در میان سرگرمیهای گروهی، دومینو جایگاهی ویژه دارد. بازیای که تنها با قطعات کوچک مستطیلیشکل انجام میشود اما پشت آن، تاریخی طولانی و کاربردهایی فراتر از سرگرمی وجود دارد.
تاریخچه بازی دومینو
منشأ دقیق دومینو مورد بحث است، اما بسیاری آن را به چین در قرن دوازدهم میلادی نسبت میدهند. بعدها دومینو به اروپا راه یافت و در قرن هجدهم در ایتالیا و فرانسه محبوب شد. در ایران نیز از چند دهه پیش به عنوان یک سرگرمی خانوادگی و گروهی شناخته میشود.
قوانین و نحوه بازی
-
قطعات دومینو مستطیلهایی هستند که هر کدام به دو بخش تقسیم شدهاند و روی هر بخش تعدادی نقطه (از صفر تا شش) حک شده است.
-
هر بازیکن تعدادی مهره دومینو در اختیار دارد. هدف این است که مهرهها بهگونهای روی زمین یا میز چیده شوند که عددهای یک سر مهره با عددهای مهره بعدی تطابق داشته باشد.
بازیکنی که زودتر بتواند همه مهرههای خود را بهدرستی بچیند، برنده خواهد بود.
نسخههای مختلفی از این بازی وجود دارد؛ از جمله بلاک دومینو، دراو دومینو و حتی سبکهای مدرن مسابقهای.
فراتر از بازی
دومینو تنها یک سرگرمی نیست. بسیاری از افراد از قطعات دومینو برای ساخت چینشهای طولانی و نمایشی استفاده میکنند؛ حرکتی که به «دومینو شو» معروف است و با سقوط زنجیرهای قطعات، جلوهای دیدنی ایجاد میکند. این نمایشها امروز به بخشی از رقابتها و جشنوارههای جهانی بدل شده است.
نسخههای امروزی
امروزه دومینو علاوه بر شکل کلاسیک، بهصورت اپلیکیشن موبایل و بازیهای دیجیتال هم عرضه شده و حتی در برخی مدارس و مراکز آموزشی، بهعنوان ابزاری برای تقویت مهارتهای ریاضی و دقت ذهنی استفاده میشود.
