روزنامه هفت صبح| انسانشناسی حرکات آیینی و نمایشی: کتاب «انسانشناسی حرکات آیینی و نمایشی» نوشته آنیا پیترسون رویس ترجمه منصوره علیمددی بهتازگی از سوی نشر «پارت» روانه بازار کتاب شده است. رویس در آغاز «انسانشناسی حرکات آیینی و نمایشی»، این پرسش را مطرح میکند که چگونه میتوان حرکات آیینی و نمایشی را بهعنوان بخشی از فرهنگ یک جامعه درک کرد. او بر این باور است که دیدگاه انسانشناسانه با مشاهده از طریق مشارکت در زندگی اجتماعی مردم امکانپذیر میشود.
نویسنده با مرور روند تحولات تاریخی مطالعات رشته انسانشناسی، به بررسی این موضوع میپردازد که چگونه در گذشته پژوهشگران نگاهی تکاملگرایانه داشتند، اما بهتدریج به شناخت ویژگیهای بارز فرهنگی اقوام و ملل روی آوردند. در اوایل قرن بیستم این مطالعات به سمت بررسی حرکات آیینی از جنبه روانشناختی گرایش پیدا کردند. سپس به پژوهشهایی مسئلهمحور بدل شدند که به دنبال شناخت جایگاه آن در جوامع متکثر و به سرعت در حال تغییر امروزین بودند.
و از آنجا که حرکت از اجراگر (انسان) جداییناپذیر است، بنابراین باید در متن جامعه محلی و با مشارکت مستقیم پژوهشگر شناخته شود. اما چنین شناختی چگونه محقق میشود؟ آیا یک پژوهشگر میتواند به جامعه محلی وارد شود و با وجود تفاوتهای فرهنگ، زبان، قومیت و غیره، هنر حرکات آیینی و نمایشی در آن جامعه را برداشت و تفسیر کند؟ رویس در این کتاب به جستوجوی پاسخ این پرسش میپردازد. این کتاب در واقع دربرگیرنده مباحثی است که برای طیفی متنوع از مخاطبان هنرهای نمایشی به ویژه هنرمندان و پژوهشگران، همچنین انسانشناسان و جامعهشناسان، آموزنده و الهامبخش خواهد بود.
رازهای اصلی آوازنویسی
کتاب «رازهای اصلی آوازنویسی» نوشته گری یوئر با ترجمه محسن الهامیان بهتازگی از سوی نشر «پارت» منتشر شده است. نکته حائز اهمیت درباره «رازهای اصلی آوازنویسی» این است که نخستین کتابی است که در کشور ما بهصورتی علمی به موضوع موسیقی پاپ و شیوه نوشتن آن پرداخته.
چراکه تاکنون هرچه کتاب و مقوله آموزشی خوب و بد بوده، به موسیقی کلاسیک مربوط میشده و متأسفانه موسیقی پاپ هنوز آنگونه که لازم است بهصورت علمی در کشور ما شناخته نشده و قدر دانسته نمیشود. کتاب «رازهای اصلی آوازنویسی» نکات و تکنیکهایی را برای آوازنویسان مشتاق ارائه میدهد تا حرفه خود را بهبود ببخشند. این اثر، طیفی از موضوعات ازجمله ساختار آهنگ، ملودی، اشعار و آکوردها را پوشش میدهد و نکات و تمرینهایی را برای آوازنویسان ارائه میکند تا مهارتهای خود را توسعه دهند.
علاوه بر این شامل اطلاعاتی در مورد نحوه بازاریابی و تبلیغ آهنگهای فرد و همچنین نحوه ایجاد یک حرفه موفق به عنوان یک آوازنویس است. این کتاب برای ترانهسرایان در تمام سطوح از مبتدیانی که در صدد آغاز این مسیر هستند تا آوازنویسان باتجربهای که قصد بهبود مهارتهای خود را دارند مناسب است. «رازهای اصلی آوازنویسی» توسط نشر «پارت» چاپ شده است.
