روزنامه هفت صبح، نادر نامدار| سالهاست که هر بار و هر جایی صحبت از چاقی و آدمهای چاق میشود، به یاد یکی از همکلاسیهای دوران دبیرستانم میافتم. البته در دوران تحصیل همکلاسی چاق کم نداشتم اما این یکی به دلیلی خاص در ذهنم ماندگار شده و آنهم نامخانوادگی کاملا متناقضی بود که اصلا به اندامش نمیآمد. نام فامیلیاش دو بخشی بود که بخش اولش «لاغر» بود! فکرش را بکنید! یکی از چاقترین آدمهایی که توی عمرتان دیدهاید، در نام فامیلیاش کلمه لاغر وجود داشته باشد!
قطعا نه آن چاقی و نه این فامیلی، به تنهایی خندهدار نیستند اما ترکیب ادغام شدن آنها در یک شخص عجیب و غریب بود دیگر!طبیعتا آن همکلاسی بهیادماندنی، خیلی نمیتوانست ورزش کند. حتی دویدن برای گرفتن نمره قبولی در درس ورزش هم برایش سخت و مشقتبار بود. خوب یادم هست که در مسابقه دو رفت و برگشت، به محض اینکه به نقطه محل برگشت میرسید و مسیرش باید 180 درجه تغییر میکرد، سنگینی وزنش بر شتابش غلبه میکرد و متاسفانه به زمین میافتاد!
او هرگز از پس آن امتحان برنیامد اما چاقهای دیگری بودند که در سطح حرفهای ورزش میکردند و هنوز هم میکنند. البته با ظهور امثال کریس رونالدو و پدیدهای بهنام «سیکسپک» در فوتبالیستها، این روزها کمتر فوتبالیستی را میتوانیم با کیلوهای اضافه در زمین ببينیم. اما در دهههای قبل، فوتبالیستهای چاقی بودند که به شکلی باورنکردنی خوب بازی میکردند و فوقستاره هم بودند. معروفترین آنها را قطعا همه آنهایی که فوتبال را دنبال میکنند میشناسند.
علی آقای پروین خودمان که اندام امروزش فقط کمی چاقتر از اندام دوران ورزش حرفهای اوست و یکی از معروفترین القابش هم بهخاطر همین اندام بامزه به او داده شده است؛ هرچند خودش معتقد است که این لقب را بهخاطر آبگوشتهای پر از دنبهای که «ماماننصرت» برایش درست میکرد به او دادهاند!
غیرممکن است عکسی از او پیدا کنید که حداقل 5 کیلو اضافه وزن توی ذوقتان نزند. اما با همین شرایط، علی آقا در وسط زمین جولان میداد! شاید در تمام طول بازی در زمین برای خودش راه میرفت اما سر بزنگاه با یک دریبل و یک پاس فوقالعاده، تنبلی ناشی از چاقیاش را جبران میکرد. با همین سبک بازی بود که در 36 سالگی آقای گل فوتبال تهران شد و تا 42 سالگی دوام آورد و بهصورت حرفهای بازی کرد!
یک فوتبالیست دیگر هم هست که اگرچه بازیکن بدی نیست اما بهخاطر هیکل تنومند و چاقش در دنیا معروف است. «آدبایو آکینفنوا» در بازیهای کامپیوتری مثل فیفا و پیایاس بهعنوان نیرومندترین بازیکن دنیا انتخاب شده و بیش از 100 کیلو وزن دارد. او 40 سالگی را پشت سر گذاشته اما هنوز آماده است و بازی میکند.
اگر عکسهایش را در زمین فوتبال ببینید باورتان نمیشود که کسی با این اندام بتواند حتی بهراحتی راه برود و احتمال میدهید که عکسها فتوشاپ باشند، اما خب فیلم بازیها و گلهایش موجود است! انصافا، هم خوب سر میزند و هم خوب فضاها را میشناسد. او هرگز در سطح لیگ برتر انگلستان بازی نکرده اما چند بار با تیمهایش در جامهای مختلف مقابل تیمهای بزرگ بازی کرده و سابقه گلزنی به لیورپول را هم دارد.
راستش را بخواهید تا مدتها به اینکه بعضیها استعداد چاقی دارند اعتقاد نداشتم. در واقع فكر میکردم این دروغی است که آدمهای چاق و تنبل برای توجیه کردن دیگران ساختهاند اما دیدن بعضی از فوتبالیستها پس از فقط چند ماه از خداحافظیشان، متقاعدم کرد که این پدیده واقعا وجود دارد.
مثلا رونالدوی اورجینال یا همان رونالدو لوئیز نازاریا دلیما، بعد از این که فوتبال را کنار گذاشت، بهتدریج چاق شد. خوب یادم هست که دیدن عکسهای او با شکم برآمده چه شوکی به هواداران فوتبال داد. در دوران بازی، وقتی در زمین میدوید هیچکس به گرد پایش نمیرسید. به همین خاطر بود که به او لقب خرگوش داده بودند و وقتی که فوتبال را کنار گذاشت و چاق شد، کلمه چاق را هم به لقبش اضافه کردند و شد «خرگوش چاق»!
بیشتر از 20 سال از دوران دبیرستانم گذشته است. خبری از آن همکلاسی قدیمیام ندارم اما از صمیم قلب امیدوارم اگر خودش را لاغر نکرده و همچنان همانقدر و شاید هم بیشتر چاق است، حداقل نام فامیلیاش را عوض کرده باشد.
