روزنامه هفت صبح | جمعهای که گذشت تولد ۸۰ سالگی کارگردانی بود که خیلیها به عشق فیلمهای او عاشق سینما شدند. با قیصرش زندگی کردند و با داش آکل عاشقی را مشق کردند و با رضا موتوری مرام و معرفت را. مسعود کیمیایی در همه این سالها قهرمانهای جذابی برای عاشقان سینما خلق کرد.
او در سینما ماند و هیچگاه وارد سریالسازی نشد تا حسرت خلق یک اثر سریالی تا به امروز در دل دوستدارانش بماند. کیمیایی در این سالها دو بار عزمش را برای ساخت سریال جزم کرد یک بار در دهه ۸۰ که قرار بود سریال « جهان پهلوان تختی» را بسازد و یک بار هم همین اواخر دهه ۹۰ که تصمیم گرفت برای شبکه خانگی رمان «جسدهای شیشهای» را تبدیل به سریال کند.
ویروس کرونا و تعطیلی پروژهها در همان ابتدای شیوع عملا پروژه سریال خانگی را به حاشیه برد. کیمیایی عاشق سینماست برای همین در روزگاری که سینما عملا تعطیل است و بازار شبکه خانگی داغ است، ترجیح داد برای همان عشق همیشگیاش کار کند. او در دوران کرونا فیلم «خائنکشی» را در فضایی بسیار متفاوت جلوی دوربین برد. او خائنکشی را ساخت تا متوجه شویم سینما هنوز هم دارد در گوشهای از این شهر نفس میکشد.
کامنتها
وحید سعیدی: همین که کیمیایی فیلم میسازد خوب است. این یعنی سینما زنده است. او یکی از شاهرگهای این سینماست که وقتی پشت دوربین میرود، متوجه میشوی که خون همچنان در رگ این سینما جاری است. کیمیایی روح سینمای ایران است؛ با همه قهرمانهایی که آفریده و مردم با آنها زندگی کردهاند.
احمد رنجبر: نیم قرن است نام مسعود کیمیایی با سینما عجین شده. او عاشق سینماست و با خلق قهرمانهایی خاص و دیالوگهایی بکر، خیلیها را عاشق این هنر کرده. برای لذت بردن از دنیای فیلمهای کیمیایی و همراه شدن با دغدغه قهرمانهای او باید ذهن حسابگر را کنار گذاشت.
مرجان فاطمی: درست است که فیلمهای سالهای اخیر مسعود کیمیایی آثار قابل قبولی نبودند اما مهم تلاشی است که برای ساخت هرکدام از آنها کرده است. کیمیایی از آن دست کارگردانهایی است که به این سادگیها کنار نمینشیند و خودش را بازنشسته نمیکند. چی از این بهتر؟
