روزنامه هفت صبح | «هر چیزی قدیمیش خوبه» برای مردمی که این یکی از ضربالمثلهای رایجشان است چطور میشود درباره نان صنعتی حرف زد؟ آن هم در تقابل با نان سنتی که ایرانی جماعت آن را تا چند قاره آن طرفتر هم با خودش برده و این روزها در مناطقی مثل تورنتو و مونترال هم نان ببری و سنگک پیدا میشود؟
شاید بهترین راه حل حساب باز کردن روی کسانی است که حوصله صف ایستادن یا پیاده رفتن تا نانوایی را ندارند. احتمالا اولین تولید کنندههای نان سنتی در ایران هم دقیقا با همین بیزینس پلن شروع به تولید محصولات مختلف کردند، این را وقتی بیشتر متوجه میشویم که ببینیم آنها سعی کردند چند مدل نان سنتی یا نزدیک به سنتی هم در خط تولیدشان بگذارند مثل لواش و پیتا که به ذائقه ایرانی خیلی نزدیک است.
حالا ممکن است بگویید دلیل موفقیت و سر زبان افتادن چند برند تولید کننده نان صنعتی به دلیل زیاد شدن مشغله مردم یا به رسمیت شناختن بیحوصلگیشان است اما واقعیت این است که طی سالهای گذشته برندهای مطرح این حوزه واقعا کم نگذاشتند با انواع تکنیکهای بازاریابی و شناخت مشتری و کیفیت بخشی به محصول بالاخره موفق شدند قفسه مخصوص به خودشان در سوپرمارکتها و هایپرمارکتها را کاملا رونق بدهند.
این وسط احتمالا یک عامل دیگر هم تاثیر زیادی داشت، اینکه کم کم عده بیشتری قبول کردند سلامت و فواید نان صنعتی در برخی موارد از نان سنتی هم بیشتر است، در حالی که همیشه ارجاع به محصولات سنتی از لبنیات گرفته تا نان، به عنوان یک توصیه سلامت محور شنیده میشد.
*** قدیمیترین، با اختلاف
نان صنعتی عبارت تقریبا تازهای است و گوش ما چند سال بیشتر نیست که با آن آشنا شده اما نان سحر، که قدیمیترین برند تولید کننده نان صنعتی در ایران است سال ۱۳۵۰ کارش را شروع کرد، آن هم با تولید نان «بولکی» که حالا برای خودش یک پا نوستالژی محسوب میشود آنقدر که نسل جدید با آن غریبهاند و باگتهای فرانسوی غول آسا بولکیهای کوچک و سفت را تقریبا بلعیدهاند.
اصلا اسم نان سحر آن اوایل «بولکی پزی سحر» بوده و بعدها کم کم وارد عرصه تولید انواع نانهای حجیم و غیر حجیم شده. ممکن است قدیمی و اولین بودن کمک زیادی به نان سحر کرده باشد اما اگر همین حالا به یکی از شعبههای این برند مراجعه کنید حق میدهید که بگوییم اینها تنها دلایل موفقیت و محبوبیت سحر نبودهاند.
این برند طی حدود ۲۰سال گذشته تمام سعیاش را کرده که همه جور مشتری را راضی نگه دارد تا جایی که حتی در زمینه نانهای طعمدار شبه شیرینی هم ورود کرده تا فقط نان خورها مشتریهایش نباشند. محبوبیت نان سحر آنقدر هست که خودش مستقیما مسئولیت فروش محصولاتش را به عهده دارد و شعبههایش هم معمولا شلوغ هستند.
*** اسم، اولین موفقیت
نانآوران برند دیگری است که در زمینه تولید نانهای صنعتی اسم و رسم زیادی به هم زده که شاید یکی از دلایل اولیه آن انتخاب اسم مناسب و تلاش موثر در زمینه برندینگ باشد. واقعا چه اسمی برای تولید کننده نان میتواند با مسماتر از «نان آوران» باشد که برای ما معنی بسیار بیشتر از آورنده نان دارد.
از اینها گذشته یکی از نقاط قوت نانآوران توان تولید بالای آن است. خیلی از تولید کنندههای محصولات سوپرمارکتی یکی از اصلیترین راههای موفقیت را پر کردن قفسههای سوپرمارکتها میدانند حتی به قیمت برگشت خوردن بخشی از محصولشان، چرا؟ چون به این ترتیب محصول آنها بیشتر از محصولات دیگر توی چشم خواهد بود و اینطوری میتوانند اسمشان را بهتر جا بیندازند.
نمیتوان دقیقا گفت که نانآوران این استراتژی را دنبال کرده اما این را میشود با اطمینان گفت که نانآوران با داشتن زیرساختهای وسیع برای تولید زیاد توانسته نیاز مشتریها را تا اندازه زیادی برطرف کند تا جایی که برندهای دیگر که مجبور بودهاند به رقابت با نانآوران بپردازند کار سختی داشتهاند.
*** شعار هوشمندانه
«سه نان، بیشتر از یک نان» اگر کسی این را به شما بگوید فکر میکنید دیوانه شده که دارد بدیهیات را برایتان بازگو میکند اما وقتی بدانید که این شعار اولیه برند تولید کننده نان صنعتی با نام «سه نان» بوده احتمالا لبخند بزنید و فکر کنید که چه شعار بامزه و هوشمندانهای. سه نان با نوشتن همین شعار روی کامیونهایی که مسئولیت حمل محصولاتش را داشتند اسمش را سر زبانها انداخت. البته این برند یک جور نان تست نرم هم تولید کرد که خیلیها مشتریاش شدند.
سه نان بعدتر شعارش را تغییر داد و اینبار زیر محصولاتش نوشت «هیچ دستی در کار نیست» تا نشان بدهد تمام مراحل تولید این نان مکانیزه و با کمک دستگاهها انجام میشود، موضوعی که در روزگار کرونایی میتوانست اعتماد خیلیها را جلب کند. سه نان مدتی است که برای بیشتر جا باز کردن در بازار شروع به تولید نانهای متفاوتی کرده مثل نان پروتئینی که میتواند کسانی که دنبال جذب کمتر کربوهیدرات و کاهش وزن باشند خوشحال کند و جوری جنس بیشتری هم برای سه نان به همراه داشته باشد.
*** نان یا دونات؟
دونات کلمه فارسی نیست و به مدل خاصی از کیک گفته میشود اما اغلب ما این کلمه را با نانهای شیرین «نان رضوی» میشناسیم که مدتی با توزیع مترویی محصولات و کم نگه داشتن قیمت، شهرت عجیب و غریبی به هم زد اما این برند محصولات دیگری هم تولید میکند و برای خودش یکی از اسامی مطرح حوزه نان صنعتی است. تاریخچه این شرکت هم جالب است.
حدود سال ۱۳۴۶ یک نانوایی در گوشهای از بیمارستان امام رضا (ع) مسئولیت تهیه نان برای پرسنل و بیماران بیمارستان را بر عهده داشت که به عنوان یک نان مرغوب در مشهد آن زمان زبانزد خاص و عام شده بود و در اکثر مواقع موجودی نان آن کفاف بیمارستان و خریداران را به صورت هم زمان نمیداد به همین دلیل هم این موضوع متولیان آستان قدس رضوی را مجاب کرد که تهیه و تولید این نان با کیفیت را توسعه بدهند تا در سال ۱۳۵۱ شرکتی با نام «نان قدس رضوی» ثبت شود.