آوازهای فوتبال در ایران
انتشار کتاب «آوازهای فوتبال در ایران» از چند نظر اهمیت دارد. برای پرداختن به اهمیت این کتاب باید گفت در دهههای گذشته آثاری با موضوع فوتبال منتشر میشدند اما دهه نود این حرکت پرشتابتر پیش رفت. چراکه چندین ترجمه و تألیف معتبر در این حوزه چاپ و منتشر شدند. ضمن اینکه علاقهمندان هم دیگر فقط به مطالعه سایتها و مجلات قانع نبودند و میخواستند این پدیده مهم فرهنگ عامه را از مناظری دقیقتر ببینند.
حتی آثاری فلسفی هم درباره فوتبال منتشر شدند و به این حوزه محبوب از دیدگاه، فلسفه پرداختند. در این میان کتاب «آوازهای فوتبال در ایران»، به موضوعی جالب و قابل تأمل پرداخته؛ موضوعی که بسیاری فوتبالدوستان با آن برخورد داشتهاند اما کمتر کسی سراغش رفته. این کتاب تألیف کیوان آقامحسنی توسط نشر «پارت» چاپ شده است و اثری است که میتواند هم برای علاقهمندان به موسیقی و هم برای علاقهمندان به فوتبال جذاب باشد.
«آوازهای فوتبال در ایران» از معدود آثاری است که موسیقی را نه بهعنوان یک اثر هنری، بلکه بهعنوان یک رفتار انسانی در جامعه ایران مورد مطالعه قرار داده و به موسیقی بهعنوان امری فرهنگی که انسانها با هر سطح دانش موسیقایی به آن میپردازند، نگریسته است. در ضمن، این کتاب تاریخ فوتبال ایران در حدود نیم قرن اخیر را از منظر شعارهای روی سکوها مورد واکاوی قرار داده و مروری است بر رفتارهای صوتی-موسیقایی هواداران فوتبال در ورزشگاه در پنجاه سال گذشته و شناخت روند تغییرات آن. این کتاب توسط نشر «پارت» چاپ شده است.
دستگاه در موسیقی ایرانی
کتاب «دستگاه در موسیقی ایرانی» یکی از تأثیرگذارترین منابعی است که در خصوص نظریهپردازی درباره فواصل و گامهای موسیقی ایرانی تألیف شده. پرفسور هرمز فرهت در این کتاب، ابتدا دو نظریه اصلی درباره فواصل و گامهای موسیقی ایرانی را که توسط استاد علینقی وزیری و دکتر مهدی برکشلی ارائه شدند، مورد بررسی نقادانه قرار میدهند و ضمن آنکه اشاره میکنند اصولاً کاوش، به منظور یافتن یک گام پایهای در این موسیقی بیمورد است، نظریه خود درباره فواصل و گامهای موسیقی ایرانی را تحت عنوان «نظریه فواصل انعطافپذیر» ارائه میدهند.
در این اثر تعاریف و چارچوبهای دقیقی برای اصلیترین اصطلاحات در موسیقی ایرانی از جمله ردیف، مقام، گوشه، درآمد، گام و… ارائه شده و مشخصههای ملودیک و مقامی فرود، درآمد و گوشههای هر یک از دستگاههای موسیقی ایرانی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتهاند. آنچه که موجب میشود ویرایش هفتم کتاب که بهتازگی منتشر شده و اکنون در دسترس خواننده قرار دارد، جذابتر از ویرایشهای پیشین باشد، آن است که نویسنده در پیشگفتار جدید خود، ایده جدیدی را نسبت به نظریههایی که در قرون گذشته در خصوص فواصل موسیقی ایرانی ارائه شدهاند و رابطه آن نظریهها با واقعیت موسیقی ایرانی، مطرح میسازند.
بررسی این رویکرد جدید توسط پژوهشگران موسیقی ایرانی میتواند بسیار جالب توجه باشد. این اثر ارزشمند پرفسور فرهت برای نخستینبار در سال ۱۳۸۰ در انتشارات «پارت» منتشر شد. در این ویراست جدید کتاب، برای دستیابی به کیفیت بالاتر، نتنویسی تازهای صورت گرفته تا مثالهای ارائهشده با کیفیت و وضوح بیشتری در دسترس باشند.
