روزنامه هفت صبح، آرش خوشخو | تلویزیون در ابتدای دهه هفتاد همچنان شرایط مناسبی در جذب تماشاگران دارد. همچنان در دوره محمد هاشمی و مدیریت او قرار داریم که تا سال 1372 بهطول میانجامد. سریالهای پرطرفدار ژاپنی به نوبت به آنتن پخش میرسند (سالهای دور از خانه، هانیکو، سرزمینهای شمالی)، جلال مقامی و منوچهر نوذری برنامههای پرطرفدار خود را همچنان دارند، بهخصوص مسابقه هفته با اجرای منوچهر نوذری که بهشدت مورد توجه تماشاگران قرار دارد.
سریالهای پرتماشاگر و پرکشش و همهفهم پشتسر هم پخش میشوند. سریالهای موفقی مثل گل پامچال ساخته محمدرضا طالبی و با بازی فاطمه معتمدآریا و داود رشیدی، سریال کمدی و شیرین آرایشگاه زیبا ساخته مرضیه برومند و با بازی معتمدآریا و رضا بابک و حسین کسبیان، سریال طنز همسران ساخته مسعود رسام و بیژن بیرنگ با بازی فردوس کاویانی و الهام پاوهنژاد و مهرانه مهینترابی و فرهاد جم. این سریالها بین سالهای 1370 تا 73 از تلویزیون ایران پخش میشدند و نمونههایی کامل از سریالهای خانوادگی و مردمپسند بودند.
هم طالبی و هم زوج بیرنگ و رسام و هم مرضیه برومند متخصصهایی در ساخت سریالهای مردمی و ملی بودند. متاسفانه هیچکدامشان جایگزین مناسبی پیدا نکردند و خلأ ساخت چنین سریالهایی همچنان در تلویزیون وجود دارد. در حال حاضر سریال مهمانی که توسط ایرج طهماسب ساخته میشود، با تمام نقایصش، شمایی از همان حس ملی و مهربانانه در خود دارد که باعث اقبال تماشاگران عام نیز شده است. در سال 1370 یکی از عجیبترین و منحصربهفردترین سریالهای تاریخ تلویزیون ایران ساخته شد.
امرالله احمدجو سریال روزی روزگاری را کلید زد و به شکلی باورنکردنی یک اثر عظیم و دیدنی و فاخر و در عین حال بسیار شیرین و ملی بهوجود آورد. در این سریال زیبا خسرو شکیبایی، ژاله علو، محمود پاکنیت و محمد فیلی نقشهای اصلی را ایفا کردند. موفقیت این سریال بهحدی بود که بسیاری از تکیهکلامهای آن وارد فرهنگ عامه شد. نشانه مهمی از یک سریال ملی و مردمی. روزی روزگاری به روایتی نقطه اوج صنعت سریالسازی در تلویزیون ایران بود.
خود احمدجو هم دیگر نتوانست معجزه روزی روزگاری را تکرار کند. شخصا روزی روزگاری را بهترین سریال تاریخ تلویزیون میدانم و خب برخی هم هستند که این سریال را در کنار دایی جان ناپلئون و هزاردستان و کوچک جنگلی، یکی از قلهها میدانند. سریال پلیسی مزد ترس هم بهشدت مورد توجه مخاطبان قرار گرفت.
در این سریال عبدالرضا اکبری و اسماعیل محرابی نقشهای اصلی را ایفا میکنند. در همین دوران است که سریال امام علی، یکی از خیزهای بزرگ تلویزیون برای ساخت سریالهای مذهبی، کلید میخورد و آماده پخش میشود اما ملاحظات سیاسی و مذهبی موجب میشود که پخش آن تا چند سال به تعویق بیافتد. سریال را داوود میرباقری ساخته بود که با دو سریال رعنا و گرگها قابلیتهای نمایشی خود را ثابت کرده بود.
در همین دوران یک سریال خارجی هم دل از دل مردم ربود. سریال ارتش سری. یک سریال طول و دراز محصول بیبیسی درباره گروههای مقاومت در بلژیک بههنگام اشغال این کشور توسط آلمان نازی. تیتراز شگفتانگیز این سریال هنوز هم برای مخاطبان تلویزیون نوستالژیک و جذاب است و بعدها هم در پلتفرمهای تلویزیونی مورد استقبال تماشاگران قرار گرفت. در سالهای ابتدایی دهه هفتاد بخش ورزشی تلویزیون اما به سوهان روح تماشاگران بدل شده بود و کیفیت پایین برخی گزارشگران و مجریان ورزشی موجب آزار مخاطبان میشد.
در نوروز 1372 یک گروه طنز بسیار جوان با مدیریت پرویز کاردان چهره قدیمی تلویزیون غوغایی را در میان مخاطبان به وجود میآورند. شیوه طنازیشان کاملا بدیع و هوشمندانه بود. نوعی از طنز که برای مخاطب تلویزیون کاملا جدید و بدیع بود. ستاره اصلی و محبوبشان مهران مدیری بود. جوانی 30ساله، بلند قامت و خجالتی با صورتی سنگی و لحنی جذاب که بلافاصله مورد توجه مخاطبان قرار گرفت. بقیه گروهش هم همه جوانانی با استعداد بودند.
ارژنگ امیرفضلی، حمید لولایی، نعیمه نظامدوست و بعدها هم رضا عطاران، یوسف صیادی، نادر سلیمانی، نصرالله رادش، رضا اسدی و… بودند. این اتفاق در آخرین روزهای مدیریت محمد هاشمی بر تلویزیون رخ داد. چندی بعد سکان تلویزیون به علی لاریجانی میرسد که بعد از دو سال تجربه وزارت ارشاد میآید تا متولی بزرگترین سازمان فرهنگی حاکمیت بشود.
دوران مدیریت محمد هاشمی دورهای درخشان در جهت تولید آثار ممتاز تلویزیونی است. دورهای که صداوسیما قدرت راهبری و جذب مخاطبان را داشت. در تقارن با فقدان هیچ رقیب جدی رسانهای و مجازی و همینطور وجود سعه صدر و خوشسلیقگی در استفاده از نیروهای متنوع و البته وجود سرمایه اجتماعی مناسب موجب میشود تا تلویزیون یک دوره استثنایی را به جهت تولید برنامه پشتسر بگذارد.
