روزنامه هفت صبح| یک: کنسرت علیرضا قربانی در اصفهان مورد مخالفت قرار گرفته و برگزار نشده. داریم از کنسرت یکی از معدود چهرههای محبوب و مردمی موسیقی فاخر ایرانی حرف میزنیم. اما این توصیفات هم نظر مخالفین این کنسرت را تغییر نداده است. علت مخالفت این گروهها و چهرهها، حضور نوازندگان زن است.
مشکل فقهی این ماجرا سالها قبل(چند دهه قبل) حل شده و در تهران هم وزارت ارشاد دولت مستقر مجوز حضور نوازندههای زن را دادهاند و اصفهان هم وجه روحانی مثلا مشهد و قم را ندارد. اما گروهی هستند که شانیت دولت مرکزی را با اعتمادبهنفس و از موضع بالا زیر سوال میبرند و کسی هم قادر به مواجهه با آنان نیست. تقریبا حرف زور! یا شاید هم نکاتی وجود دارد که ما بیخبریم.
دو: در قم هم یک گروه که از روی عکس با شمارش سردستی فکر کنم 34 نفر بودند، با پلاکارد تظاهرات کردند که رئیسی، بین مردم و ضرغامی (به عنوان وزیر میراث فرهنگی و گردشگری) یک نفر را انتخاب کند چراکه ضرغامی سیاستهای لیبرالی دارد! جدا از میزان شگفتی نگارنده که به دنیایی پای گذاشتهایم که ضرغامی نماینده لیبرالیسم شده است(!)؛
اصل ماجرا اینجاست که این گروه کوچک از شهروندان عزیز میدانند که تعداد کم افراد در این تجمع هیچ مسئله خاصی نیست، چون حرفشان و خواستههایشان ناگهان به عنوان درخواست عموم مردم و شهروندان ثبت میشود و پرزنت میشود و کمپین به راه خواهد افتاد و نمایندههای مجلس به تکاپو میافتند و در نهایت همان چیزی میشود که آنان دوست دارند. دیگر عادت کردهایم.
سه: پخش هفت فیلم از داریوش مهرجویی از شبکه نمایش حرکتی قابل تقدیر است. گاو و اجارهنشینها و هامون و سارا و پری و لیلا و مهمان مامان. میشود گفت تقریبا بهترین فیلمهایش. شاید پستچی و دایره مینا و درخت گلابی و بانو هم میتوانستند در این فهرست قرار بگیرند اما همه آنها محذوریتهایی دارند که برای ما قابل فهم هستند.
پس ایده نمایش این هفت فیلم را ستایش میکنیم و امیدواریم ناظران محترم هم در ممیزی این فیلمها کمی سعه صدر داشته باشند و نگران عقاید و اعتراضات آن گروههای 34 نفری نشوند. آن گروهها که مردمان بسیار شریفی هم هستند همیشه تقاضاهای جدیدی خواهند داشت چراکه این مقوله انتهایی ندارد.
چهار: ایسنا گزارشی کار کرده که اگر دو فدراسیون کشتی و ووشو در کاروان اعزامی به هانگژو نبودند وضعیت کاروان ورزش ایران به چه وضعیت اسفناکی میافتاد و اینکه چقدر عملکرد وزنهبردارها و تیراندازها و تکواندوکارها و جودوکارها پایینتر از حد انتظار بوده است.
پنج: ترکیه که همیشه معدن مربیان مشهور و جریانساز بوده است (مثل فاتح تریم و گونش و دنیزلی و…) بعد از یک دهه ناکامی مدام در سطح فوتبال اروپا و جهان ریسک کرد و سکان رهبری تیمش را به مونتلای ایتالیایی سپرد. همان مهاجمی که همراه باتیستوتا و توتی و دل وکیو یکی از بهترین دوران آاس رم را در فوتبال ایتالیا رقم زدهبود.
مونتلا تقریبا معجزه کرد و ترکیه را با اقتدار و بالاتر از کرواسی به عنوان تیم سوم جهان به جام ملتهای اروپا رساند. آنها جمعه پیش با یک گل کرواسی را در خود کرواسی مغلوب کردند. در یک بازی سخت که ترکیه نوعی از سازماندهی را به نمایش گذاشت که سالها از فوتبال پرهیاهو اما عموما ناکام ترکیه ندیده بودیم.
