روزنامه هفت صبح| یک: مجمع اساتید هیجانزده، کمپین فیلترینگ همیشگی اینستاگرام را راه انداختهاند. نشانه اوج موقعیتشناسی(!) و اعتمادبهنفس دوستان. موفق باشید. به قول همان کشاورز خراسانی خطاب به آن وزیر: «خودتان میدانید و مملکتتان».
دو: چرا یکدفعه همه تصمیم گرفتهاند با بازیگرها و فوتبالیستها و ورزشکارها در بیافتند؟ حالا لازم نیست اینقدر واکنشهای سنگین داشته باشید. هرچی که آن جوانان تئوریسین خوش قلب خامدست در خبرگزاریها و روزنامههای حاکمیتی مینویسند که قرار نیست به قانون بدل شود. حالا ضریب نفوذ این دوستان سلبریتی را هم اینقدر بالا در نظر نگیرید.
همه واکنشها که بهخاطر فضای مجازی نیست. چه غولی از فضای مجازی و اینفلوئنسرها برای خودتان ساختهاید. مثال همان آسیابهای بادی مشهور دُنکیشوت است. این خبرها هم نیست. اعتراضها گاه ممکن است مابهازای واقعی داشته باشند. اعتراضها ممکن است ارتباط چندانی به فضای هیجانی فضای مجازی و پستهای این سلبریتیها نداشته باشند. بله. برخی پستها افراطی بودند، اما اصلا شاید این پستهای هیجانی بهنوعی تخلیهکننده انرژی معترضین باشند.
در مورد تاثیر فضای مجازی خیلی دارید مبالغه میکنید. به این فکر کنید که پس از این حوادث و وقایع و اعتراضات، شما هم به تیم فوتبال احتیاج دارید، هم سینما، هم فیلم. اصلا بازیگران زن فیلمهای آینده سینمای ایران را چگونه تامین خواهید کرد؟ کوتاه بیایید. کمی آرام باشید. حق اعتراض را حتی اعتراض چهرههای سینمایی و ورزشی را محترم بشمارید. حالا گاه با لحن تند گاه با لحن ملایم.
همانقدر که شما به آنها فرصت دادهاید آنها هم به این کشور و این حاکمیت سرویسهایی دادهاند. در مواقعی موجب شادمانی عمومی و یا نشاط اجتماعی شدهاند. حق دارند در کشور خودشان از برخی امکانات استفاده کنند. مگر اینکه دوستان کمپینی به صرافت بیافتند و کمپین جدیدی بزنند که طبق آن فوتبال ملی لازم نیست و سینما مسئله زاید و تشریفاتی است و بازیگران زن و مرد را به گوشهای پرت کنیم و هفتاد هشتاد هزار لایک هم بگیریم و طومارش کنیم و بدهیم به مراجع قانونی و دستها را با شوق به هم بمالیم و بگوییم بهبه. چه ایرانی در کار خواهد بود و برخی خطبا هم شما را تحسین کنند که چه کردید! چیزی بهجز همان حرفهای آن کشاورز خراسانی به ذهنم خطور نمیکند.
سه: بیایید به حوزه فوتبال اروپا برویم. پدیده هری مگوایر! پشت هجده قدم در موقعیتی کاملا کم خطر و بدون هیچ تهدیدی توپ را به مهاجم حریف میسپارد اما احساس میکند این حرکتش به اندازه کافی ویرانگر نبوده است. پس صبر میکند بازیکن آلمانی این توپ بادآورده را به درون هجده قدم بیاورد و اینجا یک خطای سنگین روی او انجام میدهد تا حریف به یک پنالتی برسد.
اواخر بازی هم شاید برای جبران گندی که در ابتدای بازی زده بود جلو میکشد و توپ را در میانه میدان به حریف واگذار میکند تا در یک ضدحمله برقآسا گل دیگری وارد دروازه انگلیس بکنند. هری مگوایر از عجیبترین پدیدههای تاریخ فوتبال جهان است. بازوبند کاپیتانی تیمی انگلیس را بر بازو ببندی و اینقدر بد و ضعیف باشی و خب بهجز مگوایر و دروازهبانهای درجه دو انگلیسی (چه پیکفورد و چه نیل پوپ)
بقیه بازیکنهای تیم انگلیس از کلاس خارقالعادهای برخوردار بودند و بهخصوص هری کین که از یک حس ششم خاص در بازی برخوردار است و ترکیب او با استرلینگ و فودن و یا ساکا و گریلیش میتواند آزمون بسیار سختی برای مدافعان و دروازهبان تیم ملی ایران باشد.
چهار: سه تا سیو پیاپی دوناروما مقابل مجارستان در آخرین روز لیگ اروپا از آن اتفاقات حیرتانگیز دنیای فوتبال بود.
پنج: امیدواریم فاطمه رجبی را بهزودی در تحریریه روزنامه ببینیم.
