روزنامه هفت صبح | شاید زمانی که فروچیو لامبورگینی تصمیم گرفت شراکتش با انزو فراری را در سال ۱۹۶۳ خاتمه دهد، کمتر کسی فکر میکرد این نابغه ایتالیایی بتواند در کمتر از سه سال دیگر اولین هایپرکار صنعت خودرو را به بازار بفرستد؛ میورا که بسیاری آن را در حد و اندازه مرسدس بنز SL300 گالوینگ میدانستند.
البته فروچیو از همان اول چندان اعتمادی به این خودرو نداشت و بر این باور بود که نمیتوان با خودرویی با موتور میانی به سلطه فراری بر بازار پایان داد اما در نهایت با اصرار مهندسان و طراحان شرکت او راضی شد نمونه اولیهای از یک شاسی و موتور میانی در نمایشگاه خودروی تورین ۱۹۶۵ به نمایش دربیاید. این پیشنمایش موفق بود و بعضی از بازدیدکنندگان هم بدون اینکه بدانند در نهایت میورا به چه شکل خواهد بود آن را پیشخرید کردند.
نمایشگاه خودروی جنووا در سال بعد از آن اما زمان رونمایی از این افسانه شگفتانگیز بود؛ افسانهای که امضای طراح برتر دوران یعنی مارچلو گاندینی از موسسه برتونه را پای طراحیاش داشت اما با این حال هنوز هم به این خودرو به عنوان محصولی که آینده لامبورگینی به آن گره خورده است، نگاه نمیشد. شاهد مثالش هم آنکه نسخه درنظر گرفته شده برای نمایش در نمایشگاه شب قبل از شروع آن آماده شد!
اسکلت میورا تماماً از ورقههای استیل و المانهای تقویت کننده فضایی تشکیل شده است که به نسبت سایر رقبا بسیار سبک است. پیشرانه V12 این خودرو با چهار میل سوپاپ توانایی تولید چیزی در حدود ۳۷۰ اسب بخار را در دور موتور ۷۰۰۰ دور بر دقیقه را دارد. اما نکته جالب توجه در مورد این پیشرانه، خود پیشرانه نیست؛
بلکه نحوه قرارگیری آن است که به صورت عرضی و در حدفاصل بین چرخهای عقب و کابین قرار گرفته است. صفحه کلاچ خودرو در سمت چپ پیشرانه و گیربکس پنج دنده دستی ساخت ZF در پشت آن قرار گرفته است. اگرچه بعداً فراری توانست با مدل دیتونا سوپراسپرتی قدرتمندتر از میورا را به بازار عرضه کند اما سواری خاص میورا و نوستالژیک بودن آن امتیازاتی بودند که دیتونا نتوانست کسب کند.
در مجموع ۷۶۴ دستگاه از این خودرو بین سالهای ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۳ تولید شدند. علاوه بر نسخه پایه با کد P400، نمونههای قویتری با کد S، SV و SVJ به همراه دو میورای سقف باز هم عرضه شدند. میورا به دلیل قوانین سختگیرانه ایالتی آمریکا حضور چندان پررنگی در این کشور نداشت؛ تا جایی که نشریه روند اند ترک در سال ۱۹۶۸ گزارش داد که سهم آمریکا از میورا در آن زمان تنها ۱۲ دستگاه بود! حکومت پهلوی اما علاقه زیادی به میورا داشت تا جایی که ۱۲ دستگاه از آن در اختیار شاه مخلوع و اطرافیان او بود.
توضیحات
*
توضیحات
*
