روزنامه هفت صبح، سارا سبزی| گمشدن 53 هزار تن گندم كه به دو كارخانه با هويت معلوم تحويل داده شده، عجيب بهنظر ميرسد، اما از آن حيرتانگيزتر هم در تاريخ خبرهاي ايران وجود دارد و كافي است بين خبرهاي 10 سال اخير چرخي بزنيم تا دوباره از خواندن آنها شگفتزده شويم. سرنوشت بعضي از اين پروندهها هنوز مشخص نيست و پيگيري آنها لابهلاي اتفاقات زياد چند سال اخير فراموش شده است.
گمشدن 53 هزار تنگندم از دو كارخانه آرد
اين تازهترين خبر از زنجيره گمشدههاي بزرگ در ايران است: 53 هزار تن گندم در دو كارخانه آرد استان گلستان گم شدهاند. اين ميزان گندم تقريبا معادل بار هفت هزار كاميون است و اداره غله اين ميزان محصول را براي نگهداري به كارخانهها سپرده بود، اما فعلا خبري از آنها نيست و تا امروز هنوز كسي آن را تكذيب نكرده است.
مشابه اين اتفاق در سالهاي قبل هم رخ داد:خبر آمده بود که 470 هزار تن گندم در خوزستان در سال 92 و 100 هزار تن هم در سال 97 در خراسان از انبارها گم شدهاند، اما هر دو خبر تكذيب شدند. سنگينترين عدد مربوط به گمشدن غلات به سه سال پيش برميگردد. سال 99 مدير عامل اتحادیه مرغداران گوشتی از گم شدن حدود ۳ میلیون تن نهاده خبر داد و گفت كه وزارت صمت میگوید 1/4میلیون تن ذرت وارد کشور شده، اما وزارت جهاد که مسئول توزیع این نهادههاست میگوید تنها ۹۰۰ هزار تن توزیع شده است.
گم شدن سه ميليون تن فولاد
دو سال پيش رضا شهرستانی، عضو هیات مدیره انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران، اولين كسي بود كه اين خبر را به رسانه كشاند و گفت كه «سال 1399 بیش از ۳۰ میلیون تن فولاد در کشور تولید شد که از این مقدار ۱۵ میلیون تن در داخل کشور مصرف و ۱۲ میلیون تن دیگر نیز صادر شده است؛ بنابراین سه میلیون تن فولاد در زنجیره مصرف و صادرات گم شده است».
او گفته بود كه گمرکهاي ايران در مرزهای عراق، کردستان، ترکیه، افغانستان و پاکستان در خارج از ساعت کاری هم فعالند و بین آمارهای ظاهری با آمارهای واقعی سه میلیون تن اختلاف وجود دارد که به نظر میرسد قاچاق شده است. وقتی اختلاف بین قیمت داخل و خارج زیاد باشد قاچاق هم افزایش پيدا ميكند. طرف مخالف ماجراي گم شدن اين سه ميليون تن فولاد اعتقاد داشت كه گم شدن مربوط به بحثهای آماری است؛ چون سه میلیون تن فولاد قابلیت گم شدن ندارد.
گم شدن 48 تخته فرش كاخ سعدآباد
خرداد امسال داستان گم شدن 48 تخته فرش نفيس در كاخ رياست جمهوري شنيده شد و اتفاقي كه سال 99 تعدادي از مسئولان دولتي از آن اطلاع داشتند، به گوش همه رسيد. ماجرا طي چند روز به دعوا بين دو دولت فعلي و قبلي تبديل شد و دفتر حسن روحاني در اطلاعيهاي تاكيد كرد كه موضوع را همان سال 99 گزارش داده و مطرح كردن دوباره آن توجيهي ندارد.
آخرين اطلاعاتي كه درباره پرونده اين فرشها وجود دارد اين است كه معاونت حقوقی رياست جمهوري گفته است كه این فرشها از سال ۹۲ تا ۹۵ مفقود و از مجموعه سعدآباد خارج شدهاند و تعداد متهمان پرونده هم ۹ نفر است. بعد از حدود دو ماه از انتشار اين خبرها هنوز سرنوشت اين فرشهاي گم شده مشخص نيست.
ناپديد شدن محموله نفت كوره، دكل و نفتكشها
بيخبري از سرنوشت يك محموله نفت كوره شامل 10 كشتي يكي از صدها اتفاق عجيب پرونده بابك زنجاني است كه هنوز خبري از پيدا شدن يا نشدن آن منتشر نشده است. بخشي از محمولههاي نفتي كه در اختيار زنجاني قرار داشت پس گرفته شد، اما وضعيت محموله نفت كوره مشخص نشد.
