این گفتگو پرتره‌ای است از عباس شوقی، مدیر ارشد جلوه‌های میدانی سینمای ایران؛ مردی که سال‌ها در لبه خطر ایستاده تا تصویر «واقعیِ امن» بسازد. از شب‌های یخ‌زده «اشک سرما» تا انفجارهای سینمای جنگ و اجتماعی، او از مهندسی خطر، استانداردهای ایمنی و جمله کلیدی‌اش می‌گوید: «امنیت اول، تصویر دوم». گفت‌وگو به شکاف دستمزدها، رابطه با کارگردان‌ها، ترکیب جلوه‌های میدانی و تصویری و چرخش او به سمت فیلمنامه‌نویسی و کارگردانی می‌پردازد؛ روایتی صریح از پشت‌صحنه‌ای که اگر درست کار کند، دیده نمی‌شود.