روزنامه هفت صبح | پیشتر نوشتیم که موسیقی در تلویزیون نسبت به سالهای پیش کمرنگ شده و همین وظیفه برنامه سرنا را دوچندان کرده است. این برنامه در سری جدید سراغ موسیقی مناطق مختلف میرود و این هفته نوبت به بررسی موسیقی بیات تهران رسید.
منظر اول| محتوا : درباره موسیقی بیات تهران حرف و حدیث زیاد است. رضا مهدوی مجری و کارشناس برنامه همان ابتدا توضیحی مختصر و مفید داد تا ذهن بینندهها آماده شود. اشاره او به این مسئله بود که در تهران بهواسطه پایتخت بودن، انوع موسیقی ظهور کرده . با این حال وجهی از آن در دل رسم و رسومی که متعلق به تهران است نمایان شده .
در برنامه سرنا کارشناس، راوی و خواننده موسیقی مکتب تهران و متین رضوانیپور موسیقی پژوه و خواننده صحبتهایی شنیدنی بیان کردند. آنها از سابقه شکلگیری موسیقی دستگاهی گفتند و نسبت موسیقدانها با دربار قاجار را مرور کردند. به فراخور صحبت از ترانههای معروفی مثل «ماشین مشتی مندلی» شد و کارشناسان از ریشه سرایش و اجرای آنها گفتند. جواد انصافی که کتابی با عنوان کسبیخوانی نوشته، درباره کاسبها و ترانههای آنها توضیح داد. این برنامه علاوه بر اطلاعات مفید، برای مخاطبان «خوش» و خاطرهانگیز بود.
منظر دوم| ساختار: در تلویزیون سیاستی دوگانه حاکم است؛ شبکه مستند، ساز نشان میدهد اما برنامه تخصصی سرنا چنین اجازهای ندارد. برای همین است که گاه فقط چهره نوازنده یا در و دیوار نشان داده میشود که نسبتی با زیباییشناسی ندارد و اصلا توهین به موسیقی نواحی است. در برنامه اخیر اما خبری از ساز نبود بلکه مهمانها، ترانههای تهرانی را میخواندند.
امتیاز دیگر سرنا به آیتمهای آن است. مثلا همان ابتدا ترانه «یکی یک پول خروس» با صدای جواد بدیعزاده پخش شد که توجه مخاطب را برای دنبال کردن برنامه جلب میکرد. حُسن دیگر سرنا، آیتمهایی است که با هدف بالا بردن سطح سلیقه مخاطب ساخته میشوند. در این آیتمها کارشناسان نکاتی کاربردی مطرح میکنند که در کنار گفتههای رضا مهدوی و کارشناسان دیدی متفاوت به مخاطب میدهند. در برنامه اخیر کسبیخوانی بهانه صحبت از انصاف کاسبان قدیم شد که در زمانه امروز کمرنگ شده است.