يكي ديگر از پروندههاي عجيب دولت نهم و دهم گم شدن پنج فروند نفتكش ايراني بود كه تا مدتها خبري از آنها نبود. هشت فروند نفتکش بدون امضای قرارداد حقوقی به یک تبعه یونانی داده شد و او هم اين نفتكشها را همراه با محمولههای نفتی موجود در اختیار گرفت و از حوزه جغرافیایی کشور خارج کرد. از این هشت فروند نفتکش، پنج فروند به ایران بازگردانده شد، اما از سه مورد ديگر تا مدتها خبري نبود.
بعد از مدتي مشخص شد این سه فروند نفتکش توسط تبعه یونانی به فروش رسیده و در نتیجه بيش از ۱۰۰ میلیون دلار از اموال ملی از بین رفت.گم شدن دكل نفتي هم كه در سال 94 خبري شد، آنقدر عجيب و باورنكردني بود كه هنوز هم گمشدههاي بزرگ با آن مقايسه ميشوند. اين ماجرا مربوط به قرارداد خريد دکل نفتی فورچونا از یک شرکت آرژانتینی بود که در سال ۱۳۹۴ توسط بیژن زنگنه، وزير نفت، اعلام شد.
یکی از مهمترین شرکتهای زیرمجموعه صندوق بازنشستگی صنعت نفت که بخشی از احداث تاسیسات فراساحل نفت و گاز ایران را بهعهده داشت، كار خريد اين دكل را انجام ميداد. قرار بود ۲۰درصد از بهای ۸۷ میلیون دلاری این دکل حفاری بهعنوان پیشپرداخت در اختیار شرکت خارجی قرار بگیرد و ۸۰درصد باقیمانده هم پس از تحویل دکل به این شرکت پرداخت شود، اما طرف ایرانی برخلاف قرارداد، کل بهای دکل را پرداخت کرده و در نهايت مشخص شد که این دکل حفاری اصلا به ايران تحویل داده نشد.
بيخبري از 600 هزار شيء تاريخي از موزه ملي
اين خبر شگفتانگيز شش سال پيش و در روزهاي برگزاري نمايشگاه آثار موزه لوور در ايران منتشر شد. از طرف چه كسي؟ روحالله احمدزاده، رئيس سازمان ميراث فرهنگي دولت احمدينژاد. او به يكي از سايتهاي خبري گفته بود كه در دوره مديريت حميد بقايي در اين سازمان 600 هزار شیء تاریخی از موزه ملی تحت عنوان طرح ساماندهی از موزه ملي خارج شده و در آن دوره هم ۴۰درصد دوربینهای موزه ملی از کار افتاده و برخی هم رو به آسمان بودند!
گم شدن تابلوي مظفرالدين شاه از كاخ گلستان
اين خبر هم تابستان سال قبل با استناد به سخنان دو كارمند سابق موزه ملي منتشر شد. اين دو نفر گفته بودند كه پرتره رنگ روغن مظفرالدين شاه در سال ۱۳۷۸ از اين كاخ خارج و پس از انتشار تصوير آن در كاتالوگ حراج كريستيز لندن، در ۲۳ فروردينماه ۱۳۷۹ به مبلغ ۴۴ هزار و 650 پوند انگلستان فروش رفت، اما گزارشي از گم شدن در اسناد سازمان ميراثفرهنگي پيدا نشد.
مرتضی ادیبزاده، مدیرکل موزههای وزارت میراثفرهنگی، تنها كسي بود كه اصل خبر را تاييد كرد و گفت كه پرتره مظفرالدینشاه در يك بازه زماني مشخص از مجموعه کاخ گلستان خارج و بعدها از طریق قاچاق به خارج از کشور منتقل و به فروش رفته که در تلاشند آن را برگردانند. قبل از او همه كسانيكه سمت مرتبط و صلاحيت اظهارنظر درباره اين موضوع را داشتند، ماجرا را به كلي تكذيب ميكردند.
البته گم شدن اسناد تاريخي و ميراث فرهنگي سابقه طولانيتر و خبرهاي شگفتانگيزتري هم دارد. سال 92 خبر رسيد كه 47 هزار كتاب و عكس تاريخي از مركز اسناد سازمان ميراث فرهنگي يا گم شده و در بازار فروخته شدهاند يا بهطور كلي از بين رفتهاند.
