روزنامه هفت صبح، نگین باقری| این روزها در اینستاگرام همه به دنبال پول در آوردن زیاد در وقت کم هستند. در بین همه راههای عجیب و غریبی که پیشنهاد میشود یکی از آنها با حیوانات سر و کار دارد. موجودات ریز، لزج و چندشی مثل حلزون و زالو که ادعا میشود پرورش آنها نیاز به مساحت زیاد یا مهارت خاصی ندارد. حالا این درآمد چطور به دست میآید و به چه کسی میرسد؟
هفت خان حلزون
اگر شما همین امروز تصمیم بگیرید حلزون پرورش دهید نیازمند یک بسته حلزون هستید که از عمده فروشها میخرید. آن وقت باید تحت شرایط خاصی آنها را پرورش دهید و چند برابر کنید. بله درست شبیه شرکتهای هرمی اما با این تفاوت که اینجا شما هستید و حلزونها که باید دست به کار شوند و تخمریزی کنند. مشاور یکی از این شرکتها میگوید باید دمای مناسب و غذا و خاک خوب برای آنها تهیه کنید و بعد از حدود 10ماه که حلزونها بزرگ شدند حلزونهای جدید را به این شرکت بفروشید.
آواز حلزون از دور خوش است
شرکتها در مرحله اول هر حلزون را دانهای 150هزار تومان به شما میفروشند و داخل یک بسته شبیه جا نانیهای پلاستیک فروشی تحویلتان میدهند. یعنی اگر با یک سرمایه پنج میلیون تومانی شروع کنید 33حلزون تحویلتان داده میشود. این حلزونها را پرورش میدهید، آنها تخمریزی میکنند و بعد هر چقدر برایتان باقی ماند دوباره به شرکت میفروشید. با چه قیمتی؟ 30 تا 50 درصد ارزانتر از آن رقمی که از آنها خریدید. پس با این روش هم شما سود کردید و هم شرکت. اما آیا واقعا سود میکنید؟
آسان نمود اول ولی افتاد مشکلها
اگرچه حلزونها تخمریزی زیادی دارند ولی لزوما همه آنها زنده نمیمانند و بزرگسالی را به چشم نمیبینند. مثلا آنها علاقه زیادی به گرما دارند اما گاهی هم گرمازده میشوند و دستهجمعی میمیرند یا بیمار میشوند. حالا اگر هم هیچکدام نمردند خود این فرایند زمانبر است. گاهی تخمگذاری آنها ممکن است یک تا 5 ماه زمان ببرد.
بعد هم امکان دارد تا این حلزونها قد بکشند چهار ماه دیگر زمان لازم داشته باشند. این چهار ماه شما باید روزی دو بار به آنها غذا دهید. جمعهها هم آنها را حمام و خاکشان را عوض کنید. خلاصه اینکه این حلزونهای نوپا باید تعلیم و تربیت شوند تا به قد و قواره 7 سانتیمتری برسند. آن وقت است که برخی از آنها استانداردهای لازم برای فروش را پیدا میکنند. یعنی میشود از بزاقشان کلاژن ساخت و در محصولات آرایشی بهداشتی به کار برد.
آنچه به شما گفته نمیشود
سرمایهگذارهایی که برای این شغل تبلیغات میکنند میگویند اگر 15میلیون تومان سرمایهگذاری کنید، به ماهی 5میلیون تومان سود ماهانه میرسید. اما آنها اشارهای به ریسکها و احتمالهایی که میتواند مانع فروش شما بشود نمیکنند. آنها همچنین ادعا دارند که فضای موردنیاز برای کشت حلزون یک تا دو متر بیشتر نیست ولی نمیگویند که اینجا نمیتواند همان اتاق شخصیتان باشد.
به این دلیل که باید دمای اتاق را برای حلزونها تا 30 درجه و حتی بیشتر افزایش داد که تحمل این دما برای ما انسانها سخت است. دوم اینکه این یکی دو متر فضا، در واقع فقط اول راه است. وقتی حلزونها تخمریزی کنند به ظرفهای بیشتری نیاز پیدا میکنید که آنها باز هم فضای بیشتری نیاز دارند چرا که در این مرحله باید تخمهای آنها را لای خاک بریزید و منتظر رشدشان باشید. نکته دیگر اینکه نگهداری از حلزون هم برای خودش خرج و مخارج دارد.
