روزنامه هفت صبح، نگین باقری| گرد و خاک آوار ساختمان دو قلوی آبادان هنوز در هوا بود که اسم حسین عبدالباقی بین مردم پیچیده شد. همان برج ساز معروف آبادانی که چند سالی بعد از جنگ برج سازی را روی خاک سست شهر شروع کرد. ساختمانها، مگاپروژهها و مجموعهها را یکی یکی پشت هم بالا برد و از یک پیمانکار ساده به مدیر هلدینگ ارتقا پیدا کرد؛ همان هلدینگی که پروژه متروپل را درست سیام اردیبهشت سال گذشته افتتاح کرد و دیروز بابت فروریختن آن مورد اتهام قرار گرفت. حسین عبدالباقی کیست؟
از آجیلفروشی پدر تا هلدینگ پسر
ابتدا مردم عبدالباقیها را به آجیلفروشی خیابان زند میشناختند. آجیلفروشی که حاج محمد حسن، بزرگ خانواده آن را تاسیس کرده بود و پسرانش آن را میچرخاندند. بعد از انقلاب پدر گاهی پروژههای پیمانکاری میگرفت و ساختمانهای کوچکی در شهر میساخت. به دنبال او حسین، فرزند او هم وارد ساختوساز شد و از جایی به بعد به نفوذ زیادی نه فقط در خانواده، بلکه در کل استان خوزستان پیدا کرد.
تا جایی که چندین هزار متر زمینهای مختلف از منطقه زندان، خیابان دبستان، بازارچه بانوان، مسیر ساحلی را به او واگذار کردند تا پروژهای را شروع کند، درمانگاهی بسازد، برج تجاری درست کند، پست برق را بکشد و خلاصه املاک نامرغوب را به ساختمانهای استاندارد و توسعه یافته تبدیل کند. مردی ۴۱ ساله، با قدی متوسط که تا امروز با صورت بدون ریش و کت و شلوارهای رسمیاش در عکسهای زیادی همراه سران و مسئولان استانی و کشوری نشان داده شده است. اینطور که در سایت هلدینگ او آمده آنچه تا به حال از سوی خانواده عبدالباقی ساخته شده شامل این مجموعهها میشود:
یک: شهرک مسکونی الماس ذوالفقاری با مساحت ۳۰ هزار متر مربع (سه هکتار) در منطقه ذوالفقاری که دارای ۴۰۰ ویلا در ابعاد مختلف است.
دو: برج وزرا شامل واحدهای اداری فول امکانات در مساحتهای ۴۰ تا ۵۵ متر مربعی با ویو پالایشگاه آبادان
سه: برج متروپل در واحدهایی به مساحت ۳۰ تا ۱۳۰ متری
چهار: بازار سنتی فیدوس با ۸۴ واحد تجاری در منطقه احمدآباد
پنج: ساخت بزرگترین پارکینگ طبقاتی منطقه آزاد اروند
شش: شروع به ساخت برج باغ پریمورزیدنس در زمین ۶ هزار متری در بلوار نیایش امیرآباد
هفت: برج مسکونی پرستیژ
هشت: مجتمع مسکونی والا
۹ : شهرک خودرویی آبادان
۱۰: مجتمع تجاری الماس جنوب
۱۱: مجتمع تجاری الماس اروند
محمدحسن چهار فرزند داشت
آنها در اصل چهار برادر بودند: مجید، حامد، حسین و یک نفر دیگر. به جز حسین، بقیه به شهرت زیادی نرسیدند. اینطور که مردم شهر میگویند حتی برای حامد فروشگاه دکوری بزرگی درست کردند که وقتی کارش نگرفت، در آن را تخته کردند. «حاج حسین کارهای اصلی را خودش میکرد و کارهای خرد را به برادرانش میداد.» این را یکی از ساکنان آبادان میگوید.
