روزنامه هفت صبح، فاطمه رجبی| در خبرهای رسمی اینطور آمده که پیکر مرحوم رستم قاسمی که تا همین چند روز پیش وزیر راه و شهرسازی بود، دیروز از چین وارد کشور شده است. اینطور که یک منبع آگاه به برنا گفته «مرحوم رستم قاسمی وزیر سابق راه و شهرسازی برای مداوا به کشور چین سفر کرده بود و در همانجا دار فانی را وداع گفت که پیکر آن مرحوم بامداد شنبه (ديروز) با پرواز شماره ۰۷۸ شرکت هواپیمایی ماهان، از فرودگاه پکن به فرودگاه بینالمللی امام خمینی تهران منتقل شد.»
در مورد اینکه چرا رستم قاسمی برای مداوا به چین رفته بوده، زمزمههای مختلفی شنیده شد، چون اگرچه سفر مقامات مختلف به کشورهای دیگر برای درمان مخصوصا در موارد حاد بیماری چندان عجیب نیست اما مقصدی که معمولا از سوی مسئولان و افراد متمول انتخاب ميشود دقیقا در جهت عکس مسیری است که مرحوم قاسمی طی کرده؛ یعنی او در حالی به شرق رفته که معمولا در این موارد مقصد، کشورهای غربی بهویژه انگلستان و آلمان هستند.
اولین دلیلی که در مورد سفر قاسمی به چین مطرح شد این بود که چون او در فهرست تحریمهای آمریکا قرار داشته و پروندههایی هم در اروپا دارد، امکان سفر بیخطر به کشورهای غربی نداشته است، مخصوصا در شرایط حساس کنونی. دلیل دیگر اما کاملا متفاوت بود. موضوع را اولینبار احسان مازندرانی یکی از فعالان رسانهای سابق که در حال حاضر بیشتر فعال اقتصادی محسوب ميشود، در توئیتر مطرح کرد و نوشت وزیر سابق راه و شهرسازی برای طی دوره درمان به روش طب سنتی چینی به این کشور رفته است. جالب اینکه خبرهای دیگری هم درباره رونق سفر به چین برای درمان به شیوههای مخصوص چینیها شنیده ميشود؛ مخصوصا برای کسانیکه از جواب گرفتن با روشهای دیگر تقریبا یا کاملا، ناامید شدهاند.
فرهاد عظیمی یکی از کارکنان ارشد مجموعهای که «تور سلامت» برای چین برگزار ميکند درباره بیشتر شدن میل ایرانیها برای سفر به چین به قصد درمان ميگوید: «ما الان دقیقا هفت سال است که از ایران و بعضی از کشورهای عربی گردشگر سلامتی به چین ميفرستیم، چون این کشور در زمینه طب سنتی در جهان شناخته شده است. تازه ایران کشوری است که بهتازگی وارد این کار شده و خود غربیها سالهای سال است برای درمان به روشهای سنتی مخصوصا تب سوزنی به چین ميروند.»
او آمارهایی از خود چین هم ميدهد و ميگوید که این کشور قبل از ماجرای کرونا سالي نزديك به ۵ میلیون گردشگر سلامت داشته و بعد از فروکش کردن کرونا دوباره سفر به این کشور با هدف درمان در حال رونق گرفتن است. عظیمی درباره اینکه با وجود سیاستهای ضدکرونایی چین سفر به این کشور برای درمان چطور ممکن است، ميگوید:
«چین کشور خیلی بزرگی است و اینطور نیست که اقدامات و محدوديتهاي کرونا در همه جای آن اجرا شود. در خیلی از شهرهای بزرگ چین در حال حاضر همهچیز عادی است؛ مثلا در خود پکن همهچیز عادی شده، البته مقصد گردشگران سلامت که به چین ميروند در موارد خیلی کمی پکن است اما ميخواهم بگویم که اینطور نیست که سختگیریها در همهجا به یک شکل ادامه داشته باشد.»