هرچقدر هم دورریزهای سالاد مثل خیار، کدو، هویج و فلفل دلمههای دورریز غذایتان را بشویید و به آنها بدهید، باز هم نیاز دارید که کاهو بخرید و کاهوی کیلویی 40هزار تومان جلوی آنها بگذارید. ضمن اینکه خود خاک هم هزینه دارد. نمیشود از خاک بلوار سر خیابان برای آنها استفاده کرد. قیمت هر بسته خاک این موجودات کوچک 200هزار تومان است. خلاصه اینکه همه اینها باعث میشود که شغل شریف پرورش حلزون اگرچه از دور خیلی جذاب به نظر برسد اما ماهها زمان ببرد که استاد این کار شوید و بدون حضور واسطه حلزون بگیرید و بفروشید.
صبحها آقای مهندس، عصرها زالوفروش
افسانه مشابهی هم درباره شغل پرورش زالو وجود دارد که تصور میشود میتوان در کنار شغل اول با این شغل به درآمد بالا رسید. یکی از زالوفروشان میگوید پرورش و تکثیر زالو را به عنوان شغل دوم انتخاب کرده و ماهی 15میلیون تومان از آن درآمد دارد. او مهندس برق است و تاکید میکند این فکر که پرورش و فروش زالو کار راحتی است را از سرتان بیرون بیاندازید.
او یک سوله 200متری اجاره کرده است که در یک اتاق آن با دمای متفاوت زالو پرورش میدهد و در بخش دیگر با دمای دیگر زالو تکثیر میکند. حالا قیمت این زالوها در بازار چقدر است؟ «بستگی دارد که آنها چند بار خون خورده باشند.» زالوها هر چقدر خون بیشتری خورده باشند بزرگتر هستند و زالوی بزرگتر هم گرانتر است.
«بچه زالو را که میخری، یک ماه و نیم طول میکشد تا گیرا شود. یعنی تا زمانی که بتواند خون بخورد. هر یک ماه و نیم به اون خون میدهی تا این زالوها بزرگ شوند.» حالا خون از کجا پیدا میشود؟ او میگوید سایتهایی هستند که برای همین زالوفروشان خون تهیه میکنند.
آنلاین خون سفارش میدهد و خون پلمب شده بستهای 200 هزار تومان را تحویل میگیرد. خونی که از دام زنده کشیده و فروخته میشود. «بعضی از زالوفروشها هم همین مقدار خون را از کشتارگاهها به نرخ 50 هزار تومان میخرند. آنها خون دام کشته شده را داخل قوطی میریزند، داروی ضد لخته میزنند و با این قیمت به مشتری میدهند. مشخص است زالویی که این خون را میخورد زالوی باکیفیتی نخواهد شد.»
قبول کنید که همه این کاره نیستند
این آقای مهندس جزئیات زیادی از خون و خونخواری زالوها بلد است. او 4 سال است که زالو پرورش میدهد و بازار به قول خودش در مشتش است. هم فروشندههای لاز (بچه زالو) را میشناسد و هم خریداران زالو. ولی دوستی داشته که 6 ماه پیش با سرمایهگذاری 30 میلیون تومان هنوز نتوانسته مشتری مناسبی پیدا کند.
برای همین تاکید دارد که پرورش زالو شغلی نیست که خیلی راحت بتوان در آن به سود رسید. مثلا یک نمونه غذا دادن به زالوها را تعریف میکند که خیلی جالب است: «من روده گاو را میخرم، آن را میشویم و خون را داخل آن میریزم. آن وقت زالوها باید از این مسیر خون بخورند. هرچقدر خون کمتری بریزم، زالوها سایز کمتری میگیرند. بسته به سایز نرخ هر دانه زالو بین 15 تا 35 هزار تومان است.» بعد هم آنها را به دلالها یا افرادی که در کار داروهای سنتی و عطاریها هستند میفروشد.
