روزنامه هفت صبح | سری جدید برنامه «هزاره شعر» مدتی است روی آنتن شبکه چهار رفته. این برنامه با اجرای رشید کاکاوند تلاشی است برای آشنایی مخاطب با شعر و ادب فارسی.
منظر اول: محتوا| برنامهسازی با موضوع شعر و ادب فارسی کاری سهل و ممتنع است. از یکسو مواد اولیه کافی در اختیار برنامهساز قرار دارد و از سوی دیگر، شیوه ارائه آن باید توام با ظرافت باشد. «هزاره شعر» در مجموع موفق عمل میکند و میتواند پیگیران برنامه را راضی نگه دارد. طبیعتا از مخاطب خاص حرف نمیزنیم چراکه او هر آنچه در برنامه بیان میشود را از بر است!
سازندگان، مخاطب عام و کسانی که اندکی علاقه به این موضوع دارند را هدف قرار دادهاند. این موضوعی است که از شیوه بیان مجری و کارشناسان میتوان بدان پیبرد. در هر قسمت «هزاره شعر» سراغ چند موضوع میرود؛ مثلا تحلیل ساختاری و موضوعی شاعران کهن، بررسی شعر طنز اکبر اکسیر، بررسی ترانههای ماندگار با عبدالجبار کاکایی و … مخاطب در گپوگفت مجری با کارشناسان میتواند نکاتی را دریافت کند و بهره ببرد.
منظر دوم: ساختار| برنامه «هزاره شعر» ضرباهنگ مناسبی دارد. برنامه با شعرخوانی رشید کاکاوند شروع میشود و بلافاصله نوبت به کارشناسان میرسد. در کنار آن برخی بازیگران مثل گلاره عباسی و فرخ نعمتی در قالب آیتم به شعرخوانی میپردازند. این تمهیدی برای همراه کردن مخاطب عام بوده که خب به دل هر کسی نمینشیند!
ویژگی دیگر «هزاره شعر» پرهیز از ضبط برنامه در یک محل واحد است و به همین خاطر مخاطب در بخشهای مختلف با مکانهایی چون خانه اردیبهشت عودلاجان، مجموعه فرهنگی-تاریخی باغ شازده، مدرسه دارالفنون و … مواجه میشود. این تمهید علاوه بر ایجاد تنوع ساختاری و بصری، به معرفی مکانهای مذکور هم کمک میکند. خاصه آنکه وقتی صحبت از شعر به عنوان یک میراث شفاهی است، دیدن مکانهای تاریخی بر حظ مخاطب میافزاید. … «هزاره شعر» اگر سراغ چهرههای مطرح و معتبر برود، از سوی اهل فن صاحب مرجعیت میشود.
