روزنامه هفت صبح | شبکه امید از چند روز پیش ویژه برنامه «پاس گل» با موضوع بررسی متن و حاشیههای مربوط به جام جهانی را روانه آنتن کرده است.
منظر اول: محتوا| سابقه ساخت برنامه ورزشی در تلویزیون ما طولانی است و طی این سالها مخاطب با ایدههای نو و متفاوت مواجه شده. به همین خاطر برنامههایی مثل «پاس گل» برای نوآوری کاری سخت پیش رو دارند. «پاس گل» به این دلیل که برای مخاطب نوجوان آماده میشود، میتواند زاویه نگاهی تازه به فوتبال داشته باشد.
با این حال کلیت برنامه همانی است که پیشتر شاهد بودهایم. در «پاس گل» چند مجری و کارشناس درباره اتفاقات مختلف جام جهانی قطر را بررسی میکنند، از دورههای پیش میگویند و یک مهمان از وضعیت تیم ملی کشورمان و نیز شرایط پیش رو حرف میزند. مجتبی انصافی، سید مهدی سید صالحی و مهدی واعظی از جمله مهمانهایی هستند که در برنامه حاضر شدهاند. برگزاری پویش، برای معرفی استعداد فوتبالی نوجوانها مهمترین تفاوت «پاس گل» است.
منظر دوم: ساختار| «پاس گل» فاقد دکور جذابی است؛ با قرار دادن چند دروازه گل کوچیک گوشه دکور و نیز بهرهگیری از ویدئووال نمیتوان نتیجهای متفاوت و جذاب حاصل کرد. از آن سو آیتمهای برنامه هم سر و شکلی جذاب و متفاوت ندارند. بدتر اینکه گاه به جای پخش آیتم از وله استفاده میشود که نه تنها باعث ایجاد تنفس نمیشود که نتیجهای جز لطمه به ضرباهنگ برنامه ندارد.
متن آیتمها اما دارای اطلاعات خوبی است و برای طیفی از مخاطبان جدید. «پاس گل» ظرفیت تبدیل به برنامهای جذاب را دارد اگر از امکانها استفادهای درست کند. واقعیت این است که مخاطب نوجوان و علاقهمند به فوتبال با یک جستوجو در فضای مجازی به نکات متعددی میرسد. «پاس گل» باید ایدههای بکر رو کند و ساختارش چشم نواز شود تا لقب یک برنامه خوب را بهدست آورد.
