به گزارش هفت صبح، سندیکای بیمه‌گران ایران در تازه‌ترین تصمیم خود برای سال ۱۴۰۵، خودروی «دنای معمولی» را به عنوان شاخص خودروی متعارف تعیین کرده است.

این تصمیم به معنای آن است که از این پس، در صورت وقوع تصادف برای خودروهای لوکس و وارداتی، بیمه‌گر تنها تا سقف خسارت وارد شده به یک دنا معمولی را پرداخت می‌کند و مابقی هزینه‌های تعمیر بر عهده مالک خودروی خارجی خواهد بود.

به عبارت ساده‌تر، اگر سپر خودروی وارداتی شما ۶۰ میلیون تومان آسیب ببیند، بیمه فقط معادل هزینه تعمیر سپر دنا معمولی (حدود ۵ تا ۷ میلیون تومان) را پرداخت می‌کند و شما باید ۵۳ تا ۵۵ میلیون تومان باقیمانده را از جیب خود تأمین کنید.

فاصله نجومی قیمت داخلی و خارجی

این تصمیم در حالی اتخاذ شده است که فاصله قیمتی خودروهای داخلی و خارجی به بیشترین حد ممکن در تاریخ بازار خودرو ایران رسیده است. گران‌ترین خودروهای داخلی حاضر در بازار(شاهین پلاس و ریرا) حدود ۲.۵ میلیارد تومان قیمت دارد، در حالی که ارزان‌ترین خودروهای وارداتی قیمت خود را از ۳.۵ میلیارد تومان آغاز می‌کنند.

این شکاف عمیق، خودروهای خارجی را به کالایی فوق‌لوکس تبدیل کرده و مالکان آنها را در معرض هزینه‌های سرسام‌آور تعمیر و نگهداری قرار داده است.

زنجیره محدودیت‌ها؛ از کارت سوخت تا بیمه

انتخاب دنا معمولی به عنوان شاخص بیمه، تنها حلقه آخر زنجیره بلندی از تصمیمات بازدارنده علیه خودروهای خارجی نیست. پیش از این، حذف کارت سوخت خودروهای وارداتی، افزایش تعرفه‌های شماره‌گذاری و وضع مالیات بر خودروهای لوکس، هزینه سوار شدن بر خودروی خارجی را به طرز چشمگیری افزایش داده بود.

حالا قانون جدید بیمه نیز به این مجموعه افزوده شده و عملاً هرگونه مزیت کیفیت و ایمنی خودروهای خارجی را با ریسک مالی هنگفتی همراه کرده است.

بازگشت اجباری به خودروی داخلی

این تصمیمات همسو و هدفمند طراحی شده‌اند تا مردم را با وجود کیفیت پایین‌تر، بار دیگر به سمت خرید خودروی داخلی سوق دهند. با اجرایی شدن قانون جدید بیمه از ابتدای سال ۱۴۰۵، پیش‌بینی می‌شود استقبال از ثبت‌نام خودروهای وارداتی کاهش یابد، قیمت خودروهای خارجی دست دوم افت کند و بازار خودروهای داخلی حتی با کیفیت نه چندان مطلوب، رونق نسبی پیدا کند.

به عبارت دیگر، قانون بیمه به ابزاری برای حمایت غیرمستقیم از خودروسازان داخلی تبدیل شده است، هرچند این حمایت به بهای تحمیل هزینه‌های سنگین بر دوش مصرف‌کنندگانی تمام می‌شود که خواهان کیفیت بالاتر هستند.