روزنامه هفت صبح| شبکه دو مدتی است از برنامه جدید خود با عنوان نَقل و نُقل رونمایی کرده و گفته میشود در مناسبتهای خاص روی آنتن خواهد رفت.
منظر اول|محتوا
نَقل و نُقل یک دورهمی فرهنگی هنری است. در هر قسمت چند نفر به برنامه میآیند و درباره یک موضوع واحد حرف میزنند. حامد عسکری، نویسنده و شاعر که قبلا اجرای چند برنامه را تجربه کرده، اینجا میزبان اهالی فرهنگ و هنر است. اگر کسی حوصله حرف شنیدن داشته باشد میتواند ساعتی پای نقل و نقل بماند تا ناظر صحبتها و نظرها باشد.
اگر هم نه که هیچ! نَقل و نُقل برنامهای نوآورانه نیست؛ مشابهاش را در رادیو و تلویزیون زیاد داشتهایم. منتها گاه برخی مهمانها مثل یوسفعلی میرشکاک، رضا مهدوی، مسعود فروتن و… حرفهای جالبی میزنند. این دست مهمانها چون ذاتا خوشبیان هستند میتوانند مخاطب علاقهمند را با نَقل و نُقل همراه کنند و نکاتی آموزنده هم یادآور شوند. چنین محصولی اما چندان باب طبع مخاطب عادی تلویزیون نیست.
منظر دوم|ساختار
سازندگان نَقل و نُقل برنامه را در جایی شبیه خانه واقعی ضبط میکنند. این ایده هم نو نیست اما هدف این بوده تا دورهمی شکل بگیرد و صمیمیت بالا برود. آیا چنین شده؟ نه! چرا؟ چون آن چه به عنوان خانه میبینیم یک فضای تنگ است و به قول معروف خلق آدم میگیرد! باور کنید گاه احساس نفس تنگی به بیننده دست میدهد.
از آن طرف به دلیل کمبود جا، کارگردان امکان گرفتن نمای باز ندارد و اغلب تصویر از این کله به آن کله کات میخورد. حامد عسکری به سیاق چند مجری دیگر، با چای و نوشیدنی و… از مهمانها پذیرایی میکند. این هم ایدهای تکراری برای بیشتر شدن صمیمیت نَقل و نُقل است که خب تاثیر چندانی در این باره به همراه نداشته. برنامه در مجموع جزو محصولات جدید و ناموفق شبکه دو است و بعید است نامش سر زبانها بیفتد.
