روزنامه هفت صبح| یک: بخشی از حرفهای جواد شمقدری مسئول حوزه سینما در دولت احمدینژاد را در سایتنگار امروز آوردیم. حرفهایی که درباره اسکار جدایی نادر از سیمین است. اما در بخش دیگری از همین مصاحبه، آقای شمقدری فرضیهای درباره شیوه اداره جهان مطرح کردهاند که خب شاید در کلیات نتوان با آن مخالفت کرد و حتما کلی مصداق و دلیل برای این فرضیات و نگاه دارند که گاه آدم را یاد دنیای فیلمهای مارول میاندازد.
ایشان گفتهاند: «این جریانی که به دنبال استیلای کامل بر کرهزمین است، میخواهد تمام سرمایههای اجتماعی و غیراجتماعی و مدنی را در اختیار داشته باشد. پشت صحنه این جریان هم یا ماسونها هستند یا تفکر شیطانپرستی یا کارتلهای بزرگ غربی و بیشتر آمریکایی… اینها سینما را در چنین مسیری به خدمت گرفتهاند.»
دو: هایلایتهای بازی پرسپولیس و استقلال را دوباره دیدم و خب واقعا بازی باکیفیتی نبود. هیچ کدام از دروازهبانها واکنش نجاتبخشی نداشتند و موقعیتهای گل واقعا انگشتشمار بودند. شاید کلا یکی دوتا. گل آلکثیر قشنگ بود اما اگر عارف غلامی حضور ذهن داشت که آلکثیر راست پاست و بعید است در چنین شرایطی توپ را با پای چپ بزند، آنطوری موقع سرتوپ آلکثیر، از جریان بازی خارج نمیشد.
شوت آلکثیر هم به شکل عادی به سمتی میرفت که حسینی انتظارش را میکشید اما به حردانی خورد و کمانه کرد و رفت در دورترین قسمت دروازه. کلا عارف غلامی چند سال است که در حال درجا زدن است و به جای تمرکز روی بازیاش مدام در حال شاخ و شانه کشیدن و رجز خواندن است.
از آن سو رویکرد استقلال به بازی هوایی آنهم در بیست دقیقه پایانی کار عجیبی بود. گولسیانی و پورعلی گنجی هرچقدر روی زمین ممکن است کند باشند روی هوا به کسی باج نمیدهند. این زوج با مثلا زوج فرجی و نعمتی در فصل گذشته فرق میکند و آرمان رمضانی تقریبا کاری نتوانست در هوا انجام دهد.
نکته جالب دیگر این بازی اصرار سعید مهری به شوت زدن بود. نمیدانم چرا آقای مهری فکر میکند شوتزن خوبی است و مدام در و تخته را نشانه میگرفت. به هرحال شوتزن بودن یک فن است که نیاز به تمرین دارد و صرف محکم ضربه زدن به توپ، آن را به یک شوت خطرناک بدل نمیکند.
حرکت آقای بیرانوند هم در انتهای بازی و ژست سربریدن واقعا زشت بود. حالا میتوان پیشبینی کرد که اگر سپاهان در کورس قهرمانی لیگ جلو بیافتد، رقابت پرسپولیس و استقلال در جام حذفی بیش از پیش تشدید خواهد شد و رویارویی احتمالی این دو تیم در جام حذفی واقعا مسئله مرگ و زندگی میشود.
سه: تکلیف ما با این کارشناسان داوری چیست؟ اصلا چرا به خودشان این اجازه را میدهند که مدام درباره کیفیت کار همکارانشان اظهارنظر کنند؟ درباره همین دربی یکشنبه، ده تا داور کارشناسی کردهاند که میزان تشتت در آرای این دوستان آن هم در حالیکه صحنهها را با آرامش و در خانه و با عقب و جلو بردن تصاویر نگاه میکنند، حیرتانگیز است. بعد مدام دارند کار همکاران دیگرشان را با کلماتی حق به جانب مورد داوری قرار میدهند.
چهار: در حال تماشای بازی سپاهان و ملوان هستم و از کیفیت رامین رضاییان و بازی هجومی و تواناییهای تکنیکیاش باز هم حیرت میکنم. او واقعا بازیکن بینظیری است که پرسپولیس مفت و مسلم از دستش داد.
پنج: یکشنبه شب داشتم در گوشیام به عکسهای نماز عید فطر نگاه میکردم و همان موقع گروهی از خانمهای دوچرخهسوار از جلویم گذشتند. اداره این کشور واقعا کار سختی است. همین حوادثی که در همین دو روز در ساری و باغ شازده ماهان پیش آمده نشان میدهد چقدر این کار سخت است.
