روزنامه هفت صبح، امیر پایدار | سال ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ را میتوان به عنوان یک بازه زمانی رویایی برای علاقهمندان به بازیهای ترسناک/کلاسیک نام برد. از خبر ساخت نسخه بازسازی «سایلنتهیل ۲» گرفته تا ساخت قسمت دوم «النویک»، نسخه بازسازی «Alone in the Dark» ، عرضه نسخه بازسازی شماره اول «Dead Space» و در نهایت عرضه یکی از محبوبترین نسخههای «Resident Evil»، یعنی بازسازی نسخه چهارم.
از نسخه چهارم رزیدنت اویل نهتنها میتوان به عنوان یکی از محبوبترین نسخههای سری رزیدنت ایول نام برد، بلکه حتی میتوان آن را در فهرست یکی از محبوبترین و تاثیرگذارترین عناوین عرضه شده در تاریخ ویدئو گیم هم قرار داد. عنوانی که به نحوی انقلابی در سبک سوم شخص یا به همان اصطلاح دوربین روی شانه به پا کرد و زمینهساز ساخت بسیاری از عناوین محبوب شد. اکنون اما بازسازی این عنوان در دسترس قرار گرفته و مشخص شده که با گذشت سالها هنوز هم ساخته شینجی میکامی حرفهای بسیاری برای گفتن دارد.
همانند گذشته داستان شماره چهارم به شدت ساده، سرراست و بدون هیچگونه پیچش داستانی شروع میشود و همین موضوع تا پایان هم ادامه دارد و در عمل خیلی نمیتوان منتظر اتفاقات غیرمنتظره یا تغییر خاصی در روند داستان به خصوص در دو/سوم ابتدایی بازی بود. البته این یک نکته مثبت در جهت وفاداری به نسخه اصلی محسوب میشود.
اکتهای ابتدایی بازی هم به لطف دیالوگهای جدید و متفاوت برای تمام شخصیتها، حالا عمق بیشتری پیدا کردهاند و بستر مناسبی را برای پرداخت به شخصیتها با خود به همراه دارند. به عنوان مثال در نسخه سال ۲۰۰۵، شخصیت لیان از همان ابتدا ماموریت خود را برای دو پلیس محلی که در شروع بازی با آنها آشنا میشویم، بازگو میکند.
اما در نسخه بازسازی، لیان ماموریت خود را مخفی نگه میدارد و به مخاطب چنین وانمود میکند که او واقعا به یک ماموریت مهم و سری اعزام شده است. شخصیت اشلی هم دستخوش تغییرات فراوانی شده و در نسخه بازسازی ترس و استرس او در مواجهه با شرایط پیشرو به واسطه دیالوگ و صداپیشگی خوبش بسیار بهتر حس میشود. رابطه اشلی و لیان هم در این نسخه به شدت نزدیکتر و قابل باورتر از آب درآمده و شاهد عمق بیشتر رابطه این دو شخصیت در طول بازی هستیم.
در سال ۲۰۰۵ شینجی میکامی دست به یک قمار بزرگ زد. به بیان دیگر نسخهای که ما در سال ۲۰۰۵ تجربه کردیم، نتیجه آزمون و خطای میکامی برای ساخت یک نسخه جدید از رزیدنت ایول بود. او در نهایت تصمیم گرفت تا دوربین ثابت و ژانر ترس و بقا را کنار گذاشته و با تغییر دوربین بازی به حالت سوم شخص روی شانه و تغییر ژانر اثر به یک عنوان اکشن/ترسناک، بزرگترین ریسک زندگی خود را انجام دهد.
ریسکی که البته جواب داد و نسخه چهارم را تبدیل به بهترین اثر در کارنامه این بازیساز کرد. اگر علاقهمند به آشنایی با پروسه ساخت نسخه چهارم هستید، من دیدن پرونده ویژه بازیکست برای عنوان Resident Evil 4 را به شما پیشنهاد میکنم. اما آیا لولدیزاین و گیمپلی نسخه چهارم همچنان در سال ۲۰۲۳ به خوبی نسخه اصلی که 18 سال قبل منتشر شده است، هستند؟ لول دیزاین و روند مراحل رزیدنت ایول ۴ بعد از گذشت این همه سال همچنان مثل یک جواهر دستنیافتنی خوش میدرخشد.
عناوین انگشتشماری وجود دارند که چنین ویژگی را با خود به یدک بکشند و بازیهایی همانند Half-Life و بایوشاک در همین دسته قرار میگیرند. بازیهایی که گویا گذر عمر و پیشرفت تکنولوژی خیلی تغییری در کیفیت آنها ایجاد نمیکند و هر وقت بازیکن به سراغ تجربه آنها برود همچنان جذاب و سرگرمکننده هستند. خوشبختانه کپکام هم بر این موضوع واقف بوده و کمترین تغییری را در این مورد به وجود آورده است.
در بعد گیمپلی با عنوانی طرف هستیم که به شدت به بازسازی نسخه دوم شباهت دارد و همچنان به نسخه اصلی هم وفادار باقی مانده است. نسخه بازسازی از دوربین روی شانه استفاده میکند اما نسبت به نسخه اصلی فاصله دوربین کمی به لیان نزدیک شده تا فضای دید بیشتری را پیش روی گیمر قرار دهد.
این فاصله همچنان هنگام تیراندازی کمتر هم میشود تا باز هم فضای بیشتری را برای تیراندازی در اختیار ما قرار دهد. از دیگر تغییرات میتوان به امکان همزمان نشانه گرفتن با اسلحه و راه رفتن اشاره کرد که در نسخه اصلی وجود نداشتند. مخفیکاری و امکان از پا درآوردن دشمنان با چاقو یکی دیگر از موارد جدید است که در بعضی از سکانسها میتوان از آن برای ادامه بازی و مبارزه با دشمنان استفاده کرد. هرچند این قابلیت تا حدودی محدود، دلبخواهی و ابتدایی به نظر میرسد .
اما همچنان وجودش در نسخه بازسازی آزادی عمل خوبی را در اختیار ما قرار میدهد به خصوص در مراحل پایانی که با تعداد بیشتری از دشمنان سر و کار داریم و امکان مخفیکاری به عنوان یک قابلیت کارآمد در دسترس است. از نسخه بازسازی نسخه چهارم رزیدنت ایول میتوان به عنوان یکی از بهترین بازسازیهای ساخته شده تا به امروز نام برد. بازسازی که به شدت به نسخه اصلی وفادار مانده و در همین حال سعی کرده محتاطانه تغییرات ریز و درشتی را برای بهروز کردن بازی با توجه به استانداردهای روز صنعت ویدئو گیم انجام دهد. اما قطعا باید گفت دلیل موفقیت در مرحله اول همان بازی است که میکامی و تیمش در سال ۲۰۰۵ توسعه دادند.
شرح عکس: از دید گرافیک شاهد یکی از بهترینهای ژانر ترس هستیم.
