روزنامه هفت صبح، صوفیا نصرالهی| اول کار بگویم دو بخش ستون امروز هیچ ربطی به یکدیگر ندارند.
یک: نقطه اوج فیلم آخر وس اندرسون، «شهر آستروئید»، پدیدار شدن یک سفینه فضایی بالای شهر است که آدم فضایی از آن پایین میآید و یک شهابسنگ را از روی زمین برمیدارد و با خودش لابد به سیارهاش میبرد. یک سکانس دیگر هم با حضور همین آدم فضایی داریم که دوباره میآید و شهابسنگ را که رویش حکاکی شده به اهالی شهر پس میدهد.
طبعا تصور میکنیم سکانس فانتزی عجیب و غریبی است. یاد آدم فضاییهای فیلمهای محبوبمان میافتیم که احتمالا «ای.تی» با آن چشمان درشتش هم بینشان است و یاد آن تصویر اعجابآور عبور از جلوی ماه با دوچرخه. حالا شما فکر میکنید که سینما قرار است به تخیل دامن بزند و از این حرفها ولی هفته پیش در کنگره آمریکا جلسهای درباره یوفوها یا همان موجودات فرازمینی ناشناخته برگزار شد!
ماجرا از این قرار بوده که سال گذشته نزدیک به ۳۵۰ مورد از سمت خلبانان و پرسنل هوایی و نه آدمهای بیکار علاف، گزارش شده که در آسمان اشیای ناشناخته دیدهاند. در جلسه کنگره یک مامور سابق اطلاعاتی هم حضور داشت که همیشه آدم بحثبرانگیزی بوده و زمانی مطرح کرده بود که آمریکا سفینه موجودات فضایی را در اختیار دارد.
اینکه ادعاها چقدر صحت دارد و واقعیت از چه قرار است فعلا معلوم نمیشود اما در جهان عجیبی زندگی میکنیم که کنگره آمریکا و دانشمندان ناسا برای اولینبار چیزی به اسم موجودات فضایی را جدی گرفتهاند و برایش جلسه گذاشتهاند و حرفهای شاهدان را شنیدهاند (شبیه این سکانس را هم در فیلم اندرسون داشتیم). یعنی اگر فردا بشقابپرندهها را در آسمان دیدیم یا شبیه فیلم وس اندرسون آدم فضایی از سفینهاش پایین آمد تا در کمال صلح و صفا به ما سر بزند، نباید تعجب کنیم.
دو: اما از بیرحمی جهان اینکه کوین اسپیسی، بازیگر برنده اسکار که او را با فیلمهایی مثل «مظنونین همیشگی» و سریال «خانه پوشالی» میشناسند، از همه اتهاماتش تبرئه شد. این جمله دوپهلوست چون درصدی هم فرض گرفته میشود که شاید سیستم قضایی کارش را درست انجام نداده و بالاخره یکی از آن شاکیها راست گفته! فرض اصلی ولی همان تبرئه شدن و بیگناه بودنش است.
حالا ببینید بیرحمی تا چه حد که اتهاماتی که مبنی بر آزار جنسی به او وارد کرده بودند، باعث شد که سالها توسط هالیوود بایکوت شود. حتی نتفلیکس حاضر نشد برای فصل آخر سریال «خانه پوشالی» که ستاره و محوریتش فرانک آندروود با بازی اسپیسی بود، با او قرارداد ببندد و کاراکتر فرانک آندروود را از فصل آخر حذف کردند.
اسپیسی بعد از حکم تبرئهاش در دادگاه گریه میکرد. کسی هست که پاسخگوی عمر هدر رفته او باشد؟ یا فیلمهایی که میتوانست در آنها بدرخشد یا آثاری که با درخشش او میتوانستند تبدیل به یک اتفاق هنری در جهان سینما و تلویزیون بشوند؟ نه. همانطور که در مورد جانی دپ هم همین اتفاق افتاد.
بعد از سالها دادگاه و کنار گذاشته شدن از «دزدان دریایی کارائیب» دیزنی ناگهان معلوم شد که ای بابا! آدم بد اصلی قصه امبر هرد بوده و جانی دپ تبرئه شد. اما واقعیت این است که دیگر نه دپ آن بازیگر سابق میشود و نه اسپیسی و نه حتی تماشاگران آنها مخاطبان قدیمی هستند.
در بیرحمی جهان معاصر و تهمتهای شبکههای اجتماعی و هشتگهای هیجانی چیزهایی از بین میروند که حتی با تبرئه دادگاه هم قابل بازگشت نیستند. دلم برای کوین اسپیسی و جانی دپ میسوزد. ستارههایی که از عرش به فرش افتادن را تجربه کردند و از این به بعد هر هشتگی که میخواهم در شبکههای اجتماعی بزنم قبلش به شیوه کنترل اعصاب یا اساتید یوگا سه نفس عمیق میکشم، یک لیوان آب میخورم و بعد هشتگم را تایپ میکنم.
