حدود هشت کیلومتری قطب شمال، مردم «آلرت» در گوشه شمال شرقی جزیره الزمیر در کانادا، شمالی ترین سکونتگاه دائمی روی زمین را تشکیل داده اند. نزدیکترین جا به این نقطه که مردم در آن زندگی می کنند در ۵۴۰ کیلومتری جنوب آن در گرینلند است در حالی که نزدیک ترین شهر کانادایی حدود ۲۰۰۰ کیلومتر دورتر است.

این مکان آنقدر به قطب شمال نزدیک است که نمی تواند به ماهواره ها متصل شود زیرا مدار آن ها زیر خط افق قرار دارد. چهار ماه از سال، آلرت در تاریکی مطلق قرار دارد. چهار ماه دیگر خورشید هیچ گاه آسمان را ترک نمی کند اما ظهرها بیش از ۳۰ درجه از خط افق بالاتر نمی آید. این سرزمین تقریبا ۱۰ ماه از سال پوشیده از برف و یخ است. زمستان ها سخت و سرد و دمای ۳۰ درجه زیر صفر است. اوج تابستان، دما تنها دو درجه بالای صفر است. در هر زمان از سال چند ده نفر در این مکان از یاد رفته زندگی می کنند.خوشبختانه آلرت خانه دائمی آن ها نیست، بلکه صرفا در اینجا کار می کنند. این افراد سرد و تیره بخت، اعضای نیروهای مسلح کانادا هستند که مرکز رهگیری سیگنال های اطلاعاتی را حفظ می کنند و پرسنل علمی هستند که در دو مرکز تحقیقاتی کار می کنند. ایستگاه هواشناسی در سال ۱۹۵۰ در اینجا تاسیس شد. ایستگاه نظامی هشت سال بعد وارد شد. در طول جنگ سرد، آلرت از نظر استراتژیکی بسیار اهمیت داشت زیرا تنها نقطه آمریکای شمالی بود که نزدیک ترین منطقه به شمال غربی اتحاد جماهیر شوروی بود. درواقع آلرت به مسکو نزدیک تر است (حدود ۴۰۰۰ کیلومتر) تا به اتاوا (حدود ۴۱۵۰ کیلومتر). مجاورت آلرت به اتحاد جماهیر شوروی به اعضای پروژه جاسوسی پنج چشم یعنی کانادا، آمریکا، انگلستان، استرالیا، نیوزیلند اجازه می داد اتحاد خود را حفظ کنند و در شبکه های ارتباطی روسیه استراق سمع کنند. در نقطه اوج خود، این ایستگاه بیش از۲۱۵ پرسنل داشت که همزمان در اینجا کار می کردند. اما پس از کاهش بودجه در دهه ۱۹۹۰، پرسنل آن به ۷۴ نفر کاهش یافت ما در تابستان جمعیت آن به بیش از صدنفر می رسد.

منبع: عصرایران

توضیحات

*

توضیحات

توضیحات

توضیحات

توضیحات

توضیحات

آخرین تحولاتدیدنی‌هارا اینجا بخوانید.