روزنامه هفت صبح، اکرم احمدی| برای من که هر روز حداقل شش خط مترو عوض می‌کنم تا به روزنامه برسم و دوباره به خانه برگردم، دست بعضی از فروشنده‌های مترو رو شده. از کلک‌هایی که برای فروش جنس تقلبی می‌زنند تا استفاده از یارهای کمکی و سیار برای تبلیغ پر سر و صدای جنس. از دست گذاشتن روی احساسات مردم و تکیه کردن به مهربانی‌های مسری در مترو برای فروش زعفران و هل که خرج شیمی درمانی دختر بچه‌‌ای مریض در بیاید که هر روز می‌گویند سه روز است در بیمارستان بستری است و …داستان مترو این شکلی است که هر چه جنس تقلبی‌تر باشد، صدای فروشنده بلندتر است.

مثلا کسانی که خمیر دندان و مسواک تقلبی می‌فروشند وقتی وارد واگن می‌شوند با صدای بلند از همه مسافران می‌خواهند به حراجی که آتش انداخته به مالشان توجه کنند. زنانی که لوازم آرایش تقلبی می‌فروشند هم یا یار کمکی دارند یا آنقدر داد می‌زنند که بعضی از مسافران جوگیر می‌شوند تا جنسی را که حداقل 400 هزار تومان با جنس اصل تفاوت قیمت دارد، بخرند و به قول فروشنده از دستشان نرود و پشیمان نشوند. بیشتر این فروشنده‌ها جنس‌هایی می‌فروشند که اسم و رسم آشنایی دارند، اما آن چیزی که در مترو فروخته می‌شود با جنس اصل خیلی فرق دارد، هم در قیمت و هم در محتویات. مثلا سه عدد خمیر دندان ضد حساسیت سنسوداین 100 هزار تومان، پنج عدد نسکافه 10 هزار تومان، سه عدد مسواک اورال بی 70 هزار تومان، سه عدد زعفران یک مثقالی سحرخیز 100 هزار تومان.

‌زعفران سحرخیز و هل ممتاز قائنات
اگر نخری ضرر کردی. هم پیش وجدانت شرمنده می‌شوی هم از اینکه این فرصت را از دست دادی. باید بروی از سوپرمارکت محلتان چند برابر بخری اما این‌جا سه بسته را 100 هزار تومان می‌خری. این جمله‌ها را فروشنده زعفران می‌گوید. همیشه یک نفر هم همراهش است تا به او کمک کند. این زن از یک سال پیش نوه‌ای دارد که در بیمارستان بستری است. همیشه می‌گوید دخترم فوت کرده و چهار فرزند او را من نگهداری می‌کنم.

دخترش سرطان دارد و سه روز است در بیمارستان برای شیمی درمانی بستری است و تا پول جور نشود، شیمی درمانی را شروع نمی‌کنند. او سه بسته زعفران سحرخیز چهار و نیم گرمی را با قیمت 100 هزار تومان می‌فروشد. حتی در یک شیشه آب معدنی زعفران دم کشیده ریخته که بوی آن مشتری را مجاب کند که حتما بخرد. رنگ زعفران توی شیشه و بوی آن آنقدر واقعی است که وقتی در شیشه را باز می‌کند همه واگن پر می‌شود از بوی زعفران.

خود زن فروشنده هم به شکل عجیبی بوی زعفران می‌دهد، ‌انگار که یک عدد اسپری زعفران روی خودش خالی کرده است. قیمت هم که سه تا 100 تومان است. اما قیمت یک بسته زعفران چهار و نیم گرمی سحر خیز واقعی 385 هزار تومان است. یعنی سه بسته آن حدود یک میلیون و 155 هزار تومان قیمت دارد، اما زن فروشنده سه بسته از این زعفران را با قیمت 100 هزار تومان می‌فروشد.

