روزنامه هفت صبح | شبکه چهار از ۲۴ اردیبهشت برنامه جدیدی به نام «برسد بهدست فردا» در کنداکتور خود قرار داده است که پنجشنبه و جمعهها روی آنتن میرود.
منظر اول : محتوا | در معرفی «برسد بهدست فردا» این طور آمده: «برنامه علاوه بر واکاوی اساسیترین مسائل قرن گذشته، تصویری از آینده را برای مخاطب ترسیم میکند.» این برنامه هر بار یک موضوع را محور قرار میدهد و در قالب پرونده ابعاد آن را مورد بررسی قرار میدهد. این فرمی است که در رسانههای مکتوب سابقهای طولانی دارد و در تلویزیون نیز شاهد آن بودهایم. «برسد بهدست فردا» قرار است حرفهای جدی بزند و به همین خاطر سهم موارد سرگرم کننده کم است.
مثلا در قسمت اول محمد معتمدی یک قطعه اجرا کرد که خب چنین تمهیداتی برای برنامه بیشتر لازم است. «برسد بهدست فردا» تاکنون سراغ موضوعات مختلف رفته که بررسی جمعیت و نیز آزادسازی خرمشهر سوژههای اخیر آن بوده. در برنامهای که با موضوع جمعیت روی آنتن رفت، حرفهایی تکان دهنده زده شد و این بحران از نگاههای مختلف مورد بررسی قرار گرفت؛ هم در قالب آیتم و هم مصاحبه با کارشناسان مختلف.
منظر دوم: ساختار | «برسد بهدست فردا» یک برنامه جدی است که احتمالا مخاطب عادی تلویزیون رغبت چندانی برای همراهی آن ندارد. موضوعاتی که مطرح میشوند به اندازه کافی خشک هستند و طبعا چنین برنامهای باید ساختاری جذاب داشته باشد. برنامه با نریشن علیرضا شجاع نوری آغاز میشود که در فضایی وهم آلود یک متن را میخواند.
این متن، ورودی برنامه محسوب میشود و بعد از آن هر کارشناس در گفتوگو با مهمانها، مسائلی مثل جمعیت، آینده، گذشته، تاریخچه طنز، خرمشهر و … را واکاوی میکنند. در خلال مصاحبهها آیتمهایی پخش میشود که مکمل بحث اصلی است. «برسد بهدست فردا» فاقد دکوری ویژه است و برنامه روی سن یک سالن و درست مقابل پرده سینما ضبط میشود. «برسد بهدست فردا» در مجموع برنامهای است که مخاطب علاقهمند میتواند نکتهای از آن دریافت کند.
