روزنامه هفت صبح، گروه بازار| سامسونگ گلکسی M11، شیائومی Poco M4 Pro 5G و وان‌پلاس ۹ پرو، سه گوشی تازه‌وارد در بازار موبایل هستند که هیچ ربطی به هم ندارند. قیمت گلکسی M11 حدود چهار میلیون تومان است و فروشنده‌ها می‌گویند برای کسانی ساخته شده که حداقل توقع را از یک موبایل دارند. شیائومیPoco M4 Pro 5G با ادعای بیشتری قدم به میدان مبارزه گذاشته و شاید، چون در بازه قیمت شش میلیون قرار می‌گیرد، فکر کنید لابد سرش به تنش می‌ارزد، ولی در عمل حتی از گوشی‌های ساخته شده توسط خود شیائومی هم شکست می‌خورد.

می‌رسیم به بدترین عضو این مجموعه یعنی OnePlus 9 Pro که پرادعا و گزافه‌گو است با قیمتی فضایی، اما نه می‌توان روی کاغذ برایش شانس در نظر گرفت و نه خودش به حد کافی جنم دارد تا در بازار سربلند باشد. دلایل زیادی وجود دارد که نشان می‌دهد مردم حتی اگر وان پلاس ۹ نسخه پرو را روی زمین ببیند، نباید برای برداشتنش زحمت خم شدن را به جان بخرند، چون ارزشش را ندارد. در این نوشته توضیح می‌‌دهیم چرا نباید فریب زرق و برق و تازگی هیچ‌کدام از آنها را بخورید.

‌Poco M4 Pro 5G؛ شش میلیون تومان
شیائومی، Poco M4 Pro 5G در بازار ایران یک هندوانه دربسته به‌حساب می‌آید که هنوز امتحان خود را پس نداده. قیمت جهانی این گوشی کمتر از ۳۰۰ دلار و در بازار ترکیه حدود پنج هزار لیر است، اما در ایران آن را حدود شش میلیون تومان می‌فروشند. اولین نکته مثبت در مورد Poco M4 Pro 5G طراحی جسورانه و تاحدودی اسپرت آن است. شیائومی گوشی را در سه رنگ آبی، مشکی و زرد روانه بازار کرده و باید در ذهن‌تان آن را گوشی با ۱۶۴ میلیمتر ارتفاع، ۷۶ میلیمتر عرض و حدود ۹ میلیمتر ضخامت در نظر بگیرید. حالا نمایشگری با سایز ۶.۶ اینچ و ۱۹۵ گرم وزن را هم اضافه کنید.

نتیجه تا حدودی ناامیدکننده است، چون با یک گوشی چاق و زشت و سنگین روبه‌رو هستیم.قاب جلویی Poco M4 Pro 5G از جنس شیشه است. قاب پشتی و فریم دور گوشی را از جنس پلاستیک ساخته‌اند و صفحه‌نمایش حدود ۸۵ درصد از قاب رویی را تشکیل می‌دهد.
در پشت گوشی، با چیدمانی تقریبا سخت و پیچیده برای دوربین‌ها روبه‌رو هستیم. این روش محبوب شیائومی برای لاف زدن درباره قابلیت‌های دوربین است، اما در عمل چی؟ آنجا تنها دو حسگر قرار گرفته که رزولوشن اولی معادل ۵۰ مگاپیکسل و رزولوشن دومی معادل هشت مگاپیکسل است.

عکس‌هایی که با این دوربین‌ها می‌گیرید، در نور خوب، متوسط و در شرایط نوری ضعیف فاجعه هستند. دوربین سلفی ۱۶ مگاپیکسل در قاب رویی، با رزولوشن ۱۶ مگاپیکسل و گشودگی دریچه دیافراگم f/2.5 کار می‌کند. عکس‌های آن پر از اعوجاج و نویز خواهند بود. پردازنده مدیاتک Dimensity 810 با نسل پنجم موبایل سازگار است، در کنار خود شش گیگابایت حافظه‌موقت دارد، اما از هر جهتی که نگاه کنید حقیر و ناچیز به‌نظر می‌رسد. در بازه شش میلیون و ۵۰۰ هزار تومان خیلی‌ها ترجیح می‌دهند گوشی‌شان با پردازنده اسنپدراگون کار کند یا دست‌کم هشت گیگابایت حافظه‌موقت داشته باشد.

