روزنامه هفت صبح | یکی از سریالهایی که به تازگی پخش آن در شبکه خانگی شروع شده، سریال «خسوف» کار جدید مازیار میری است که همایون اسعدیان را به عنوان تهیهکننده بالای سر خود دارد. اولین وجه تمایز این سریال با دیگر تولیدات شبکه خانگی،ترکیب متفاوت بازیگرانش است.
درست در تنگاتنگ رقابت نفسگیر تولیدات خانگی در جذب ستارههای سینما و ریخت و پاشهای مالی برای راضی کردن هریک از آنها برای بازی در سریالهای خانگی، همایون اسعدیان مسیر متفاوتی را در پیش گرفته و با ترکیبی متفاوت و البته جوان و نام آشنا وارد میدان رقابت شده است.
او که طی سالیان اخیر نشان داده یکی از بهترین کارگردانان قصهگوی سینماست، به جای تمرکز روی جذب ستارهها و ورود به رقابتی کاذب که طی این سالها منجر به افزایش عجیب و غریب دستمزد بازیگران سرشناس شده،تمام حواسش را معطوف به بخش فیلمنامه و قصه کرده است.در واقع او و تیمش یعنی کارگردان و تیم نویسندگان با یک قصه کم ایراد و البته جذاب به مصاف مخاطب رفتهاند.
آنها با تکیه بر این تئوری که قصه خوب باعث جذب مخاطب است نه صرفا حضور ستارههای رنگارنگ و گران وارد کارزار شدهاند. قسمت اول نشان داد که آنها راه را اشتباه نرفتهاند و اگر «خسوف» در جذب مخاطب موفق شود به احتمال مسیر سریالسازی در شبکه خانگی اصلاح خواهد شد.شاید موفقیت این سریال با حضور ستارههای ناآشنا موجب شود تا سیاست تهیهکنندهها در جذب ستارهها آن هم با هر قیمت و شرایطی تعدیل شود.
کامنتها
وحید سعیدی: تجربه نشان داده که صرفا حضور ستارهها نمیتواند موفقیت یک سریال را و یا فیلم را تضمین کند.شاید باعث دیده شدن اولیه آنها شوند اما در ادامه این قصه است که مخاطب را با خود میکشاند نه ستارهها. شکست سریالهای پرستاره در جذب مخاطب این تئوری را به خوبی ثابت میکند.
احمد رنجبر: پیشتر سریالی چون «آسپرین» در شبکه خانگی بنای خود را بر قصه استوار کرد و میدان را به جوانها داد. از این فرمول جواب گرفت اما فقط سریالبینها از «آسپرین» استقبال کردند و از نداشتن ویترین لطمه خورد. حالا اما ماجرا متفاوت است. پلتفرمها جای خود را باز کردهاند و اگر یک سریال قصهای خوب داشته باشد، مورد اقبال قرار میگیرد؛ حتی بدون ستاره.