او در مورد اینکه مقصد گردشگران سلامت بیشتر کدام شهرهای چین است و این سفر برای بیماران بدحال چقدر سفر راحتی است، ميگوید: «بیشتر مراکز بینالمللی که بیمار از کشورهای مختلف ميگیرند و استانداردهای جهانی دارند در شانگهای قرار دارند. ما خودمان هم با سه مرکز در شانگهای قرارداد داریم که آنها با مرکز طب سنتی جهانی دانشگاه طب سنتی شانگهای در ارتباط هستند. من از وضعیت جسمی مرحوم رستم قاسمی خبر ندارم و نمیدانم ایشان با چه شرایطی سفر کردهاند.
اما اساسا اگر بیمار وضعیت مالی خوبی داشته باشد و با شرایط کاملا ویژه از نظر مراقبتهای سلامتی سفر کند، کار چندان سختی در پیش ندارد البته با توجه به اینکه در حال حاضر پرواز معمولی مستقیمی از تهران به شانگهای نداریم کار برای مسافران عادی بدحال سخت است، چون این سفر با دو واسطه فرودگاهی انجام ميشود، یعنی از فرودگاه امام خمینی به دوبی و از دوبی به فرودگاه شهر گوانجو و در نهایت از گوانجو به فرودگاه پودنگ در شانگهای. کل سفر هم نزدیک به یک روز و نیم طول ميکشد.»
عظیمی درباره اینکه چرا باید کسی چنین سفر سختی را به جان بخرد تا از طب سنتی چینی استفاده کند، ميگوید: «گروههای مختلفی مشتری این سفرها هستند. اول از همه اینکه بدون تعارف این سفر گران از آب در ميآید. فقط هزینه پرواز حدود ۱۷۰ میلیون تومان است و هزینه هر شب اقامت معمولی در شانگهای از شبی ۵۰۰ یوان شروع ميشود؛ یعنی حداقل حدود ۲و نیم میلیون تومان هزینه هر شب اقامت در یک هتل سه ستاره در شانگهای است اما معمولا مشتریهای ما هتلهای چهار و پنج ستاره را انتخاب ميکنند .
بیماران سرپایی معمولا در هتل اقامت ميکنند و چند نوبت درمان ميگیرند. شرایط برای کسانیکه باید بستری شوند فرق ميکند. ما معمولا بیمارانی که نیاز به بستری دارند ترانسفر نمیکنیم و آنها از طریق بیمارستانها فرستاده ميشوند، با این وجود ميدانم که هزینه بستری در بیمارستانهای شانگهای برای کسی که از بیمه درمانی چین برخوردار نیست، خیلی بالاست و حداقل شبی ۲هزار یوان خرج برميدارد.»
اینطور که او ميگوید بیشتر کسانی که از خدمات درمانی استفاده ميکنند آن را با یک سفر توریستی همراه ميکنند، به این صورت که موضوع برایشان هم فال است و هم تماشا. مثلا فردی سنگ کلیه یا میگرن حاد دارد و برای ترکیب درمان و سفر توریستی راهی شانگهای ميشود و بعد از طی کردن درمان سری به بقیه شهرهای توریستی چین هم ميزند. دسته دیگری از افراد هم بیماران بدحال هستند که از بقیه روشهای درمان قطع امید کردهاند و سراغ طب سنتی چینی ميآیند که به نظر ميرسد وزیر راه و شهرسازی سابق از همین دسته بوده است.
عظیمی ميگوید که تعداد بیماران سرطانی که به شانگهای برای استفاده از روش سنتی چینی سفر ميکنند نسبت به کل مسافران مشابه چندان کم نیست اما اغلب آنها تازه تشخیص گرفتهاند و به آنها گفته شده که فرصت چندانی ندارند برای همین به چین ميروند تا این روش را هم امتحان کنند.
او درباره هزینه کلی سفر و تعداد روزهایی که نیاز است چنین بیماری در چین بگذراند ميگوید: «نمیتوان دقیق گفت؛ ممکن است یک نفر به یک دوره درمان نیاز داشته باشد، فردی دیگر به دورههای طولانیتر.» و اضافه ميکند که «این سفر حداقل نفری ۳۰۰ میلیون تومان خرج دارد تازه اگر کم تعداد و سبک سفر کنید.»