داستان هل سحرخیز هم همین شکلی است. سوءاستفاده از یک برند معروف. البته هر چه بگردید همین شهرت باعث شده، چند عدد هل را درون یک نایلون کوچک بریزند و در یک بسته بندی بزرگ جا بزنند و با نام هل سحرخیز بفروشند. هل سحرخیزی که در مترو فروخته می‌شود یک بسته 10 هزار تومان و سه بسته 25 هزار تومان است. فروشنده می‌گوید 15 گرم هل درون بسته است، اما وقتی یکی از آنها را بخرید بین شش تا هفت عدد هل درون بسته بندی ماهرانه آن پیدا می‌کنید که طوری جلوه می‌کند انگار 20 عدد هل درون بسته است. در بازار یک بسته هل 10 گرمی سحرخیز با قیمت 50 هزار تومان فروخته می‌شود،‌ اما در مترو این فرصت را دارید که سه بسته هل 15 گرمی را با قیمت 25 هزار تومان خریداری کنید.

پنج عدد نسکافه، 10 هزار تومان
فروشنده‌های نسکافه شگرد ویژه‌ای دارند، شاسه‌های به هم چسبیده نسکافه را دور گردنشان می‌اندازند و با صدای بلند جنسشان را تبلیغ می‌کنند. معمولا مردهای مسن در مترو نسکافه می‌فروشند. یکی از آنها که موی جو گندمی دارد، چند ساشه نسکافه را دور گردنش می‌پیچد و خیلی سریع راه می‌رود و با صدای بلند می‌گوید، خواهر، مادر پنج عدد نسکافه 10 هزار تومان. با این اوصاف قیمت هر ساشه نسکافه فقط دو هزار تومان است.

نسکافه خورهای حرفه‌ای اصلا سرشان را بالا نمی‌آورند. اما تازه کارها وقتی تفاوت قیمت را می‌بینند، خرید می‌کنند. این نسکافه‌ها از لحاظ رنگ و نوشته شبیه نوع اصل هستند، اما از لحاظ اندازه و سایز خیلی کوچک‌تر هستند، یک تقلید ناشیانه از رنگ و سایز. اما چون اسمش نسکافه است مردم دست به جیب می‌شوند. قیمت 20 عدد ساشه نسکافه اصل در یک بسته، بین 125 تا 136 هزار تومان است، ‌ولی اگر از مترو 20 ساشه نسکافه بخرید فقط 40 هزار تومان هزینه می‌کنید.

خمیر دندان ضدحساسیت و محافظ لثه سنسوداین
داستان فروشنده‌های خمیر دندان خیلی جالب است. معمولا مردهای جوان و خوش پوش خمیر دندان می‌فروشند. یک نایلون بزرگ پر از خمیر دندان دارند. همه فروشنده‌ها هم فقط خمیر دندان سنسوداین می‌فروشند. همه هم یک سناریو را دنبال می‌کنند. اول حدود سه تا پنج دقیقه درباره خمیر دندان توضیح می‌دهند.

بعد برای اینکه نشان بدهند کارشان اصل است گوشی را جلوی بارکد خمیر دندان می‌گیرند و اطلاعات و قیمت آن را به مسافرها نشان می‌دهند. بعد که توجه مسافرها را جلب کردند، سه تا بسته خمیر دندان دستشان می‌گیرند. یک بسته خمیر دندان ضد پوسیدگی، یک بسته خمیردندان سفید کننده و یک بسته خمیر دندان محافظ لثه که قیمت واقعی آن حدود 850 هزار تومان است را با قیمت 100 هزار تومان می‌فروشند.

تفاوت قیمت 750 هزار تومانی آنقدر هیجان انگیز است که مسافران را به وجد می‌آورد. شگرد فروشنده جواب می‌دهد و مزد چند دقیقه بی وقفه حرف زدنش را می‌گیرد و چند بسته خمیر دندان تقلبی را می‌فروشد و می‌رود. چند روز پیش یکی از مسافرهای مترو وقتی فروشنده خمیردندان با صدای بلند تبلیغ کرد و منتظر مشتری ماند به او گفت این بارکدها را در مولوی به صورت رولی می‌فروشند. فروشنده که سعی می‌کرد خونسردی‌اش را حفظ کند به او گفت شما که پولت زیاد است برو از داروخانه خرید کن، بازار ما را خراب نکن.

