روزنامه هفت صبح| در آستانه فرارسیدن ماه محرم، پرونده برنامه طنز «سید خندان» هم در شبکه دو بسته شد. طبق خبرها قرار بود ساعت 23 شب گذشته پشت صحنه این برنامه روی آنتن برود.
منظر اول| کپی شکست خورده
چند عامل دست به دست هم داد تا برنامه «سید خندان» شکست بخورد. این برنامه میخواست پا جای «خندوانه» بگذارد و حتی برخی اجزای آن را هم کپی کرد. کاش نتیجه بهدست آمده قابل دفاع بود تا بتوان این تقلید را نادیده گرفت. راستش ما که «سید خندان» را تماشا کردیم نه به استندآپ کمدیها خندیدیم و نه به شوخیهای مجری.
مدیران سیما در تمجید از آن عنوان «خنده حلال» به کار بردند و این سوال پیش آمد که مگر نمونههایی مثل «دورهمی» یا «خندوانه» با شیوههای غیرحلال مخاطب میلیونی را سر ذوق آوردند؟! برای برنامهسازی در وهله اول باید جنس رسانه و ذائقه مخاطب را شناخت نه مثل «سید خندان» متوسل به شوخیهای دمدستی شد. این برنامه نمونهای از شکست مدیران بلندپروازی است که ایدئولوژی را مقدم بر برنامهسازی میدانند.
منظر دوم| آمار پایین
گواه شکست «سید خندان» آمار پایین آن در اپلیکیشن تلوبیون است. برای نمونه 10 محتوای اخیر آن که شامل بریدههای کوتاه برنامه هم هست را رصد کردیم. در این میان فقط دو آیتم «سیدخندان» بیش از هزار بار دیده شدهاند؛ یکی استندآپ کمدی محمدرضا سعادتی با 1330 بازدید است و دیگری شعر طنز محمد علیان با 1742مشاهده.
برنامهای که 23 تیر روی آنتن رفته فقط 631 بار دیده شده. برای اینکه وضعیت بد «سید خندان» بهتر روشن شود، آمار تلوبیون آن را با برنامه «بگو بخند» شبکه نسیم مقایسه کنیم که 8 محتوای اخیر آن رکورد بازدید بالای 10 هزار را بهدست آورده است. حتی قسمت بیست و سوم بیش از 25 هزار بار دیده شده. «بگو بخند» نهتنها از خط قرمز عبور نکرد که مثل «سید خندان» به شوخی با زن شوهردار نزدیک نشد؛ منتها از نظر برنامهسازی حداقلِ استانداردها را رعایت کرد.
