روزنامه هفت صبح| یک: در نقد داوری کمی منصف باشید. مثلا در بازی پرسپولیس و صنعتنفت واقعا بدون وار، اینکه پنالتی را تایید و یا تکذیب کنید، به یک اندازه سخت است. یعنی داور همانقدر كه میتواند هند بازیکن نفتی را پنالتی ببیند، همانقدر هم ميتواند آن را رد کند. پس بیخود به پروپای او نپیچید.
در مورد گل مساوی صنعت نفت هم اینگونه است. واقعا چطور میتوانيد از عکسی که در آن پرسپکتیو وجود دارد و هیچ زاویه عمودی به شما نمیدهد اینطور استنباط کنید که توپ از خط رد نشده است؟ دست از سر داورها بردارید. شاید تنها لحظه عجیب، پنالتی استقلال علیه شمسآذر بود که کمی بیانصافی از سر و روی صحنه میریخت. که خب پیش میآید.
ماجرای ملوان و سپاهان هم به نوبه خود جالب است. پارسال ملوان با متوقف کردن سپاهان در سه هفته مانده به پایان بازیها موجب شد تا قهرمانی از این تیم فاصله بگیرد. امسال هم به شکلی ناباورانه 3بر 2سپاهان را شکست داد آنهم در اصفهان و یک ضربه مهلک دیگر بر این تیم وارد کرد.
دو: در هفته نتایج عجیب و ناکامی مدعیان و بازیهای پرگل، تقریبا هیچ گل درست و حسابی ندیدیم. شاید فقط گل اول صنعت نفت به پرسپولیس شمایل یک گل زیبا را داشت. بهجایش بازی پر بود از اشتباهات مهلک مدافعان. عملکرد سه مدافع سپاهان در گل پیروزی ملوان، عملکرد مدافع شمسآذر در گل دوم استقلال و شیوه دفاع مدافعان استقلال در گل تساوی شمس و عملکرد فاجعهبار اسماعیلیفر در رد کردن یک توپ ساده در گل تساوی صنعت نفت، همه و همه نمایشی از اعصابهای خراب و عدم تمرکز مدافعان تیمهای مشهور ایران هستند.
سه: چقدر دیالوگهای نکونام و گلمحمدی و بقیه بازیکنها زشت است. این بالیدن به افتخارات و سینه سپر کردنها آدم را یاد مشتی خروس میاندازد که جلوی چشم مرغها در حال رجز خواندن برای هم هستند.
چهار: ماشین در تعمیرگاه است و من مجبور به تردد با اسنپ. نتیجه رویارویی با هزینههای کمرشکن استفاده از تاکسی اینترنتی است. چهارشنبه ساعت سهونیم بعدازظهر بعد از بیرون آمدن از یک جلسه کاری در قیطریه به سمت سهروردی جنوبی که محل هفتصبح است، اسنپ گرفتم و براي مسیری که 32 دقیقه در مجموع طول کشید، مجبور به پرداخت 172 هزار تومان شدم! باورنکردنی بود. زمانی با 172 هزار تومان بلیت هواپیما میگرفتیم به سمت مشهد. همین سه چهارسال پیش!