آخرین پروژه وسوسه برانگیز او ساخت شهر رویایی آبادان بود که شامل ۶۷ هکتار زمین میشد. محدودهای نزدیک به فرودگاه، راهآهن و مرز عراق که فاصلهای با نقطه استراتژیک منطقه آزاد اروند نداشت. جایی که قرار بود بستر ساخت مجموعه توریستی، برج نمادین آبادان، شهرک خودرویی، شهربازی، پارک آبی، بازارچهها،جاذبههای طبیعی، فضاهای اقامتی و جزئیاتی دیگر باشد و تا امروز فاز اول آن را ساخته بودند.
یک چهره دیگر عبدالباقی
با این حال همه شخصیت او را این عمارتهای تجاری تشکیل نمیدهد. روی دیگر او، یک عبدالباقی خیر و نیکوکار است که فعالیتهای عامالمنفعه داشته،برای حمایت از هنرمندان شهر جشنوارههای دستی و هنری برگزار کرده و اسپانسر جشنواره فجر شده است. او در روز جهانی معلولان همایشی برگزار و یا بدون چشمداشت، سرویسهای بهداشتی پارکها را درست میکرد.
توزیع بستههای معیشتی برای خانوادههای کم برخوردار را در برنامهاش میگذاشت، روز نابینایان را جشن میگرفت، دستگاههای چمن زن به شهرداری هدیه میداد و حامی برگزاری جشنوارههای قرآنی بود. دستگاههای ضدعفونی برقی به اداره عتبات اهدا میکرد و از طرف دیگر کلانتری و غسالخانه شهر را میساخت و با همه این کارها تصویر مثبتی از هلدینگ خود درست میکرد.
این آدم آخرش ما را از آبادان بیرون میکند
برخی از مردم شهر میگویند همه اینقدمهای بزرگی که برای شهر برداشته، برای گرفتن امتیازهای پروژههای تجاری بوده اما گروهی دیگر چنین تفسیری ندارند. گیسو درباره همشهریهایش به هفت صبح اینطور میگوید: «یه عده از مردم ساده همیشه میگفتند این عبدالباقی آدم خوبی است و دارد با پولش شهر را میسازد. ما همیشه به شوخی میگفتیم این آدم آخرش ما را از آبادان بیرون میکند و بهمان کارت شهروندی میدهد که بتوانیم وارد شویم.
اما عدهای دیگر هم بودند که از همان قدیم، حتی وقتی که هلدینگی وجود نداشت و او یک پیمانکار ساده بود، میگفتند آدم پول دوست و خطرناکی است. به راحتی ملک میخرید و میساخت و دوبرابر میفروخت. برای عبدالباقی مهم نبود که بتواند زود واحدهایش را به فروش برساند یا نه. به خاطر همین به هر قیمتی که میخواست آنها را میفروخت.»یکی دیگر از ساکنان میگوید: «این هلدینگ چند برج مسکونی هم ساخته که بیشتر شبیه لانه مرغ هستند. در هر طبقه راهروهای باریکی وجود دارد که چند واحد مسکونی در آن درست شده. ولی مردم میخریدند تا بگویند وضعشان خوب است و توانستند داخل برجهای عبدالباقی زندگی کنند.»
هرچند که مردم روی شخصیت عبدالباقی توافقی ندارند، اما مسئولان شهری تا همین چند روز پیش از او قهرمانی بزرگ ساخته بودند. او تا امروز لوحهای تقدیر زیادی از دست غلامرضا شریعتی، استاندار سابق خوزستان، رئیس دانشگاه علوم پزشکی و فرمانده نیروی انتظامی استان گرفته. سال ۱۳۹۷ در کنگره چهرههای ماندگار صنعت، معدن و تجارت از او تقدیر شده، همان سال به عنوان یکی از کارآفرینان برتر و همچنین چهره برگزیده خیرین مدرسه ساز استان شناخته شده، سال ۱۳۹۸ در جشنواره مهارت اروند به عنوان چهره برگزیده شناخته شده و سال ۱۴۰۰ هم به عنوان مدیر منتخب اجلاس سراسری میران پیشرو معرفی شده است. حسین عبدالباقی اینگونه از بنایی، پیمانکاری و بساز بفروشی تبدیل به مدیری نیکوکار میشود که حالا باید در روزهای آینده جوابگوی خانوادههای عزادار برج فروریخته آبادان باشد.
