رپورتاژ آگهی| جهان حال حاضر به ویژه دنیای غرب تقریباً بدون پول نقد فعالیت می‌کند.

کارت‌های اعتباری تقریباً در همه جا پذیرفته می شوند، مردم بیشتر و بیشتر از پرداخت های اینترنتی استفاده می کنند و برنامه های پرداخت مانند Paypal بخشی از کیف پول اکثر افراد شده اند.

در طول همه گیری کرونا در سال 2020، ارز دیجیتال حتی محبوبیت بیشتری پیدا کرد، به طوری که برخی از موسسات حتی به سیاست های غیر نقدی روی آوردند.

قیمت ارزهای دیجیتال نظیر قیمت بیت کوین و اتریوم در طول سال 2020 به طور سرسام آوری افزایش یافت و میلیاردرهای سرمایه گذار اولیه را به وجود آورد!

با این حال، هنوز هم به نظر می رسد که باید منتظر کوین های بیشتری باشیم.

اکنون دولت‌ها در حال رقابت برای توسعه ارزهای دیجیتالی خود هستند تا برخی از اختیارات را به دست سیستم بانک مرکزی بازگردانند.

شکی نیست که سیستم های پرداخت دیجیتال و رمزارزها همچنان بر سیستم مالی جهانی تأثیر خواهند گذاشت.

اما سوال اینجاست که آیا پول نقد همچنان پادشاهی خواهد کرد؟ یا ارزهای دیجیتال جایگزین پول کاغذی می شوند؟ آیا باید روی خرید و فروش ارز دیجیتال به عنوان یک راه سرمایه گذاری حساب باز کرد؟

ارز دیجیتال چیست؟

ارز دیجیتال به دو صورت بسیار متفاوت در نظر گرفته می شود: یکی این که شکلی از پول نقد به صورت دیجیتال، مانند نحوه پرداخت برای خرید آنلاین از طریق کارت بانکی، ارسال حواله الکترونیکی و غیره.

این نوع ارز دیجیتال شکل دیجیتالی پول ملی است، یعنی دلار آمریکا یا یورو. با استفاده از شماره حساب بانکی یا کارت اعتباری از طریق سیستم مالی سنتی ردیابی می شود و دارای ارزش بازاری مشابه ارز فیزیکی است.

رمزارز یکی دیگر از انواع ارز دیجیتال است. ارزی رمزنگاری شده و غیر متمرکز که افراد می توانند به صورت دیجیتالی و ناشناس آنها را ارسال و دریافت کنند، بدون اینکه ردیابی شوند.

ارزهای رمزنگاری شده مانند بیت کوین و اتریوم از ابتدای پیدایش خود به هیچ ارز ملی متصل نبوده اند. بنابراین، ارزش‌های آنها کاملاً بر اساس ارزشی است که مردم فکر می‌کنند یا به عبارت دیگر عرضه و تقاضا. از سوی دیگر، استیبل کوین ها، ارزهای دیجیتالی هستند که قرار است به یک پول ملی مانند دلار متصل شوند که معروف ترین آنان تتر USDT است.

ارزهای دیجیتال غیرمتمرکز در مقابل ارزهای دیجیتال متمرکز

ارزهای دیجیتال متمرکز و غیرمتمرکز

ارزهای دیجیتال غیرمتمرکز از چند جهت با ارزهای دیجیتال متمرکز تفاوت دارند. در ابتدا، ارزهای دیجیتال متمرکز مانند بیت کوین و دوج کوین برای تمرکززدایی مالی ایجاد شدند.

ارزهای رمزنگاری شده، مانند اینها، هیچ ارتباطی با هیچ دولت ملی ندارند در نتیجه سازمان‌های دولتی جهانی برای تنظیم فعالیت‌های ارزهای دیجیتال با مشکل مواجه شده‌اند.

با این حال، یک ارز دیجیتال متمرکز مانند ریپل XRP وابسته است.

جایگاه رمزارزها در جهان

بسیاری از کشورها شروع به پیاده سازی ارز دیجیتال متمرکز خود کرده اند و ایالات متحده نیز ممکن است از آن پیروی کند.

بایدن اخیراً دستوری اجرایی صادر کرد که در آن خواستار تلاش‌های تحقیق و توسعه برای طراحی و استقرار بالقوه رمزارز متمرکز دولت شد.

اما این فقط ایالات متحده نیست؛ چین و اروپا نیز در حال کار بر روی نسخه پول دیجیتال خود هستند و حتی کشورمان ایران.

بیایید برخی از خطرات رمزارزها را بررسی کنیم

رمزارزها چه خطرهایی دارند؟

ارز دیجیتال نسبتا جدید است. هر چیز جدیدی، همیشه یک سری خطرات ذاتی دارد. دارایی‌های دیجیتالی مانند بیت کوین، دوج کوین یا سولانا خطراتی نظیر نوسانات شدید دارند و به دلیل دیجیتالی بودنشان اگر مراقب نباشید ممکن دارایی و کیف پول ارز دیجیتال شما هک شود یا به سرقت رود.

