روزنامه هفت صبح| هفته قبل اولین قسمت از صد فیلمساز برتر تاریخ سینما را شروع کردیم. شمارش معکوس از صد به یک. در اولین بخش به ترتیب از رده 100 تا 91؛‌نام‌های دیوید فینچر، میلوش فورمن، ‌ژاک دمی،‌ بلا تار، کارول رید،‌ ‌آندره وایدا، استنلی دانن، ‌موریس پیالا، ‌مایکل کورتیز و کلینت ایستوود معرفی شدند. حالا بخش دوم از این پاورقی 10 قسمتی.

90-هیائو میازاکی. از ابتدای هزاره سوم این انیماتور پر وسواس ژاپنی با داستان‌های حیرت‌انگیزش از جادوگرها و ارواح و موجودات دوست‌داشتنی به‌عنوان یک پدیده بزرگ سینما مورد تکریم قرار گرفته است. او به تازگی آخرین اثر خود را عرضه کرده است.
مهم‌ترین آثار: ‌شهر اشباح (2001)، قلعه متحرک هاول (2003)، پونیو (2008)، همسایه من تورتورو(1988)، شاهزاده مونونوکه (1997)

89-لارس فون تریه. فیلمساز همیشه خبرساز دانمارکی که چهل سال است فیلم‌های خاص خود را می‌سازد و گاه تحسین می‌شود و گاه تکفیر و لعنت! در همان فیلم‌های ابتدایی‌اش مثل اروپا توان تکنیکی خود را به همگان نشان داده بود. مدتی است که آرام شده است اما هر زمان امکان دارد با یک پروژه شگفت‌انگیز دیگر به سینما بازگردد.
مهم‌ترین فیلم‌ها: ‌شکستن امواج (1996)، ‌رقص در تاریکی (2001)، داگویل (2003)، ‌ضد مسیح (2009)،‌ ملانکولیا (2011)، نیمفومانیاک (2013)

88-کریس نولان. محبوب‌ترین سینماگر فعلی جهان که منتقدین جدی سینما او را به اندازه کافی دوست ندارند و با این حال او همچون یک مهندس به سینما نگاه می‌کند و فرایند ساخت فیلم‌هایش معمولا پرسروصداتر از خود فیلم می‌شوند. دوستدارانش آماده هستند او را در قواره‌های کوبریک بدانند اما محدودیت معنایی فیلم‌هایش غیرقابل تردید هستند.
مهم‌ترین فیلم‌ها: بین ستاره‌ای (2014)، اوپنهایمر(2023)، دانکرک (2017)، شوالیه تاریکی (2009)، ‌اینسپشن (2011)

87-تئو آنجلوپولوس. سینماگر روشنفکر یونانی که از دهه هفتاد به سردمدار فیلم‌های سنگین و موزون و جشنواره‌ای بدل شد. میراث به‌جا مانده از او فوق‌العاده فاخر و سنگین است و تماشای فیلم‌هایش نیاز به آمادگی ذهنی مناسب دارد. متخصص نماهای بدون قطع با همراهی موسیقی غم‌انگیز و تصاویر شاعرانه. در نسل جدید بیلگه جیلان به شدت تحت تاثیر آنجلوپولوس است.
مهم‌ترین فیلم‌ها: ‌چشم‌اندازی در مه (1988)، بازیگران تئاتر سیار (1976)، گام معلق لک‌لک (1991)، ‌ابدیت و یک‌روز (1997)

86-ژیگا ورتوف. او به شکلی حیرت‌انگیز توانست همه تئوری‌های ساختارشکنانه خود در جداسازی مفهوم سینما از ادبیات را در یک فیلم تجربی فوق‌العاده جذاب به نام مردی با دوربین فیلمبرداری خلاصه کند و با همین یک فیلم بزرگ، به نامی جاودان در تاریخ سینمای روسیه پس از انقلاب بلشویکی بدل شود.
مهم‌ترین فیلم‌ها: مردی با دوربین فیلمبرداری (1929)

85-ویم وندرس. از سردمداران موج نوی سینمای آلمان در دهه هفتاد که با کمک‌های مالی دولت آلمان شکل گرفت و به او و هرتزوگ و فاسبیندر و شلوندورف اجازه خلق مجموعه‌ای از فیلم‌های منحصربه‌فرد داد. او مدت‌هاست فیلم مهمی نساخته اما آثارش در دهه هفتاد و هشتاد برای تثبیت جایگاه او در این فهرست کافی است.
مهم‌ترین فیلم‌ها: ‌آلیس در شهرها (1974)، ‌سلاطین جاده (1978)، پاریس تگزاس (1984)، بهشت برفراز برلین (1988)

84-رابرت فلاهرتی. تا نیمه قرن او را جزو بزرگ‌ترین سینماگران جهان قلمداد می‌کردند اما به تدریج شاهکارهایش رنگ و بوی قدیمی به خود گرفت و از تخت فرو افتاد. او متخصص سینمای مستند ناتورالیستی است و از 1920 تا 1948 به‌خلق مجموعه‌ای متنوع از فیلم‌های مستند و نیمه مستند مشغول بود که برخی ازآنها همچون سندهای مردم‌شناسی در نظر گرفته می‌شوند.
مهم‌ترین فیلم‌ها: داستان لوئیزیانا(1948)، نانوک شمالی (1921)،‌ موآنا (1926)،‌ مردی ازآران (1932)

83-برایان دی پالما. سرسپرده سینمای تعلیق و سبک هیچکاک که در دو عرصه تریلر و سینمای ترسناک تجربه‌های مردم‌پسند فراوانی را به یادگار گذاشته است. او از استادان دهه هفتاد سینمای آمریکاست که برخلاف همتایان دیگرش مثل اسپیلبرگ و اسکورسیزی مورد عنایت انتقادی قرار نگرفته است. با این حال فیلم‌هایش به شدت سبک مدارانه و نشانه‌هایی از ارادت دی پالما به تمام ظرفیت‌های بصری و سمعی سینماست.
مهم‌ترین فیلم‌ها: ‌راه کارلیتو (1994)، بلو اوت (1981)، ‌‌صورت زخمی (1983)، کری (1976)

82-مارسل کارنه. فیلمساز کلاسیک دهه سی فرانسه با ساخت مجموعه‌ای از فیلم‌های سیاه و شاعرانه و البته کمی هم بولواری. منتقدان قدیمی فیلم‌هایش را ستایش می‌کردند و او را سینماگری در حد و اندازه‌های ژان رنوار ارزیابی می‌کردند اما در نسل جدید طرفداران کمتری دارد.
مهم‌ترین فیلم‌ها:‌ بچه‌های بهشت (1945)، روز بر می‌آید (1939)، لنگرگاه مه آلوده (1937)

81-میشائیل هانکه. متخصص بزرگ سینمای آزار که در دهه اول هزاره سوم جایگاهی همچون اینگمار برگمان پیدا کرده بود اما آثار بعدی‌اش و تکرار مداوم فرمول‌های روایتی قبلی جایگاه او را تا حدی متزلزل کرد. با این حال او از مهم‌ترین سینماگران هزاره سوم باقی مانده است.
مهم‌ترین فیلم‌ها: ‌پنهان (2005)، معلم پیانو (2001)، کد ناشناخته (2000)، عشق (2012)

تازه‌ترین تحولاتکاربران ویژه - فرهنگیرا اینجا بخوانید.