روزنامه هفت صبح | محمد بن زاید، دیروز به عنوان رئیس امارات متحده عربی انتخاب شد. این عکس یادگاری او است با شش شیخ دیگر که هر یک، امیر یکی از امارتهای هفتگانه، همسایه جنوبی ما هستند: دوبی، شارجه، عجمان، فجیره، راس الخیمه و ام القوین.
قدرت این هفت امیرنشین که در سال ۱۹۷۱ با یکدیگر جمع شدند و یک کشور تشکیل دادند با هم برابر نیست. ابوظبی به تنهایی ۸۷ درصد از کل خاک امارات متحده عربی را در اختیار دارد و از این جهت، بر دیگران سیطره دارد.
از آن طرف ۴۳ درصد از کل جمعیت در دوبی ساکن هستند. در یک نگاه دیگر میتوان گفت که ابوظبی، دوبی و شارجه، ۹۵ درصد از کل خاک و ۹۶٫۵ درصد از کل جمعیت امارات را در اختیار دارند و در این شرایط مشخص است که عجمان، فجیره، راس الخیمه و ام القوین، اساسا داخل در بازی نیستند. از نظر اقتصادی هم اگرچه دوبی از نظر گردشگری و مالی قدرتمند و برندی جهانی دارد ولی از آن طرف ابوظبی، بیش از ۹۵ درصد نفت و گاز در امارات را در اختیار دارد و در میان پنج امیرنشین دیگر صرفا شارجه است که سری میان سرها دارد.
و اما برسیم به امیر این هفت امیرنشین. در ابوظبی که محمد بن زاید آل نهیان ۶۱ ساله امیر است، دوبی هم دست شیخ محمد بن راشد ۷۳ ساله از خاندان آل مکتوم است. حاکم شارجه سلطان القاسمی ۸۳ ساله است، حاکم فجیره، حمد بن محمد الشرقی ۷۳ ساله است، حاکم راس الخیمه، سعود بن صقر القاسمی ۶۶ ساله است، حاکم عجمان حمید النعیمی ۹۱ ساله است وحاکم ام القوین سعود بن راشد المعلا ۷۰ ساله است.
میان این هفت نفر البته اختلاف بوده و هست. تا وقتی شیخ زاید، رئیس ابوظبی و رئیس امارات بود، تقریبا مشکلی وجود نداشت اما مسئله از وقتی پیش آمد که او دقیقا در همان حوالی انقلاب اسلامی در ایران، فرزند خود یعنی شیخ خلیفه را به عنوان جانشین فرمانده نیروهای مسلح این کشور انتخاب کرد. شیخ راشد حاکم دوبی، اعلام کرد که این تصمیم به صورت انفرادی و بدون مشورت با اعضای شورای عالی فدرال و بدون کسب موافقت وی گرفته شده است و حتی گفته شد که قوای مسلح در دوبی به حالت آمادهباش درآمدند.
همین پروسه بعدها نیز اتفاق افتاد و در زمانی که حاکم ابوظبی و رئیس امارات یعنی همان شیخ خلیفه بیمار بود، برادرش شیخ محمد بن زاید، نایب رئیس ابوظبی و جانشین فرمانده کل قوای امارات است و امور را به عهده گرفته اما او با حاکم دوبی یعنی، اختلاف شدیدی داشت و دارد.
