روزنامه هفت صبح | «در میدان عشرتآباد سابق به دنیا آمدهام، همان جا مدرسه رفتم، دوره دبیرستان را هم در منطقه نارمک گذراندم. فرزند دوم خانواده خود هستم. خواهر بزرگتری داشتم که فوت کردند، برادر کوچکترم هم پزشک هستند.» این بخشی از روایت حمید جبلی است از خانواده خود. بازیگری که در عرصههای مختلف طبع آزمایی کرده و حالا در آغاز ۶۳ سالگیاش همچنان سودای کارهای بزرگ دارد. او کارش را در ابتدای دهه پنجاه با حضور در کانون پرورش فکری شروع کرد؛ درست وقتی ۱۴سال سن بیشتر نداشت.
جبلی بعد از بازی در تئاتر، به عنوان عروسک گردان و صداپیشه شخصیت «کپل» مدرسه موشها تجربهای جذاب از سر گذراند. در همان سال ۶۱ با سریال «محله برو بیا» بازیگری مقابل دوربین را در کارنامهاش به ثبت رساند. مجموعه کلاه قرمزی اوج ذوق هنری جبلی و طهماسب است که آنها را محبوب خاص و عام کرده. پسر مریم و خواب سفید فیلمهایی هستند که جبلی ساخت و موفق هم بودند. در کارنامه جبلی کلی نقش متنوع دیده میشود.
کامنتها
وحید سعیدی: بعضی از بازیگرها و البته برخی از مجریهای تلویزیون هستند که مخاطب با آنها احساس صمیمیت بیش از اندازه دارد. انگار آنها جزیی از خانوادهشان هستند و هر روز با هم سر وکار دارند. حمید جبلی یکی از آنهاست. انگار جزیی از خانواده ماست. به اندازه یکی از اعضای خانواده دوستش داریم و به او مهر میورزیم. حمید جبلی یکی از ماست یکی از نزدیکترینها.
احمد رنجبر: بعضی آدمها «هنرمند» متولد میشوند. صدا و چهره این آدمها تعریفی فراتر از زیبایی دارد. مثل حمید جبلی که هم صدایش شخصیت دارد و هم از چهرهاش هنر میبارد.
مرجان فاطمی: از معدود بازیگرانی است که تحت هر شرایطی و با هر نقشی، حال خوشی به مخاطبانش میدهد. حتی اگر دیگر هیچوقت کلاه قرمزی ساخته نشود باز هم صدای ماندگارش روی دو کاراکتر دوستداشتنی کلاه قرمزی و پسرخاله تا ابد در ذهنمان میماند.
