روزنامه هفت صبح| یک: تیم امید ایران خیلی راحت با یک گل از امید ازبکستان شکست خورد. بازی فیزیکی ازبکها فرصت تفکر را از هافبکهای ایرانی گرفته بود و چون بچههای ما بر نقشههای تاکتیکی خودشان هم مسلط نبودند، حاصلش توپ لو دادنهای فراوان در حین بازی و برتری کامل ازبکها بود. کلا تیم آقای عنایتی اگر به المپیک راه نیافت، خیلی دلتان نسوزد. بچههای خوبی بودند اما فوتبالی که بازی میکردند خیلی آش دهانسوزی نبود. خواهش میکنم باز هم از این جملات مضحک «حسرت المپیک 50 ساله شد» و اینطور چیزها نسرایید.
دو: مقداری تغییرات ساختاری بین نویسندههای روزنامه و ترکیبشان داریم که همزمان شد با تغییرات فرمی بعضی صفحهها. بخصوص صفحات دو و سه. این مسئله موجب شد کمی رشته کار در چند شب گذشته از دست در برود. اما کمکم داریم مچ میشویم و ترکیب برنده را پیدا خواهیم کرد. این توضیح را داشته باشید تا بعد.
سه: یک فهرستی داریم از سوژههایی که طرحشان در روزنامه شانسی برای چاپ ندارند. یعنی خودمان خط قرمزهایی گذاشتهایم برای مطالبی که به نظرمان کسالتبار و تکراری هستند و خود ما را خسته کردهاند و یا اصلا گزارههای محکم و دقیقی دربارهشان وجود ندارد. برایتان این فهرست را مرور میکنم: خط فقر، مازیار لرستانی، واکسن گارداسیل، کرونا، خانه خریدن ایرانیها در ترکیه، کارداشیانها، رتبه پاسپورت ایرانی، حداقل حقوق کارگران و… دیگر این حجم صداقت را جایی پیدا نخواهید کرد.
چهار: ژاپن دیروز تیم ملی ترکیه را در زمین بیطرف (در بلژیک) با نتیجه چهار بر دو شکست داد. این را بگذارید کنار پیروزی چهار بر یک آنها مقابل آلمان. نکته جالب در این هشت گلی که به تیمهای اروپایی زدند این بود که هیچکدام از گلهایشان اتفاقی نبود و برتریشان کاملا تاکتیکی بود و نتیجه عادلانه در هر دو بازی باید سنگینتر و با گلهای بیشتری همراه میشد. مثل والیبال ژاپن، حالا فوتبال ژاپن هم تا مدتها برای ما دور از دسترس خواهد بود.
