روزنامه هفت صبح| مردي كه در اين تصوير رو به دوربين ايستاده و لبخند ميزند خسرو حسنزاده هنرمند نقاش است كه ديگر در ميان ما نيست. او از هفته گذشته بهدليل مسمومیت ناشی از مصرف الکل تقلبی در كما بود و همين ديروز جانش را از دست داد. حسنزاده خودش را به عنوان نقاش و هنرمند مفهومي سياسي و اجتماعي معرفي ميكرد و آثارش به غير از ايران، در كشورهاي ديگر هم طرفداراني داشت.
تمركز او روي نقاشي، چاپ دستي و كلاژ بود و از هنر سنتي ايران و چهرههاي مردمي مثل تختي براي كارهايش الهام ميگرفت و تاكيد داشت روي پروژههايي كار كند كه با باورهاي عامه اجتماعي در ارتباطند. نمونه اين آثار مجموعههاي عاشورا، حجاب، تختي، تصاويري از هنرمندان محبوب مردم و مجموعه جنگ بود.
او در زمان جنگ از خرمشهر تا خرمآباد تعداد زیادی نقاشی دیواری از شهدا كشيده بود؛ به همين دليل با مجموعه جنگ شهرت پيدا كرد و با مجموعه عاشورا اين شهرت را ادامه داد. حسنزاده متولد سال 1342 در تهران بود و از بيست سالگي نقاشي را بهصورت حرفهاي با آيدين آغداشلو آغاز كرد، اما به شهرت رسيدنش در ايران از دهه 80 آغاز شد. با وجود اينكه علاقه زيادي به تحصيل در رشته هنر داشت، اما فقط يكسال در اين رشته تحصيل كرد و بعد از آن رشته ادبيات فارسي را شروع كرد.
اولين نمايشگاه خارجي او 24 سال پيش در لندن برگزار شد و موزه انگلستان مجموعه آثار او را خرید. بعد از آن هم نمایشگاههای مختلفی در پاریس و لندن برگزار كرد و شهردار پاریس که کارهای او را دیده و پسنديده بود، از خسرو براي گذراندن یک دوره تحصیلی در سیته دعوت کرد و پنج ماه را آنجا گذراند.
او سالها در لندن زندگي ميكرد و بيشتر نمايشگاههايش را هم در كشورهاي ديگر برگزار ميكرد، اما بعد از مدتي به ايران بازگشت و اعتقاد داشت كه براي خلق اثر عامهپسند بايد در آن فضا حضور داشته باشد. در نهايت با برگزاري يك نمايشگاه در تهران براي هميشه به ايران بازگشت.
حسنزاده 15 سال در تهران در يك میوهفروشی- شغل خانوادگيشان- مشغول بود و ایده همه کارهای خود را از آن محیط و ارتباط با مردم بهدست ميآورد. او بعد از اينكه بهعنوان هنرمندي مشهور در كشورهاي ديگر شناخته شد، تصميم گرفت ميوهفروشي را رها كند و همه وقتش را به نقاشي اختصاص دهد. اين نقاش شايد بيشتر با پهلوانان كشتيگير و آثار چاپي خود شناخته شود. او در مصاحبههايش تعريف ميكرد از زماني كه نقاشي را شروع كرده، موضوعات اجتماعي برايش جذاب بودند و علاقه دارد كه با زباني ساده آنها را در قالب هنر به مردم نشان دهند.
