روزنامه هفت صبح| یک: ما منکر فعالیت‌های مجموعه شهرداری تهران نیستیم اما راستش پس از فاجعه خلازیر که به شکل کاملا واضحی ناشی از عدم مدیریت و فقدان تدبیر بوده است، اظهار تاسف مناسبی از سوی شهرداری به افکار عمومی مخابره نشده است. می‌گویم اظهار تاسف‌، ابراز پوزش که اصلا پیشکش دوستان.

دو: رکورددار پرتاب نیزه ایران عکسی گذاشته از غذایی که در اردو به آنها می‌دهند شامل لوبیاپلو و کشک بادمجان و عدس‌پلو و این‌طور چیزها و یک مقام فدراسیون هم گفته که همه از همین غذا می‌خورند. من متخصص تغذیه نیستم اما فکر کنم پروتئین لازم برای یک ورزشکار حرفه‌ای با یک آدم عادی فرق می‌کند‌. نمی‌دانیم براي غذای اردوهای ورزشی با چه کترینگی قرارداد بسته شده که تقریبا در همه اردوها ما در مورد کیفیت غذا گلایه و شکایت می‌شنویم‌ .یک بار ماجرا را حل کنید‌. غذای ورزشکار حرفه‌ای در اردوی قهرمانی باید متفاوت باشد.

سه: آقا این تخریب ورزشگاه آزادی همه را غافلگیر کرده. پرسپولیس و استقلال به‌خاطر این تخریب ناگهانی همه برنامه‌هایشان به‌هم ریخته است. می‌دانم که کلی دوراندیشی و اتاق فکرهای گوناگون در این تخریب ناگهانی پنهان شده و از این جور چیزها اما خداوکیلی یک فکری هم به حال دوستداران فوتبال و عصبانیت آنها بکنید. این همه دوراندیشی آخر چرا؟‌ شجاع باشید. توکل به خدا.

چهار: والیبال جوانان ما یک ماه پیش قهرمان جهان شد و حالا نوجوانان ما نایب‌قهرمان جهان شدند. با هفت پیروزی و یک شکست. با چنین پشتوانه‌ای‌، ‌توقع ما از آقای عطایی و شاگردانش در تیم ملی بزرگسالان‌،‌ تجربه‌اندوزی و شکست پرافتخار در مسابقات بین‌المللی نیست. طبیعتا.

پنج: روز جمعه به یکی از دوستان در روزنامه گفتیم که خبر درگذشت خانم پروین را پوشش دهند. ایشان هم گفتند که دو سه تا خبر موسیقی دیگر هم ضمیمه‌اش می‌کنم. من ساده‌دل هم گفتم باشد‌. بعد آن خبرهای ضمیمه عبارت بودند از فعالیت دوباره خانم س. روشن و تور خداحافظی خانم گ.‌آتشین‌! خوشبختانه درآخرین لحظه متوجه شدم و حذفشان کردم. خلاصه دنیا جای عجیبی شده است‌.

شش: سخنوران و چهره‌های سیاسی عزیز وقتی با جمعی از ورزشکاران زن دیدار می‌کنند به جز نهی و هشدار به آنها در مورد برخی خطوط قرمز، یادشان باشد کمی هم این ورزشکاران خانم را تشویق کنند و به آنها روحیه و امید هم بدهند. دیروز در سخنان یکی از مقامات در ملاقات با گروهی از ورزشکاران زن آنچه در فحوای کلام بود تحذیر بود و نهی و توصیه به مراقبه. باشد اما تشویق و ترغیب هم می‌توانست در سخنان این مقام سیاسی و روحانی وجود داشته باشد که نبود!

سایر اخبارکاربران ویژه - اجتماعیرا از اینجا دنبال کنید.