به گزارش هفت صبح، در شرایطی که کشور هنوز در فضای «نه جنگ، نه صلح» به سر می‌برد، صنعت خودرو به‌عنوان یکی از کلیدی‌ترین بخش‌های تولیدی، بیش از هر زمان دیگری دستخوش بی‌ثباتی و آشفتگی شده است.

اعلام آتش‌بس، برخلاف انتظار عامه، نه‌تنها آرامش را به بازار خودرو بازنگردانده، بلکه طوفانی از مشکلات جدید را پدید آورده است: کاهش شدید تولید کارخانه‌هایی که تا دیروز سه‌شیفت کار می‌کردند، تعدیل گسترده نیروهای متخصص در زنجیره قطعه‌سازی، سرگردانی ده‌ها شرکت وابسته به خودروسازان بزرگ، و بلاتکلیفی کامل در حوزه واردات خودرو و قطعات یدکی.

از یک سو، کارخانه‌های خودروسازی به دلیل اختلال در تأمین مواد اولیه‌ای همچون فولاد، ناچار به کاهش شیفت‌های کاری و افت محسوس تولید شده‌اند. از سوی دیگر، قطعه‌سازان که پیش‌تر بازوی اجرایی این صنعت بودند، اکنون با کاهش سفارشات، موج اخراج کارگران را تجربه می‌کنند. واردات خودرو نیز یا عملاً ممنوع شده و یا با چنان هزینه‌های سرسام‌آوری مواجه است که توان خرید از مردم سلب شده است. در چنین فضایی، نه مصرف‌کننده به خودروی ارزان و باکیفیت دست می‌یابد و نه تولیدگر قادر به ادامه حیات اقتصادی خود است.

سعید اشتیاقی فعال اقتصادی در گفت‌وگو با هفت صبح درباره شرایط صنعت خودرو کشور پس از جنگ گفت:  از پانزدهم فروردین، همزمان با اعلام ایران‌خودرو مبنی بر توقف تولید تا اطلاع ثانوی، این شرکت تولید خود را از سه شیفت به دو شیفت کاهش داد و حجم تولید روزانه از حدود ۲۵۰۰ دستگاه به تقریباً ۱۴۰۰ دستگاه رسید.

وی افزود: از همان زمان می‌شد حدس زد که موج تعدیل نیرو در صنعت قطعه‌سازی، به‌ویژه در شرکت‌های وابسته به ایران‌خودرو، اجتناب‌ناپذیر است. متأسفانه این موج تعدیل نیروها همچنان ادامه دارد و مشکل تأمین قطعه نیز پابرجاست.

این فعال اقتصادی بیان کرد: ایران‌خودرو علت کاهش تولید خود را اختلال در تأمین مواد اولیه، به‌ویژه در حوزه فولاد، اعلام کرده است. همین مسئله باعث افت تولید این خودروساز شد. بسیاری از قطعه‌سازانی که با ایران‌خودرو همکاری می‌کردند، از همان روزهای نخست با کاهش شیفت‌های کاری مواجه شدند؛ برخی از دو شیفت به یک شیفت کاهش دادند و این موضوع زمینه‌ساز تغییر و تعدیل نیروی انسانی در این شرکت‌ها شد.

اشتیاقی درباره گرانی خودرو در هفته‌های اخیر نیز گفت: افزایش قیمتی که اکنون در بازار مشاهده می‌شود، منطقی و عادی به نظر نمی‌رسد؛ این افزایش، نوعی شوک غیرمنطقی است. برای مثال، قیمت پژو ۲۰۷ جهشی بیش از یک میلیارد تومانی داشته که از لحاظ عقلی و اقتصادی قابل قبول نیست. اگر افزایش قیمت‌ها مثلاً ۲۰ درصد بود، شاید توجیه‌پذیر بود، اما درصدهای فعلی هیچ منطقی ندارند.

وی توضیح داد: قیمت قطعات خودروهای وارداتی نیز به دلیل احتمال ممنوعیت واردات، افزایش یافته است، اما در خصوص خودروسازان داخلی، مسئله اصلی تأمین قطعات و مواد اولیه است. باید این تأمین صورت گیرد تا ان‌شاءالله قیمت‌ها تعدیل شود.

وی در ادامه درباره وضعیت حمل‌ونقل خودرو و لوازم یدکی نیز توضیح داد: حمل‌ونقل دریایی مختل شده است. از سوی دیگر، حمل‌ونقل ریلی هم گران‌تر شده و ظرفیت آن به هیچ‌وجه قابل مقایسه با حمل دریایی نیست. مثلاً در بندر امام خمینی (ره) پیش‌تر ۱۵ تا ۳۰ کشتی پهلو می‌گرفت و هر کشتی گنجایش تعداد زیادی کانتینر را داشت، اما اکنون برای آوردن مثلاً ۱۰۰۰ تا ۱۵۰۰ کانتینر، ریلی نمی‌تواند جای خالی حمل دریایی را پر کند؛ برای مثال، اگر کشتی ۴۰ کانتینر می‌آورد، ریلی قادر به جبران این حجم نیست. همچنین به دلیل اختلال در حمل‌ونقل دریایی، هزینه حمل ریلی نیز افزایش یافته است.

اشتیاقی در پایان گفت: باید شرایط «نه جنگ، نه صلح» هرچه زودتر به نتیجه برسد تا ثبات به بازار بازگردد.