مسواک اورال بی؛ دو تا 70 هزار تومان
مسواک اورال بی جزو مسواک‌های گران‌قیمت بازار است. دو عدد مسواک زغالی سفید کننده این برند با قیمت 202 هزار تومان به فروش می‌رسد. مسواک اورال بی با برس نرم 220 هزار تومان قیمت دارد و مدل برس نرم ضد باکتری آن با قیمت 620 هزار تومان فروخته می‌شود. قیمت مسواک اورال بی با برس متوسط نیز حدود 180 هزار تومان است. معمولی‌ترین مسواک این برند نیز حدود 70 هزار تومان قیمت دارد. اما اگر مسافر همیشگی مترو باشید، حتما دستفروش‌هایی را دیده‌اید که دو عدد مسواک اورال بی را با قیمت 70 هزار تومان می‌فروشند.

شگرد آنها هم مثل فروشنده‌های خمیر دندان است. اگر واگن خلوت باشد درباره برس مسواک کنفرانس می‌گذارند و از قیمت‌های بالا در داروخانه‌ها می‌گویند. چند روز پیش یکی از آنها که پسر جوانی بود می‌گفت بارش زیاد است و تازه از بانه برگشته و همه مسواک‌هایش را حراج کرده و دانه‌ای 25 هزار تومان می‌فروشد. پسر جوان می‌گفت همین بار را به چند داروخانه فروخته‌ام. از من 25 هزار تومان نمی‌خرید ولی می‌روید و 200 هزار تومان می‌دهید به داروخانه تا خیالتان راحت باشد که مسواک اصل خریده‌اید. این هم اصل است فقط چون در مترو می‌فروشم به کیفیت آن شک می‌کنید. همین چند جمله باعث شد حدود شش مسافر از او دو عدد مسواک اورال بی با قیمت 70 هزار تومان بخرند.

رژ و ریمل 40 تا 100 هزار تومانی
تا دلتان بخواهد در مترو فروشنده لوزام آرایش هست. یعنی در هر واگن بانوان حداقل در هر ایستگاه دو تا سه فروشنده سوار می‌شوند و همزمان چهار تا شش چرخ پر از لوازم آرایش در واگن به حرکت در می‌آید. چرخ این فروشنده‌ها، یک مغازه لوازم آرایش سیار است. همه چیز دارند. کرم پودر، ریمل، سایه، مداد چشم، پنکیک، پرایمر، ضدآفتاب، لاک پاک کن، هاشور و ریمل ابرو، رژ لب، برق لب، بالم لب … حتی مژه مصنوعی و چسبش را هم دارند.

اما بیشتر این فروشنده‌‌ها روی رژ مدادی و مایع و ریمل فوکوس می‌کنند. همه آنها هم ادعا می‌کنند که از بقیه فروشنده‌ها بهتر هستند و از همکارانشان ارزانتر می‌فروشند. حتی این ادعا در تبلیغ‌هایشان پیداست. مثلا می‌گویند رژی که در مغازه 250 هزار تومان می‌فروشند و همکارهای مترو 100 هزار تومان می‌دهند، من 80 هزار تومان می‌فروشم. اما نکته مهم درباره فروشنده‌های لوازم آرایشی این است که با قاطعیت می‌گویند جنسشان اصل است و آنها جنس اصل را ارزان می‌فروشند.

چون مثل مغازه‌دارها اجاره نمی‌دهند و مجبور نیستند جنسشان را چند برابر قیمت خرید بفروشند و فقط 10 تا 20 هزار تومان روی آن سود می‌کشند. یکی از مارک‌های معروف که تقلبی آن در مترو زیاد پیدا می‌شود برند فلورمار است. انواع و اقسام رژهای مدادی و مایع و ریمل‌های فلورمار در چرخ‌های فروشنده‌های مترو پیدا می‌شود. قیمت‌ها هم تا دلتان بخواهد باب دل است. ارزان، ارزان. مثلا ریمل فلورمار اصل را با قیمت 75 تا 120 هزار تومان می‌فروشند. اما ارزانترین ریمل اورجینال فلورمار از 350 هزار تومان شروع می‌شود.

