روزنامه هفت صبح| اولین مناظره درون حزبی جمهوریخواهان، شب چهارشنبه به میزبانی شبکه خبری فاکس و البته با غیبت دونالد ترامپ برگزار شد. ویوک راماسوامی، نیکی هیلی، مایک پنس، کریس کریستی، تیم اسکات، ران دسانتیس، آسا هاچینسون و داگ بورگم، ۸ نامزدی بودند که در این مناظره شرکت کردند و به طرح مباحث با یکدیگر پرداختند.
باید اعتراف کرد بحث پر جنبوجوشی در مورد طیف وسیعی از موضوعات مهم بین این ۸ نامزد در جریان بود که در برخی از نقاط نوع قدیمی و خاطرهانگیزی از مناظرههای مرسوم حزب جمهوریخواه قبل از ظهور ترامپ را یادآوری میکرد و میشد در آن شاهد طرح و بحث درباره موضوعاتی مانند هزینههای دولت، مهاجرت غیرقانونی و سیاست خارجی بود.
موضوعات دیگری که در این مناظره مطرح شد نیز شامل ممنوعیت سقط جنین، تغییرات اقلیمی، جرم و جنایات شهری، مسائل آموزشی، مهاجرت، جنگ اوکراین و خطر چین بود. چیزی که بیش از هر چیزی در این مناظره به چشم میخورد، اختلافات عمیق و شدید بین نامزدها بود و البته این نکته بیش از هر چیزی بهچشم میآمد که هیچکدام از این ۸ نامزد به عنوان جایگزین و رقیب خطرناکی برای ترامپ ظاهر نشد.
دونالد ترامپ بهرغم غیبت یکی از برندگان مناظره چهارشنبه شب بود. تنها انتقادی که از عملکرد ترامپ بیان شد و در این مورد خاص، دیگر نامزدها به دفاع از او نپرداختند، مسئله هزینه فدرال ۸ تریلیون دلاری در زمان ریاستجمهوری او بود که توسط نیکی هیلی، فرماندار سابق کارولینای جنوبی مطرح شد.
در سایر موارد مطرح شده، او هیچ ضربه غافلگیرکننده بزرگی از سوی ۸ نامزد روی صحنه نخورد و در اغلب موارد اگر انتقادی از او مطرح میشد، ویوک راماسوامی با صدای بلندی که به گوش همه حضار برسد بهعنوان مدافع ترامپ و سیاستهایش لب به سخن میگشود. به علاوه پس از طرح پرسشی توسط مارتا مککالوم و برت بایر، مجریان این مناظره مبنی بر حمایت یا عدم حمایت نامزدها از ترامپ در صورت محکومیتش در دادگاههای آتی، ۶ نفر از ۸ نامزدی که روی صحنه قرار داشتند متعهد شدند که از او حمایت کنند حتی اگر او به جرمی محکوم شود.
هاجینسون از اعلام حمایتش از ترامپ خودداری کرد و کریس کریستی نیز به جای آنکه دستش را بالا بیاورد، تنها به تکان دادن انگشتان دستش اکتفا کرد. تماشاگران هم این وفاداری را نشان دادند و بیشترین صدای حضار زمانی به گوش میرسید که کریس کریستی، فرماندار سابق نیوجرسی یا مایک پنس، معاون رئیسجمهور سابق آمریکا سخنی انتقادی از ترامپ به زبان میآوردند و از اینرو با انتقاد تماشاگران و حضار مواجه میشدند.
بهطور قطع ران دسانتیس بازنده اصلی مناظره اول بود. تا پیش از شب مناظره، فرماندار فلوریدا همچنان محتملترین نامزد برای غلبه بر دیگر نامزدها بهغیر از ترامپ بهحساب میآمد. بهعلاوه او همچنان پس از ترامپ، بهترین نامزد در اکثر نظرسنجیها و جدیترین تهدید برای رئیسجمهور پیشین شناخته میشد اما باید اعتراف کنیم که عملکرد دسانتیس روی صحنه بسیار ضعیف بود و او بهندرت و البته به سختی در مرکز توجه قرار میگرفت.
