روزنامه هفت صبح| تاکنون 13 قسمت از سریال «رحیل» روی آنتن شبکه سه رفته است. این سریال را مسعود آبپرور و رامین عباسیزاده کارگردانی کردهاند.
منظر اول| محتوا
داستان سریال «رحیل» از جایی شروع شد که دختری به نام محا در سفر کربلا بود. بخشی از ماجرا در قسمت اول باز شد و در قسمتهای بعد با تمهید فلشبک، مخاطب به اصل موضوع پی برد. خلاصهاش این است: یک شاهزاده قجری و پسر صحافباشی دربار عاشق محا هستند و در تلاش برای ازدواج با او. در کنار این ماجراهای اندرونی از دسیسهها تا شرایط وخیم مملکت در دوران احمد شاه هم سهم دارند.
«رحیل» حرفی نو نمیزند اما قصهاش برای مخاطب پیگیر تلویزیون جذاب است. فارغ از اشارههای تاریخی، مسائلی مثل عشق و دلدادگی، سحر و جادو ، برو و بیا در بارگاه قاجار و … بیننده را میتواند سرگرم کند. در کنار این اشارهای به مسئله اجرای تعزیه نیز میشود و اینگونه بعد مذهبی داستان آرامآرام تقویت خواهد شد.
منظر دوم| ساختار
سازندگان «رحیل» استفادهای خوب از مواد اولیه کردهاند؛ یعنی قصه ضرباهنگی مناسب دارد و در هر قسمت چند اتفاق رخ میدهد. البته سکانسهای اضافه هم مثل دیگر سریالها در «رحیل» دیده میشود! لوکیشن سریال به آن رنگ و لعاب داده و نوع نورپردازی و تصویربرداری گرم هم ظاهر «رحیل» را زیبا کرده. بازیها در سریال نیز قابل دفاع است؛ چه گیتا راد در نقش محا که اولین تجربه جدی خود را رقم زده چه زندهیاد حسام محمودی در نقش شاهزاده قجری.
اندیشه فولادوند این بار وارد جلد یک زن ساحره رفته که رفتار و گفتارش باورپذیر است و نتیجه به مراتب بهتر از نقشهای سالهای اخیرش در تلویزیون بوده. حمیدرضا آذرنگ و هومن برقنورد کارشان را خوب انجام دادهاند اما «رحیل» نقطه عطف کارنامهشان نیست. … سریال در مجموع اثری قابل دفاع تا اینجا بوده است.
