازی است که میتوانید با افراد دیگری که در فضای فیزیکی مشابه شما نیستند، ارتباط برقرار کنید و تعامل داشته باشید. البته، طبقهبندیهای گستردهتری در رابطه با متاورس وجود دارد. برای نمونه، یک طراح بازی آمریکایی بهنام راف کاستر، میان سه مفهوم «جهانهای آنلاین»، «مولتیورسها» و «متاورسها» تمایز قائل میشود.
از نظر کاستر، جهانهای آنلاین فضاهای دیجیتال، از محیطهای سهبعدی گرفته تا محیطهای مبتنی بر متن هستند، که بر یک موضوع اصلی متمرکز شدهاند. مولتیورسها جهانهای مختلف متعددی هستند که در یک شبکه بههم متصل شدهاند، که یک موضوع یا مجموعه قوانین مشترک ندارند. جهان مجازی توصیفشده در رمان «بازیکن شماره یک آماده» نمونهای از یک مولتیورس است. در نهایت، به عقیده کاستر متاورس یکی از انواع مولتیورس است که با دنیای واقعی تعامل بیشتری دارد. متاورس شامل مواردی مانند واقعیت افزوده، اتاقهای رختکن واقعیت مجازی برای فروشگاههای واقعی، و حتی برنامههایی مانند نقشههای گوگل است.
در حال حاضر، اینترنت عملکرد اپلیکیشنهای تلفن همراه، وبسایتها و انواع خدمات زیرساختی را پوشش میدهد. با این وجود، آیا اداره کردن جهانهای مجازی مانند متاورس در بستر اینترنت دور از دسترس بهنظر میرسد؟ متیو بال از نسبت دادن اصطلاح متاورس به جهان مجازی، یا همان متاورس مورد نظر ما طرفداری میکند. او معتقد است که بهکار بردن چنین عبارتی مرز مشخصی میان جهان متاورس با اینترنت امروزی ایجاد میکند. بال در یک مصاحبه تلفنی با وبسایت The Verge اشاره کرد، استفاده از لغت «Metaverse» بهعنوان یک عبارت توصیفی متمایز به ما امکان میدهد تا عظمت تغییراتی را که جهان متاورس در زندگی افراد ایجاد میکند، درک کنیم.
همچنین، اصطلاح متاورس به شرکتها اجازه میدهد از بار منفی مرتبط با اینترنت بهطور کلی و رسانههای اجتماعی بهطور خاص طفره بروند. یک محقق بهنام جوآن دونوان، در مقالهای درباره فیسبوک و متاورس اظهار کرده است، تا زمانیکه بتوانید فناوری جهان مجازی را بدیع، جدید و جالب جلوه دهید، میتوانید از وضع مقررات در متاورس جلوگیری کنید. بهعلاوه، یک دلیل بسیار ساده برای استفاده از عبارت متاورس وجود دارد؛ ایده متاورس بسیار بیشتر از لغت «اینترنت» پیشرو و دارای ظرفیت پیشرفت بهنظر میرسد و سرمایهگذاران و اهالی رسانه را هیجانزده میکند.
NFTها در نوع خود دارای ساختار پیچیدهای هستند. به زبان ساده، NFTها را میتوان راهی برای ثبت مالکیت و خرید و فروش کالاهای مجازی منحصر بهفرد معرفی کرد. بنابراین NFTها یک معماری مالی بالقوه مفید برای جهان متاورس هستند. به بیانی دیگر، اگر کالایی را از پلتفرم A در Metaverse بهصورت مجازی خریداری کنید، NFTها میتوانند یک رسید دائمی ایجاد کنند و به شما اجازه دهند همان کالا را در پلتفرمهای B تا Z در Metaverse استفاده کنید. بسیاری از طراحان NFT آواتارهای کلکسیونی مانند CryptoPunks، Cool Cats و Bored Apes را، گاهیاوقات حتی با مبالغ نجومی، به فروش میرسانند.
در حال حاضر این آواتارها اغلب هنرهای دوبعدی هستند که بهعنوان تصاویر پروفایل رسانههای اجتماعی استفاده میشوند. اما شاهد برخی تشابهات با آواتارهای مورد استفاده در متاورس نیز هستیم. بهعنوان مثال، شرکت Polygonal Mind در حال ساختن سیستمی بهنام CryptoAvatars است که به افراد امکان میدهد آواتارهای سهبعدی را بهعنوان NFT خریداری کنند و سپس از آنها در چندین جهان مجازی استفاده کنند. افرادی مانند تیم سوینی اظهار میکنند که تصور چنین چشماندازی خواسته آنها نیست.
سوینی همچنین اشاره میکند، رسانههای اجتماعی امروزی شرکتها و کاربران را درون حصارشان به دام انداختهاند و آنها را با تبلیغات بمباران میکنند.طراحان Roblox با فروش کالاهای دیجیتال در دنیای انحصاری درآمد کسب میکنند. طرفداران NFT، توکنهای غیرقابل معاوضه را جایگزین مناسبی برای سیستمهای پشتیبانیشده از تبلیغات میدانند. با این وجود، استفاده از NFTها نیز پیامدهای جانبی منفی بالقوه خود را دارد.
شرح عکس: نمایش متاورس از دید سازندگان فیسبوک
