روزنامه هفت صبح| یک: عفو بزرگ متهمان اعتراضات پاییز اتفاق بسیار خردمندانهای بود. مشخص است که بخشی از طیفهای رادیکال در دو سوی منازعه پاییز از این اقدام غافلگیر شدهاند و شاید هم دلآزرده. چشمهای سرخ از خشم و کینه و همینطور خطبای عبوس و تندخو انتظار چنین اتفاقي را نداشتند. این یک حرکت مهم در التیام زخمهای پاییز بود.
دو: موسیقی را دوست دارم اما کارشناس موسیقی نیستم. ذائقهام به سمت شرق است. به سمت موسیقی عربی و ترکیهای و هندی و یا آذری و روسی. در مورد موسیقی پاپ و جریان اصلی موسیقی پاپ روز آمریکا و اروپا که اصلا بدبین هستم. به نظرم یک کارخانه ساخت اصوات نابهنجار هستند. زمانی جرج برنارد شاو در مورد برخی از رقصها جمله طعنهآمیز مبالغهآمیزی داشت: نمایش یک خواسته افقی به شکل عمودی! به نظرم جریان اصلی موسیقی پاپ عموما در همین راستا قابل طبقهبندی است.
جانماز آب نمیکشم اما برایم خستهکننده میشوند. لباس پوشیدنهایشان و اطوارهایشان و اینجور چیزها. طبیعی است که ترانههای بسیار خوبی در جریان موسیقی پاپ تولید میشود اما عموما به جریان اصلی این صنعت غولپیکر ارتباطی ندارند. راستش تصاویر جستوخیز جوانان در کنسرتهای روباز و عظیم پاپ را هم که میبینم باز هم تاثیری در نگاه شخصی و قدیمی من نسبت به موسیقی پاپ ندارد و احساس نمیکنم که مثلا این جوانها چقدر خوشبخت هستند!
به نظرم هیجان و احساسات و لذت جمعی در هنگام طرفداری تیمهای فوتبال در استادیومها چندین برابر حضور در چنین کنسرتهایی است. البته طبیعی است که (یک چیزی گفتیم هی باید توضیح بدهیم. خب چه کاری بود آخه!) منظورم کنسرتهای بزرگان موسیقی راک نیست. طبیعی است که کنسرتهای امثال راجر واترز و یا میک جاگر و چه میدانم بروس اسپرینگستن و اینطور نامها از دایره این قضاوت من خارج هستند.
همه این چیزها را خواستم بگویم که برندههای بخشهای اصلی جوایز گرمی برایم زیاد مهم نیستند. هرچند آن قدر دموکرات هستیم که در صفحه 14 مسئول صفحه بنا به ذوق و سلیقهاش این جوایز را پوشش دهد. شخصا میگویم مراسمی که تا بهحال 32 تا از مهمترین جوایزش را به بیانسه داده است، یک پول سیاه نمیارزد! قدیمی هستم دیگر، ببخشید مرا!
سه: زمانی یکی از منتقدان میگفت چرا وقتی میخواهید از یک فیلم کمدی مبتذل انتقاد کنید میگویید آکنده از شوخیهای جنسی… در حالیکه آکنده از شوخیهای مبتذل و سخیف هستند وگرنه این فیلمهای وودی آلن هستند که معنای درست شوخی جنسی را به ما نشان میدهند. یا مثلا برخی شعرهای سعدی بزرگ و یا مولوی. این فیلمهای پلشت را مزین به این توصیف نسازید. به نظرم درست میگفت.
