روزنامه هفت صبح | یکی از جذابترین بخشهای کارهای مهران مدیری، پخش گوشههایی از پشت صحنه در قالب تیتراژ پایانی بود.اتفاقی که خود مدیری در تلویزیون پایهگذارش بود و حسابی هم طرفدار پیدا کرد. این بخش آنقدر جذاب بود که حتی اگر سریال هم ضعیف بود به خاطر همین پشت صحنهها دیده میشد.
سریال « ویلای من» یا « در حاشیه» که عملا سریالهای ضعیفی بودند، اما به واسطه همین پشت صحنهها تا حدودی نجات پیدا کردند. سریال جدید مهران مدیری، یعنی «دراکولا» همین عنصر جذابیت را هم ندارد. او از سریال «هیولا» به بعد خواسته تا پشت صحنههایش را با ساختاری متفاوت عرضه کند و صرفا تمرکز روی اشتباهات بازیگرها و تپق زدنها و خندیدنها نباشد. ماحصل این تغییر رویه،پشت صحنههای بیحس و حالی است که نه تنها افزودهای برای سریال محسوب نمیشود، بلکه مخاطب را بیشتر آزار میدهد و از اثر دور میکند.
*** کامنتها
* وحید سعیدی: پشت صحنه «دراکولا» هیچ چیز که نداشته باشد، یک ویژگی مهم دارد؛ اینکه عیان میکند چطور ماحصل کار جلوی دوربین چرا تا این اندازه ضعیف است. مدیری با این پشت صحنهها دستش را کامل رو کرده و مخاطب تیزهوش متوجه میشود که چرا سریال خوب نیست.
* احمد رنجبر: گرفتاری مهران مدیری زمانی شروع شد که احساس کرد باید در قامت یک مصلح اجتماعی به فعالیت هنریاش ادامه دهد. او در برنامه «دورهمی» به این باور رسید که واقعا آدمی تاثیرگذار بر جامعه و اصحاب قدرت است.این نگاه را حالا در یک سریال که قرار است سرگرمکننده باشد هم دنبال میکند. نتیجه این شده است که صحنه و پشت صحنه «دراکولا» از سوی قاطبه مخاطبان پس زده میشود.
* مرجان فاطمی: پشت صحنههای سریالهای مدیری آنقدر خندهدار بود که تازه بعد از هر قسمت منتظر میشدیم با تماشای آنها یک دل سیر بخندیم. پشت صحنه دراکولا هیچ شباهتی به سایر پشتصحنههای کارهای مدیری ندارد. بیشتر به نظر میرسد برای رفع تکلیف آخر هر قسمت اضافه شده.