فرماندار فلوریدا نه جرات و شجاعت تاختن به ترامپ را داشت و نه به رقبای پایینتر از خود در نظرسنجیها حملهای جانانه کرد و تا اینجای کار نشان داد تسخیر جایگاه دومی حزب، کار چندان دشواری نیست. دسانتیس در طول مناظره تنها ۵ بار مورد حمله قرار گرفت که عنان کار در ۲ مورد از حملات از دستش خارج شد. در مقابل او تنها ۲ بار به سایر نامزدها تاخت و آنها را مورد انتقاد قرار داد.
البته این مناظره یک برنده دیگر هم داشت؛ حزب «جمهوریخواه». از آنجایی که تعداد کمی از نامزدها تمایل داشتند به سمت ترامپ و انتقاد از او بروند، این مناظره در پارهای از مواقع شبیه به بازگشتی تازه به رقابتهای انتخاباتی جمهوریخواهان پیش از ظهور ترامپ بود و در آن پیشنهادات سیاسی، تفاوتها در مورد موضوعات خاص و جزئیاتشان مهم بود و به هیچ وجه بحث به استهزا و شوخیهای سطحی و طعنه و کنایههای کوچهبازاری کشیده نشد.
البته اختلاف بین نامزدها در یک موضوع بسیار فاحش و واگرا بود. به نظر میآید مسئله ممنوعیت سقط جنین و کم و کیف ممنوعیت آن بیش از آنکه گریبان دموکراتها را بگیرد به معضلی برای دعواها و مناقشات درونحزبی جمهوریخواهان بدل شده و با این اوصاف ممکن است در انتخاب نامزد نهایی حزب نقش مهمی ایفا کند.
ویوک راماسوامی، نامزد ۳۸ ساله و هندیتبار جمهوریخواهان را میتوان برنده دیگر این مناظره معرفی کرد. او جنب و جوش فراوانی از خود نشان داد و فعالانه در هر بحث و جدلی شرکت کرد. آمار نشان میدهد که او در خلال مناظره ۱۶ بار به ۷ نامزد دیگر حمله کرد و البته ۷ نامزد دیگر نیز ۱۱ بار به او تاختند اما باید گفت که او این ۱۱ ضدحمله را به سلامت پشتسر گذاشت و از این منظر در رتبه اول قرار دارد.
میتوان این رویکرد را یک روش موثر تبلیغاتی دانست و باید گفت با احتساب این ۲۷ حمله، راماسوامی در کانون توجه این مناظره قرار گرفت و رشد او در نظرسنجیهای پس مناظره نیز این فرضیه را اثبات میکند. ابتکار دیگری که راماسوامی به خرج داد بیان جملات آشنایی بر روی صحنه بود.
او گفت به احتمال زیاد، بسیاری از بینندگان با دیدن او روی این صحنه به فکر فرو میروند و از خود میپرسند «این مرد لاغراندام با نامخانوادگی عجیب و خندهدارش کیست و اینجا وسط این مرحله از مناظرههای انتخاباتی چهکار میکند؟». اگر این جملات برایتان آشنا به نظر میرسد به این دلیل است که باراک اوباما، رئیسجمهور اسبق آمریکا، ۱۹ سال پیش و زمانی که یک سناتور بینام و نشان بود همین جملات را در اولین مناظره دموکراتها به زبان آورد و راماسوامی با تکرار آن سعی داشت بگوید آمده که تا پایان بماند و مانند اوباما شگفتیساز شود.
مایک پنس به روایت اعداد ۱۲ دقیقه و بیشتر از هر نامزد دیگری در این مناظره حرف زده است اما این پرگویی به نفعش تمام نشد و او را بیش از پیش از چشم حامیان حزب جمهوریخواه انداخت. مواضع سفت و سخت او در مقابل ترامپ و سیاستهایش و نیز اعتقاد عمیق او به خوانش اونجلیستی از دین مسیحیت که منجر به اعلام ممنوعیت کامل سقط جنین از جانب او شد، موجب ریزش بیش از پیش آرای پنس در نظرسنجیها گشت.