لااقل کاش پردازنده گرافیکی را از نوع Mali-G57 انتخاب نمی‌کردند.)نمایشگر Poco M4 Pro 5G از نوع IPS انتخاب شده تا مطمئن باشند به‌اندازه کافی شفاف است. این صفحه با دقت تمام HD کار می‌کند و تراکم پیکسلی در آن به حدود ۴۰۰ppi می‌رسد. تقریبا نمی‌توان ایرادی روی آن گذاشت جز اینکه اشتهای زیادی در مصرف منابع باتری دارد. اثرانگشت روی لبه، باتری با ظرفیت پنج هزار میلی‌آمپرساعت، آدابتور ۳۳ وات شارژسریع با توانایی کامل کردن شارژ در عرض ۵۹ دقیقه دیگر تردستی‌های Poco M4 Pro 5G هستند.

‌وان‌پلاس ۹ پرو؛ ۳۰ میلیون تومان
وان پلاس فروردین امسال از مدل ۹ پرو رونمایی کرد. در آن زمان قیمت گوشی بیش از هزار دلار بود، اما با گذشت زمان حالا حاضر است آن را با قیمت ۸۵۰ دلار بفروشد. گوشی عزیزدردانه وان پلاس به بازار ایران رسیده و قیمتش بین ۲۹ تا ۳۳ میلیون تومان است. یعنی اگر همان هزار و ۱۰۰ دلار را فرض بگیریم، دوستان هر دلار را با ما ۳۰ هزار تومان حساب کرده‌اند و اگر دلار الان را مبنای محاسبه بگذاریم، هر دلار برای خریداران OnePlus 9 Pro حدود ۳۹ هزار تومان تمام می‌شود.

وان پلاس ۹ پرو یک گوشی پرچمدار است. برای رقابت با گوشی‌های شاخ بازار عرضه شده و قصد به‌زیر کشیدن آیفون ۱۳ و گلکسی S21 را دارد. برای همین روی آن صفحه‌نمایش با سایز ۶.۷ اینچ گذاشته‌اند که دقت تصویر ۱۴۴۰ در ۳۲۱۶ نقطه ارائه می‌دهد. تکنولوژی مورد استفاده در ساخت آن از نوع سوپر AMOLED است و تراکم پیکسلی در آن به عدد شگفت‌انگیز ۵۳۵ppi می‌رسد. پس به اندازه کافی درخشان، تا حدودی اشرافی و مقدار زیادی خوش‌اشتهاست. یعنی قادر است بابت عملکرد خوب خود، حجم زیادی از باتری را سر بکشد.

با این وجود وان پلاس قادر نبوده از نظر فنی روی آن یک باتری با ظرفیت بیشتر از چهار هزار و ۵۰۰ میلی‌آمپرساعتی نصب کند. خیلی‌ها با شنیدن این مسئله پرونده وان پلاس ۹ پرو را می‌بندند، اما نباید زود قضاوت کرد. اگر اهل تساهل و تسامح باشید، می‌توانید یک روز با گوشی کار کنید. درست عین بقیه گوشی‌هایی که طرفداران اپل و سامسونگ سنگشان را به سینه می‌زنند. در عوض داخل جعبه این گوشی یک شارژر ۶۵ وات با پشتیبانی از قابلیت شارژسریع قرار دارد در حالی که خریداران آیفون و گلکسی S باید آدابتور شارژ را جداگانه تهیه کنند.

حالا می‌رسیم به امکان ویژه OnePlus 9 Pro! این گوشی می‌تواند با استفاده از همان آدابتور در عرض ۲۰ دقیقه صفر تا ۱۰۰ شارژ شود. اگر یک آدابتور بی‌سیم با توان ۵۰ وات دم دستتان باشد، پر شدن باتری از صفر تا ۱۰۰ درصد، فقط ۴۳ دقیقه زمان می‌برد.دوربین چهارگانه با حسگر اصلی ۴۸ مگاپیکسلی را هم شاید دست‌کم بگیرید، اما کنار آن حسگر تله‌فوتو کار گذاشته‌اند و با کمک یک حسگر ۵۰ مگاپیکسلی فوق عریض کاری کرده‌اند تا عکس‌های OnePlus 9 Pro قابل رقابت با گلکسی S21 باشد. هشت گیگابایت حافظه‌موقت دست در دست، تراشه اسنپدراگون ۸۸۸ سازگار با نسل پنجم کاری می‌کنند تا OnePlus 9 Pro عملکردی سریع و روان داشته باشد.

