روزنامه هفت صبح، گروه تلویزیون| 16 قسمت از سریال «سوران» روی آنتن شبکه یک رفته است. سریالی که با اقتباس از کتاب «عصرهای کریسکان» اثر کیانوش گلزارراغب ساخته شده و راوی سرگذشت سوران، جوان آزاده کُرد در التهابات دهه ۵۰ منطقه کردستان است. روایت اتفاقات تاریخ معاصر در این سریال تلویزیونی بدیع و قابلتامل است اما حتی اگر کسی به زاویه نگاه «سوران» نقد داشته باشد، نمیتواند منکر یک برگ برنده یعنی بازیهای خوب بازیگران بشود.
آنها مقابل دوربین سروش محمدزاده به گونهای ظاهر شدهاند که گویی از دل همان ماجراها قدعلم کردهاند! حجم صفحه اجازه بررسی عملکرد همه بازیگران و کاراکترهای «سوران» را نمیدهد؛ همینقدر اشاره کافی است که این سریال جزو تجربه موفق کارنامه مریم کاظمی، مصطفی کولیوندی، محمدرضا صولتی، گلنوش قهرمانی، علیاکبر اصانلو و… است. «سوران» بار دیگر ثابت کرد میتوان بدون ستارهها و بازیگران شاخص هم اتفاقی خوب رقم زد؛ به شرط آنکه دیگر عوامل و اضلاع سریال حساب شده و دقیق چیده شوند.
مهدی نصرتی| سوران
نقش اصلی سریال را برعهده دارد و این جدیترین مواجهه مخاطبان گسترده با اوست. مهدی نصرتی پیش از این یک نقش مهم در «لباس شخصی» بازی کرد اما فیلم پس از اکران در جشنواره سیوهشتم فجر توقیف شد و فرصت دیده شدن بازی خوب او توسط مخاطب انبوه از بین رفت. نصرتی در «سوران» وارد جلد شخصیتی به همین نام شده که مابهازای بیرونی دارد: سعید سردشتی، ملقب به سوران. قصه از جایی شروع شد که این جوان کُرد، سرگرم زندگی خود است؛
یک مرد آرام و مهربان که سودای تشکیل خانواده دارد. با تغییر شرایط، زندگیاش دستخوش اتفاقات عجیبی میشود و سالها رنج زندان کومله را به تن میخرد اما از عقیدهاش کوتاه نمیآید. نصرتی چالشهای زیادی برای ایفای کاراکتر سوران داشته و بهخوبی از پس آن برآمده است. او چهرهای سمپات دارد و حالاتش از همان قسمت اول به دل نشست و برای روایت زندگی یک شخصیت واقعی چه ویژگی ممتازی بهتر از این؟
آسو پاشاپور| شیلان
مخاطبان پیگیر تلویزیون، نام و چهره آسو پاشاپور را با سریالهای «ترور خاموش» و «ملکاوان» بهیاد میآورند. آن آثار اما مثل «سوران» موقعیت درخشش برای این بازیگر را فراهم نکردند. او در نقش شیلان، همسر سوران بهخوبی توانسته ویژگیهای یک دختر-زن کُرد را نشان دهد. این شخصیت چند چالش مهم را پشتسر گذاشت و حالا مهمترین دغدغهاش، فراقِ همسر است. پاشاپور که قبلا تئاتر را هم تجربه کرده است، در سریال «سوران» گامی بلند برداشته و از این شانس برخوردار است که در آینده با پیشنهادهای متفاوت دیگری مواجه شود.
حسام محمودی| رستگار
تماشای «سوران» توام با یک حسرت است؛ حسام محمودی چندی پیش ناباورانه درگذشت و حالا آخرین یادگاریهایش در قالب فیلم و سریال منتشر میشوند. به کارنامه تلویزیونی زندهیاد محمودی که رجوع کنیم، پی میبریم او هر بار دنبال یک تجربه تازه بوده؛ از سریالهای کمدی گرفته تا آثار پلیسی و… . او در «سوران» نقش مردی بهنام رستگار را برعهده دارد که در ناآرامیهای ابتدای انقلاب وارد کردستان میشود. او درک درستی از شخصیت داشته و روی مهربان و صادق مسئولان آن سالها را باورپذیر و ملموس عرضه کرده است.
علیرضا جعفری| قادر
دیگر انتخاب خاص و جسورانه سازندگان «سوران»، علیرضا جعفری است. او که از کودکی وارد دنیای بازیگری شده، در همان قسمت اول سریال شگفتی مخاطبان را برانگیخت. جعفری در نقش قادر، یک کومله متعصب، هیچ ارتباطی با نقشهای متعدد قبلی ندارد. جالبتر آنکه این بازیگر از کلیشههای چنین نقشهایی فاصله گرفته و یک شخصیت خلق کرده که مخاطب میتواند دغدغههایش را لمس کند. «سوران» نقطه عطف دیگر کارنامه علیرضا جعفری است. تسلط خوب او بر لهجه کُردی را از یاد نبریم؛ درست مثل دیگر بازیگرانی که با لهجه حرف میزنند.
توماج دانشبهزادی| کیانوش
فارغالتحصیل کارشناس ارشد کارگردانی است و حدود ۲۰ سال است که در حوزه تئاتر فعالیت میکند و در عرصه تصویر در آثاری مثل سریال «بینشان» و فیلم «لباس شخصی» استعداد خود را ثابت کرده. توماج دانشبهزادی در «سوران» نقش مردی بهنام کیانوش را برعهده دارد که دچار مشکلات متعدد است و برای رهایی با کومله همکاری میکند. آنچه این شخصیت را قابل لمس کرده، بازی خوب دانشبهزادی، ترسیم درست دغدغههای او و نمایش بهقاعده وجوه منفی اوست.