از طرفی به دلیل سود بالایی که این ارزها به خریداران خود داده اند همیشه ممکن است یکسری کلاهبردار با دادن وعده های دروغین دارایی شما را به تاراج ببرند.

درست است که اگر محتاط و منطقی عمل کنید خطری شما را تهدید نمی‌کند اما از آنجایی که آنها در یک بستر دیجیتال نگهداری می شوند، تا حدودی در برابر کدنویسان و هکرها ناامن و آسیب پذیر هستند.

همچنین هنگامی که یک ارز دیجیتال به سرقت می رود، بازیابی آن بسیار دشوار است. تنها در سال 2021، ده ها هزار کلاهبرداری رمزنگاری گزارش شد که منجر به زیان بیش از 680 میلیون دلار شد و انتظار می رود تعداد کلاهبرداری ها افزایش یابد.

عدم کنترل

یکی از دلایلی که بانک‌های مرکزی بر روی ساخت ارزهای دیجیتال خود فوکوس می‌کنند این است که کنترل کمی بر رمزارزها و گردش آنها دارند.

حتی برنامه‌های پرداخت دیجیتال مانند Apple Pay نیز تحت اختیار دولت نیستند و کریپتو یک قلمرو کاملاً جدید با مقررات بسیار اندک و جدا از دولت است.

وقتی در ارزهای دیجیتال سرمایه گذاری می کنید، پول شما توسط هیچ موسسه رسمی پشتیبانی نمی شود. این بدان معنی است که دولت هیچ نظارتی بر آن نمی‌تواند داشته باشد.

به طور گسترده پذیرفته نشده است

برخلاف استفاده از کارت اعتباری برای انجام پرداخت های دیجیتال، خرید با ارز دیجیتال در میان مردم آنچنان جا نیفتاده است.

نوسان بالا

از زمان ایجاد کریپتوکارنسی (رمزارزها) قیمت آنها به طور باورنکردنی و زیادی نوسان داشته است.

در حالی که نوسانات شدید قیمت رمزارزها ممکن است دلیل جذب افراد زیادی به سرمایه گذاری در ارزهای دیجیتال باشد.

مزایای ارز دیجیتال

مزایای ارز دیجیتال

با این حال، رمزارزها مزایا بسیار زیادی نیز دارند.

ناشناس یا غیرمتمرکز بودن

این مستقل بودن و عدم تمرکز ارزهای دیجیتالی مانند اتریوم یا بیت کوین، تسلط دولت بر آنها را کم کرده است و دیگر نقل و انتقالات مالی با آنها با کارمزد زیاد رو به رو نخواهد شد.

انتقال سریع و راحت

همانطور که می‌دانید انتقال پول از ایران به دیگر کشورها همیشه مشمول زمان زیادی است و روند تایید انتقال طول می‌کشد. اما رمزارزها این مشکلات را ندارند و شما به راحتی می‌توانید با داشتن آدرس کیف پول ارز دیجیتال مقصد میزان رمزارزی که می‌خواهید را به سرعت و در کمتر از ۱ ساعت منتقل کنید.

سرمایه گذاری

رمزارزها علاوه بر کاربردهای جذابی که دارند می‌توانند به عنوان ابزاری جهت سرمایه گذاری هم استفاده شوند. احتمالا تا به حال عبارت ترید ارز دیجیتال به گوشتان خورده است. معامله گرانی که با هدف رسیدن به سود اقدام به خرید و فروش ارز دیجیتال می‌کنند به اصطلاح تریدر نامیده می‌شوند و اقدامی که انجام می‌دهند ترید یا همان تجارت است.

شما به راحتی در ایران می‌توانید اقدام به سرمایه گذاری بر روی رمزارزها نمایید کافی است تا یک صرافی معتبر نظیر اوکی اکسچنج ثبت نام کنید و با برنامه ارز دیجیتال حرفه ای این صرافی چه بر روی اندروید و چه بر روی iOS و کامپیوتر شخص خود به معامله رمزارز بپردازید.

جمع بندی

نکته مهم این است که با گذشت زمان رمزارزها بیشتر و بیشتر وارد زندگی مردم می‌شوند و هر روز به کاربرد آنها افزوده می‌شود. اما نمی‌توان تخمین دقیقی از جایگزینی رمزارزها به جای اسکناس ها زد و اصلا شاید هر دوی این دارایی ها در آینده در کنار هم وجود داشته باشند و حذف نشوند همه چی بستگی به پذیرش یا عدم پذیرش مردم خواهد داشت.

آخرین تحولاتدانش و فناوریرا اینجا بخوانید.