‌سامسونگ Galaxy M11؛ سه میلیون و ۸۰۰ هزار
سری M یکی از مظلوم‌ترین گوشی‌ها در بازار موبایل هستند. در حالی که سامسونگ تمام توان خود را روی ساخت سری لاکچری S متمرکز می‌کند و مردم به خاطر مسائل مالی و شهرت بیشتر سراغ سری A می‌روند، سری M آن وسط تنها و سرگردان است. Galaxy M11 از نظر ظاهر و قیافه هم شانس نیاورده و با ۱۶۱ میلیمتر ارتفاع، ۷۶ میلیمتر عرض و ضخامت ۹ میلیمتری جزو زشت‌ترین گوشی‌های تاریخ است.
وزن این گوشی هم به ۱۹۷ گرم می‌رسد تا احساس کنید یک کوه را همراه خودتان این‌طرف و آنطرف می‌برید.

سامسونگ هرچی پلاستیک دم‌دستش بوده در ساخت این گوشی به‌کار برده. در بخش سخت‌افزار اوضاع ضایع‌تر است. تراشه اصلی یک اسنپدراگون ۴۵۰ است که با معماری ۱۴ نانومتری طراحی شده. حتی در سال ۱۳۴۲ هم قدیمی و از مدافتاده به‌حساب می‌آمد. پردازنده گرافیکی Adreno هم نمی‌تواند به M11 کمک کند تا موقع اجرای بازی‌ها عملکرد بهتری از خود نشان دهد. در عوض با کمک چهار گیگابایت حافظه‌موقت می‌توانید خاطرجمع باشید که گوشی مدام هنگ نمی‌کند و اپلیکیشن‌ها خود به‌خود بسته نمی‌شوند. نمایشگر IPS گوشی M11 با سایز ۶.۴ اینچی، نهایت زور خود را می‌زند، اما در انتها می‌تواند تصاویر را به‌صورت HD نمایش دهد و تراکم پیکسلی آن به ۲۶۸ppi می‌رسد.

از نظر اقتصادی می‌توان با این قضیه کنار آمد، اما از منظر فنی فقط هیچ ارفاقی در کار نخواهد بود. سامسونگ خسیس حتی زمان زیادی برای طراحی این نمایشگر نگذاشته و مثل گوشی‌های سه سال پیش نسبت صفحه به بدنه را ۸۱ درصد تعیین کرده. با این کار حاشیه‌های زیادی دور گوشی ایجاد شده است و باعث می‌شود حس مناسبی نداشته باشید.اگر گوشی را برگردانید، به‌جز پلاستیک زیاد، سه تا دوربین خودنمایی می‌کند. آن‌ها طوری کنار هم چیده شده‌اند که خیال کنید ممکن است کارآیی زیادی داشته باشند، اما در عمل با دقت ۱۳ مگاپیکسل و با دریچه دیافراگم f/1.8، فاصله کانونی ۲۷ میلیمتری و سایز سنسور ۱/۳٫۱ اینچی عکس‌هایتان تار و کدر خواهند بود.

در کنار سنسور اصلی یک حسگر فوق‌عریض با رزولوشن پنج مگاپیکسل و یک حسگر عمق با رزولوشن دو مگاپیکسلی وجود دارد که رخ و قیافه دارند، اما کارآیی‌شان نامشخص است. بیشتر به‌نظر می‌آید آن‌ها را به‌زور در پشت گوشی جا داده‌اند تا مشتری را وسوسه کنند. فلسفه وجودی بقیه امکانات Galaxy M11 به‌همین ترتیب است. مثلا یک حسگر اثرانگشت در قاب پشتی وجود دارد که از هر دو بار، یک مرتبه کار نمی‌کند. سامسونگ در عوض ظرفیت باتری گلکسی M11 را سخاوتمندانه انتخاب کرده است: پنج هزار میلی‌آمپر ساعت.

تازه‌ترین تحولاتکاربران ویژه - دانش و فناوریرا اینجا بخوانید.