روزنامه هفت صبح، آنالی اکبری| Cee_Roo آرتیستی است که هر سال در این روزها ویدئویی از چکیده «آنچه گذشت» سال قبل را پست میکند؛ میکسی از حوادث و رویدادهای مهم جهان که هر روز شاهد تکههایی از آن در اخبار بودیم و چند روز بعد از یاد میبردیمشان و سرگرمِ اتفاقی تازه میشدیم.
در این سالهای اخیر هربار با دیدن فیلمهای هولناک و تاثیرگذار او به این فکر میکردم که آیا بشر هیچوقت سال واقعاً خوشی را پشت سر گذاشته؟ هر سال با عوض شدن تقویم و بالا آمدن عددی تازه، همه برای هم آرزوی یک سال خوب میکنند. اما این آرزوی رنگ و رو رفته هیچوقت رختی حقیقی بر تن کرده؟
هیچ سالی بوده که بشود آن را خوب نامید؟ راجع به یک شخص و یک گروه و یک قوم بدشانس و سیه روز حرف نمیزنم، جهان هیچوقت در سالی احساس آرامش و آسایش کرده؟ سالی که در آن خبر جنگ و موشکباران نباشد، عدهای گلچینِ زندگیشان را روی کول نگرفته و خانه را ترک نکرده و آواره سرزمینی دیگر نشده باشند، سیل شهری را با خود نبرده باشد، خشکسالی زمین سابقاً آبادی را ویران نکرده باشد
بیکاری و از دست دادن شغل ترس بزرگ مردم نباشد، رهبران جهان در حال تهدید هم نباشند، آتشسوزی جنگلها را تبدیل به زمین سوخته نکرده باشد، بیماری جمعیتی را به گورهای تازه کنده شده نفرستاده باشد، گرسنگی مثل بختکی سیاه روی شکمها نیفتاده باشد و افسردگی رنجی مشترک میان انسانهای زمین نباشد. شما بگویید! اصلاً چیزی به نام «سال خوب» وجود دارد یا فقط در حال مسخره کردن خودمان هستیم؟
