روزنامه هفت صبح، مهدی بازیار | اپل شرکت نوآوری است؛ اما این نوآوریها گاه نه با معرفی فناوریهای جدید، بلکه با حذف یکباره فناوریها و ویژگیهای موجود صورت گرفته است. حرکتهایی که در زمان خودشان دیوانگی به نظر میرسیدند؛ ولی راه را برای ظهور استانداردهای جدید هموار کردند. جالب اینکه طی اکثر این تغییرها، شرکتهایی بودند که ابتدا به سرزنش سازنده آیفون میپرداختند؛
ولی زمانی که آبها از آسیاب میافتاد، بی سر و صدا از آن پیروی میکردند. اینکه برای سالها شعار این کمپانی «متفاوت فکر کن» بود، دلیلی مشخص دارد. آنها اولین اولویت خود را نوآوری قرار دادن و برای رسیدن به این موضوع نیاز بود تا جریان استاندارد و ثابت شده را تغییر دهند.
تغییراتی که معمولا در نگاه اول ترسناک بودند اما با استقبال کاربرها همه چیز تغییر کرد. زمانی که صحبت از تلفنی بدون صفحه کلید شد، بسیاری از آن به عنوان یک دیوانگی یاد کردند اما اپل روی فکر خود تاکید کرد و همچنان بیشترین استفاده ممکن را از آن میکند. اینجا با تکنولوژیهایی کار داریم که با وجود محبوبیت بالا، توسط اپل کنار گذاشته شدند و حالا دیگر اثری از آنها باقی نمانده.
اکثر تلفنهای دو سه دهه پیش صفحه لمسی نداشتند؛ آنهایی هم که از این نعمت بهره میبردند، به دلیل سایز کوچک و پاسخدهی ضعیف صفحههای لمسیشان، مجبور به استفاده از کیبورد فیزیکی بودند. باوجوداین، سال ۲۰۰۷، زمانی که حتی تلفنهای هوشمند هم نصف کیبورد و نصف دیگر صفحهنمایش بودند، اپل اولین آیفون را بدون کیبورد فیزیکی معرفی کرد.
این حرکت به قدری بحث برانگیز بود که استیو بالمر، مدیرعامل وقت مایکروسافت، به تمسخر آیفون پرداخت. بر خلاف تفکر عموم، آیفون اولین دستگاه قابل حمل فاقد کیبورد فیزیکی نبود؛ پیش از آن بسیاری از PDAها(دستیار شخصی دیجیتال) نیز بدون این ویژگی بودند؛ اما این آیفون بود که شرکتها را به انقراض آن ترغیب کرد. در نهایت مثل دو مورد گذشته، قمار اپل برد و طی سالهای پس از اولین آیفون، بسیاری از شرکتها به صفحهنمایش تمام لمسی روی آوردند.
برای سالها، کاربران از جک 5/3میلیمتری برای وصلکردن انواع و اقسام تجهیزات صوتی سیمی به تلفنهای همراهشان استفاده میکردند. همه چیز به خوبی پیش میرفت تا زمانی که اپل با معرفی آیفون ۷ در سال ۲۰۱۶، به بهانه کمبود فضای داخل شاسی و ضد آب بودن، این پورت محبوب را حذف کرد. آن زمان اکثر شرکتها این تصمیم اپل را به تمسخر گرفتند و بعضی از آنها مثل سامسونگ، تبلیغهایی با این هدف میساختند. در نهایت، همان شرکتها پا جای پای سازنده آیفون گذاشتند و کم کم جک هدفون را در پرچمداران و سپس در میانردههای خود، کنار گذاشتند.
