روزنامه هفت صبح، صوفیا نصرالهی| سردبیر یک جایی نوشته بود که فیلم «تو احساساتم را جریحهدار کردی» ساخته نیکول هولفسنر اثر بالغانهای است و میشود از آن درس گرفت. این خانم هولفسنر یک فیلم دیگر دارد که سال 2013 ساخته و من از طرفدارانش هستم به اسم: «حرف کافیه». کمدی رمانتیکی درباره رابطه زنان و مردان و اینکه چطور ممکن است بهرغم همه چالشها رابطهای شکل بگیرد.
این یکی فیلمش که باز هم جولیا لویی دریفوس در آن نقش اول را دارد درباره رابطه است. اینکه چطور ازدواجی که بیعیب و نقص بهنظر میرسد ممکن است با کوچکترین تلنگری دچار تزلزل شود. داستان سادهای دارد. زن نویسنده است و پیشنویس رمانش را داده که شوهرش بخواند و شوهرش از رمان خوشش نیامده اما به او راستش را نمیگوید.
نود دقیقه فیلم که راستش دیدنش برای من خیلی بیشتر از نود دقیقه طول کشید! درباره همین اختلافنظر است که آیا مرد میخواسته از همسرش حمایت کند یا فکر کرده او تحمل حقیقت را ندارد و میخواهد به او دروغ بگوید؟ راستش فیلم خستهام کرد. ۴۵دقیقه ابتدایی زندگی خوب زوج بود و ۴۵دقیقه بعدی شرح ناکامیهایشان.
درکش نکردم که دقیقا به جز شرح یک موقعیت چه چیزی میخواهد ارائه بدهد. این را منی میگویم که اصولا درامهای مربوط به رابطه زنان و مردان برایم جالب است. ولی «قصه ازدواج» نوآ بومباک هم همینقدر ناامیدم کرد. همچنان بهنظرم سهگانه یا بهتر بگویم رساله ریچارد لینکلیتر بهترین کلاس درس برای روابط زن و مرد است. از همان ابتدا شروع میشود.
از آشنایی و شیفتگی و هیجان اولیه تا شکلگیری رابطه و تصمیم برای ماندن و بعد گذشت زمان و اینکه چطور رابطه از یکنواختی و سوءتفاهمها میتواند جان سالم به در ببرد. اینکه چطور فیلمهای لینکلیتر با مدت زمان طولانیتر و دیالوگهای فراوان و بدون فراز و نشیب داستانی توانستهاند تا این حد مسحورکننده از آب دربیایند یقینا به هنر کارگردانی و دیالوگنویسی و البته شیمی میان ایتان هاوک و ژولی دلپی برمیگردد.
«تو احساساتم را جریحهدار کردی» فیلم شیرینی است اما دیگر زیادی آموزنده شده. احتمالا تبدیل به فیلم کوتاه بهتری میشد.
آن سریال «صحنههایی از یک ازدواج» چه نسخه برگمان و چه این نسخه آمریکایی اخیر با بازی جسیکا چستین و اسکار آیزاک هم شاید برای علاقهمندان به این داستانها حرفهایی برای گفتن داشته باشد.
زندگی البته و شاید متاسفانه سینما نیست. با دیالوگ خیلی از چیزها رفع و رجوع نمیشود. آدمها به اندازه بث و دان در زندگی مشترک گاهی بچهبازی درمیآورند اما کمتر پیش میآید که مثل آنها با کمبودها و ضعفها و ناراحتیهایشان مواجه شوند و رابطهشان را نجات بدهند.
این فیلمها را ببینید. چه خوشتان بیاید و چه نه. چه به لحاظ سینمایی بهنظرتان خستهکننده بیاید یا ممکن است برایتان سرگرمکننده باشد. در نهایت اینها فیلمهایی هستند که به ما یاد میدهند چطور در زندگی مشترک میتوانیم بالغانه دعوا کنیم، بحث کنیم و آشتی کنیم و همه اینها را پشت سر بگذاریم و کنار یکدیگر بمانیم.
از فیلم «تو احساساتم را جریحهدار کردی» خوشم نیامد اما دیدنش تجربه درستی بود. کارگردان از احساسات انسانی زنان و مردان درک درستی داشت و در نمایش آنها به ظرافت تلاش کرده بود. گیرم کمی زیادی سرراست، کمی زیادی بدون پیچ و خم و کمی هم خستهکننده.
