روزنامه هفت صبح| یک: هردو اتفاقی که دیروز عکس و تیتر صفحه اول روزنامه شد اتفاقات دلگرمکنندهای بودند. این که وزیر اقتصاد به فعالان بخشخصوصی و استارتاپیها دلگرمی بدهد و به آنها بگوید که همچنان میتوانند به فعالیت ادامه دهند و ثمره هوش و ابتکارشان را در همین کشور درو کنند رویداد درجه یکی بود و هم تقدیر از پزشکان به عنوان طبقهای که این سالها به شدت دچار تلاطم شدهاند و از جهات مختلف مواجه با نامهربانی شدهاند. امیدواریم این دست فرمان ادامه داشته باشد تا کشور روی آرامش به خود ببیند.
دو: راستش نمیتوان طبق ایده برخی تئوریسینهای خودپسند، ایران را به جامعهای بدل کرد که از همه سازوکارهای دنیای مدرن دور باشد. مسئله تسلیم به مدرنتیه یا فرهنگ غربی و جهانیسازی و اینطور چیزها نیست. همانطور که سازگاری با نمادهای زندگی نوین هم دیگر به استفاده از برق و هواپیما و اینطور چیزها محدود نمیشود. مسئله نوعی بده و بستان است که به هرحال رخ میدهد و نمیتوان چشم برآنها بست.
همین جامجهانی فوتبال بانوان نیمی از افکار عمومی جهان را تحت تاثیر خود قرار داده بود. اگر بخواهیم در این دنیا در عرصه فرهنگ و اجتماع حرفی برای گفتن داشته باشیم نباید شمشیر را از رو بست و به جنگ همه مظاهر زندگی نوین رفت. (زندگی نوین در سال 2023 با زندگی نوین در مثلا دهه شصت فرق میکند) همانطور که نباید تسلیم آنها شد.
نوعی هوش و زیرکی میخواهد. نوعی همراهی و انتخاب و در عین حال حفظ قرائت ملی. اما دوستانی هستند که مدام بر نسخهای از کنشمندی اجتماعی تاکید میکنند که به شکلی خصمانه روبهروی فرهنگ حاکم بر دنیا میایستد. اگر بخواهیم مخاطب داشته باشیم اگر بخواهیم تاثیر داشته باشیم نمیتوانیم به بهانه حفظ فرهنگ ملی و ارزش های مذهبی خود را از جریان فرهنگی جهان دور کنیم.
باید در کنار این فرهنگ و این جریان سیلآسای بیتوقف حرکت کنیم و تاثیر خود را برآن بگذاریم. ایرانیها در مقاطع مختلف تاریخی نشان دادهاند که مهارت ویژهای در تلفیق عناصر زندگی مدرن در تاروپود زندگی خود دارند.البته اگر آن حس نضج گرفته بنیادگرایی، اجازه ظهور و قوت این خصیصه را بدهد. میدانم که خیلی دوپهلو نوشتم. راستش طور دیگری از دستم بر نمیآید.