از جدیدترین اقدامات اپل که صدای اکثریت را درآورد، قرار ندادن شارژر درون جعبه گوشیهایش بود. این تغییر از سال ۲۰۲۰ و عرضه آیفون ۱۲ با تنها یک کابل لاتنینگ به تایپ سی شروع شد. به عقیده شرکت مستقر در کالیفرنیا، بیشتر خریداران آیفون از قبل یک شارژر در خانه دارند و به دلایل زیستمحیطی، نیازی به ارائه شارژر با گوشی نیست؛
آنهایی هم که نداشتند میتوانستند با پرداخت چند ده دلار آن را از اپل بخرند. با این همه، بسیاری ادعاهای محیط زیست دوستانه اپل را باور نکردند و این تصمیم را تنها راهی دیگر برای افزایش حاشیه سود این شرکت چند بیلیون دلاری دانستند. درست مثل داستان جک هدفون، همان شرکتهایی که اپل را به خاطر این تصمیم سرزنش میکردند، کم کم از ارائه شارژر با گوشیهای خود سر باز زدند. با معرفی آیفون ۱۴ در سال ۲۰۲۲، اپل اسلات سیمکارت را از مدلهای عرضه شده در ایالات متحده حذف کرد؛
با این دلیل که اکثر اپراتورهای بزرگ این کشور از eSIM (سیمکارت تعبیه شده) پشتیبانی میکنند. با اینکه آیفون ۱۴ در دیگر نقاط جهان با اسلات سیمکارت فیزیکی عرضه شد؛ میتوان مطمئن بود که به محض فراهم شدن زیرساختهای لازم، اپل و پشت سر آن دیگر شرکتها، به طور کامل با سیمکارت فیزیکی خداحافظی میکنند.
یکی از قابل توجهترین مثالها از رویکرد حذفکردن برای پیشرفت اپل، زمانی بود که این شرکت دیسک فلاپی را کنار گذاشت. آیمک که در سال ۱۹۹۸ به بازار عرضه شد، اولین محصول اپل بدون این قابلیت بود. کنار گذاشتن این فناوری از آن جهت اهمیت داشت که تمامی کامپیوترهای شرکت مذکور تا پیش از آن، با درایو دیسک فلاپی عرضه میشدند؛ اما اپل میخواست که مردم از راههای دیگری، چون دیسکهای نوری، شبکههای محلی و حتی اینترنت که کم کم در حال بلوغ بود، استفاده کنند.
با وجود بحث برانگیز بودن این تصمیم، عمر این فناوری قدیمی به شماره افتاده بود و اپل تنها تیر خلاص را زد. طی سالهای پس از آن، رفتهرفته لپتاپها درایو دیسک فلاپی را کنار گذاشتند و تکنولوژی یادشده به تاریخ پیوست. همین روزها بود که اپل به قدرتی که در دست داشت، پی برد؛ این که یک فناوری جا افتاده را به چالش بکشد و به سلامت از تبعات آن عبور کند.
پس از دیسک فلاپی، مردم و شرکتها به دیسکهای نوری روی آوردند؛ بیخبر از اینکه اپل قربانی بعدی خود را انتخاب کرده بود. درست مثل دیسک فلاپی، تصور یک کامپیوتر بدون درایو نوری ممکن نبود؛ البته تا زمان عرضه مکبوک ایر ۲۰۰۸ که برای دستیابی به پروفایل به شدت باریک خود، این فرمت را کنار گذاشت.
باوجوداین، حذف این ویژگی به یکباره صورت نگرفت؛ اپل تا نیمه ۲۰۱۲ که مکبوک پرو ۱۳ اینچی را عرضه کرد به استفاده از این فناوری ادامه داد. پس از آن بود که غول تکنولوژی درایو نوری را از تمامی محصولات خود حذف کرد. به دنبال اپل، شرکتها کمکم شروع به حذف این ویژگی کردند؛ تا اواخر دهه ۲۰۱۰ میلادی، پیدا کردن لپتاپی که به صورت پیشفرض دارای درایو نوری باشد، سخت و سختر شد. نمیتوان اپل را تنها عامل از رونق افتادن سیدی و دیویدیها قلمداد کرد؛ اما بدون شک کوپرتینونشینها نقش بزرگی در این زمینه ایفا کردند.
شرح عکس: طراحی آیفون شاید جسورانهترین تصمیم تاریخ اپل باشد
