روزنامه هفت صبح | بعضی سریالها آرام شروع میشوند اما به یکباره نظرها را به خود جلب میکنند. بر اساس نظرها در فضای مجازی میتوان نتیجه گرفت که «سیاوش» هم جزو همین دسته است. سریالی که فقط سه قسمت از آن باقی مانده و در این مدت سرنوشت شخصیتها بهطور دقیق مشخص خواهد شد.
«سیاوش» پیش از کرونا کلید خورد اما مدتی بعد ماجرای کرونا و البته تغییر کارگردان پیش آمد. نیما اقلیما رفت و سروش محمدزاده جای او را گرفت. داستان از همان ابتدا بر سرنوشت شخصیت سیاوش با بازی میلاد کیمرام استوار بود.در هر چند قسمت شاهد یک مصیبت در زندگی او هستیم که حالا مشخص شده دارای برادران و خواهرانی ناتنی است.
مجید صالحی در نقش صابر ساقی یکی از برادران ناتنی اوست که دنیای خاص خود را دارد…. «سیاوش» بینقص نیست ولی دست روی مواردی گذاشته که مخاطب عام از آن لذت میبرد. آنچه در سریال از بدبختیهای سیاوش به نمایش در آمده شبیه فیلمفارسی است ولی طیفی از مخاطبان این جنس قصه را دوست دارند. ضمن آنکه در بخشهایی سریال خوراکی برای سختپسندها هم دارد.
* وحید سعیدی: «سیاوش» در قیاس با سایر سریالهای شبکه خانگی ریخت و پاش کمتری دارد و در عین حال به مانند بقیه پرمدعا نیست. سریالی است که سعی کرده قصهاش را درست و بدون لکنت روایت کند، هرچند در این مسیر ضعفهایی هم دارد، از جمله بازیهای زیر متوسط برخی از بازیگرانش،اما در مجموع کار موفقی است مثل «گیسو» یا «دل» نیست که از تماشایش احساس پشیمانی کنی.
* احمد رنجبر: تلاش سازندگان «سیاوش» مشهود است اما تمرکز زیاد از حد بر مصیبت،پاشنه آشیل آن محسوب میشود.گاه،سریال بیش از اندازه تخیلی است و حالا دستش برای مخاطب رو شده.به شخصه علاقهمند به بازی مجید صالحی هستم که شمایل یک لات واقعی را مقابل چشممان قرار داده.
* مرجان فاطمی: راستش اگر مجبور به تماشای سریال «سیاوش» نبودم بعد از قسمت پنجم و ششم به کلی قید آن را میزدم. این حجم اندوه و حال بد آن هم در هر قسمت سریال قابل تحمل نیست. به نظرم تنها نکته مثبت سریال بازی متفاوت مجید صالحی است.
