روزنامه هفت صبح، گروه تلویزیون| «تازه وارد» نام سریال جدید شبکه سه است که به شکل اپیزودیک و توسط چند کارگردان ساخته شده. این سریال محصول باشگاه فیلم سوره است و اپیزودهای آن را هشت کارگردان جوان یعنی حسن حبیبزاده، رضا محبی، میلاد محمدی، سجاد معارفی، رضا کشاورز، احمد حیدریان، محسن امانی و محمدجواد صالحی کارگردانی کردهاند. در گزارش امروز سراغ سریال «تازه وارد» رفتهایم.
مورد اول| موضوع چیست؟
سریال «تازه وارد» بر اساس یک دغدغه ساخته شده: معضلی به نام تکفرزندی. این سریال هر بار یک داستان را مبنای روایت قرار میدهد که وجه مشترک آنها، نگرانی خانوادهها از داشتن فرزند (اول، دوم و حتی سوم) است. تا اینجا، غالب شخصیتها از میان طبقه متوسط انتخاب شدهاند؛ مثل خدمه قطار، نویسنده و … . در میان آنها شخصیتهایی هم هستند که تمکن مالی دارند اما به دلیل شرایطی حاضر به داشتن فرزند نیستند.
مورد دوم| چه ساختاری دارد؟
شیوهای که «تازه وارد» برای بیان قصهها انتخاب کرده، پیشتر تجربه شده بود. منتها این بار هر اپیزود را یک کارگردان میسازد. پیش از پخش هر قسمت، تیزری در معرفی آنها روی آنتن میرود تا مخاطب پی به کارنامه کارگردانها ببرد. شبکه سه و باشگاه سوره با چنین تمهیداتی قصد سرمایهگذاری بلندمدت روی این کارگردانهای جوان دارند. وجه مشترک اپیزودها این است که داستان با یک گرهافکنی خوب آغاز میشود. بعد از آن نوبت به طرح مسئله فرزندآوری میرسد و چالشهای زوجین درام را پیش میبرد.
مورد سوم| امتیاز آن چیست؟
«تازه وارد» سر و شکلی قابل قبول دارد. یعنی نمیتوان به عنوان تجربه اول سازندگان، ایرادی گلدرشت از اپیزودها گرفت. کارگردانها دنبال بازیگوشیهای بیمورد نبودهاند و هدفشان قرار دادن کارگردانی در خدمت داستان بوده است. بازیگران هم عملکرد قابلقبولی دارند و بازیهایشان به اندازه است. طبعا دست گذاشتن روی مسئلهای مهم به نام فرزندآوری هم امتیاز سریال محسوب میشود. این یک دغدغه جهانی است و فیلم و سریالهای خارجی هم به شکل مستقیم و غیرمستقیم به این مسئله ورود میکنند.
مورد چهارم| نقطه ضعف آن چیست؟
مهمترین ایراد «تازه وارد» به گرهگشاییها برمیگردد. داستانها، ملموس هستند و مثلا وقتی از بیکاری یک خانم به دلیل بارداری حرف میزند، مخاطب با گوشت و پوست نگرانی او را درک میکند. یا اشاراتی مثل مشکل مردی که دستفروشی میکند، دغدغه روز جامعه است. با این حال گرهگشاییها به دمدستیترین حالت ممکن انجام میشود. در همه اپیزودها، بعد از یک بحران که حاصل نگرانی زوجین درباره فرزندآوری است، اتفاقاتی رخ میدهد که اصطلاحا از آنها با عنوان «هندیبازی» یا «هپی اند» یاد میشود.
کیست که نداند در شرایط حال حاضر جامعه، تعدد فرزند کاری است سخت؟ کیست که نداند غالب زوجین از تکفرزندی رنج میبرند. «تازه وارد» اشارهای کوتاه به این معضل میکند اما در نهایت پیشنهاد ویژه خود را دارد و میگوید نباید نگران بود. آیا با این شیوه، مخاطب به آرامش خیال میرسد و برای فرزندآوری اقدام میکند؟ مثلا نمایش رنج تنهایی فرزند، به تنهایی محرک مناسبی برای تشویق خانوادهها است؟ بدتر اینکه، سریال پر است از شعار.
مثلا در اپیزود اول، وقتی دختربچه دانشآموز صاحب برادر میشود، گویی انقلابی رخ داده! حال اینکه چنین اتفاقی طبیعی و معمول است .«تازه وارد» اما با این اتفاق همچون فیلم «فرزندان بشر» ساخته آلفونسو کوارون برخورد میکند. واقعیت این است که تلویزیون باید از طریق قصههایی جذاب به معضل فرزندآوری بپردازد اما این شیوه مستقیم، نتیجهای به همراه ندارد. شاید نتیجه مقطعی بهدست آید اما در درازمدت اثر خود را از دست میدهد.
وانگهی، ساختار اپیزودیک سریال هم به این ناکامی دامن زده؛ یعنی تا مخاطب به فکر فرو رود، نوبت به پایان خوش میرسد و اصل مشکل در وجود او تهنشین نمیشود. تلویزیون برنامههای متعددی درباره فرزندآوری ساخته و میسازد. باور کنید آن برنامههای کمهزینه که
مبتنی بر حضور روانشناس و امثالهم هستند، برای مخاطب نتیجهای اقناعی به دنبال دارند. صرف این همه هزینه برای ساخت سریالی به نام «تازه وارد» اما کاری است که اصولی انجام نشده. مخاطب در وهله اول دوست دارد قصه بشنود و بعد پیام را دریافت کند. این حجم از شعار و توصیههای گلدرشت، راه به جایی نمیبرد.