ریمل فلورمار هیرو بین 620 تا 650 هزار تومان قیمت دارد و ریمل تریپل اکشن فلورمار با قیمت یک میلیون و 300 تا یک میلیون و 450 هزار تومان فروخته می‌شود. اما اگر سری به مترو بزنید، قیمت این ریمل در چند متر زیر زمین خیلی ارزانتر از مغازه‌‌ای روی زمین است و می‌توانید یک ریمل به گفته فروشنده را با برس اصل و مواد گیاهی با قیمت 80 هزار تومان بخرید. داستان رژ لب مدادی و مایع هم مثل ریمل است.

رژ لب مایع فلورمار بین 280 تا 370 هزار تومان قیمت دارد،‌ اما در مترو می‌توانید با پرداخت 70 تا 100 هزار تومان یک عدد رژ لب مایع بخرید. رژ لب‌های مدادی اصل این برند نیز با قیمت 180 تا 220 هزار تومان به فروش می‌رسد،‌ اما در مترو یک عدد رژ لب مدادی فلورمار بین 25 تا 40 هزار تومان قیمت دارد. بیشتر این فروشنده‌های لوازم آرایش ژیلت و خودتراش هم می‌فروشند. از 10 هزار تومان تا 45 هزار تومان. مثلا یک بسته ژیلت پنج عددی دورکو را با قیمت 10 هزار تومان می‌فروشند، در صورتی که یک بسته ژیلت دورکو شش لبه اصل سه عددی در داروخانه با قیمت 150 تا 180 هزار تومان فروخته می‌شود.

‌ استفاده از دادزن کمکی یا مشتری فیک
اما تقلبی فروشی فقط به فروش مسواک و خمیردندان و لوازم آرایش ختم نمی‌شود. گاهی اوقات در واگن بانوان مشتری تقلبی هم وجود دارد. این مشتری‌ها همراه فروشنده وارد واگن می‌‌شوند و با فاصله چند متری با او یک جا می‌نشینند یا می‌ایستند. اما حواسشان به فروشنده هست. فروشنده که تبلیغش را شروع می‌کند ناگهان ذوق زده از جایشان بلند می‌شوند و با صدای بلند می‌گویند:« وای خدایا چقدر دنبال شما می‌گشتم» بعد با هیجان به سمت زن فروشنده می‌روند و چند عدد مداد چشم،‌یا ریمل یا زعفران می‌خرند.

کارت را به فروشنده می‌دهند و خرید را کامل می‌کنند. اما این هیجان و ذوق زدگی و اشک چشم مشتری تقلبی کارش را می‌کند. فروشنده سریع قلابش را می‌اندازد و با صدای بلند می‌گوید، دیدید این مشتری از کارم راضی بوده. خدا را شکر. کمی بعد پچ‌پچه‌ها شروع می‌شود. مسافرهای ناآگاه که در چند قدمی گول خوردن هستند از مشتری تقلبی سوال می‌پرسند و او هم با صدای بلند توضیح می‌دهد که چقدر از جنس راضی است. مثلا اگر زعفران باشد می‌گوید عطر ورنگش بی‌نظیر است. اگر مداد چشم باشد می‌گوید اصلا زیر چشم نمی‌ریزد. اگر ریمل باشد می‌گوید هر وقت این ریمل را می‌زنم از من می‌پرسند مژه‌هایم مصنوعی است یا مال خودم است. مشتری تقلبی، این‌جا به فروشنده کمک می‌کند تا به راحتی جنس‌های تقلبی‌اش را بفروشد.

سایر اخبارکاربران ویژه - اقتصادیرا از اینجا دنبال کنید.