روزنامه هفت صبح، گروه تلویزیون|سازندگان شبیکه ماه کامل شد به برنامه نقد سینما در شبکه پنج رفتند و همزمان فیلم در برنامه هفت نیز نقد شد.
نقد مسعود فراستی درباره «شبی که ماه کامل شد» روز گذشته جزو خبرهای مشترک رسانههای سینمایی بود. با این حال «هفت» باز هم نکته قابل توجه داشت؛همانطور که در «نقد سینما» یک بار دیگر شاهد چند اتفاق ویژه بودیم. گزارش امروز به مهمترین نکات دو برنامه سینمایی تلویزیون اختصاص دارد که جمعه شب روی آنتن شبکه پنج و سه رفتند.
***اتفاق اول | رونمایی از فیلم مهم اکران***
«شبی که ماه کامل شد» مهمترین فیلم اکران امسال است. با این حال به دلایل فرامتن کارگردان و تهیهکننده این فیلم، در یک ماه اخیر مصاحبهای با رسانهها انجام ندادند. طلسم سکوت نرگس آبیار و محمدحسین قاسمی در برنامه جمعه شب «نقد سینما» شکست و این دو به بخشهایی از سوالهای مطروحه درباره فیلم پاسخ دادند.
***اتفاق دوم | سوالهای طولانی افخمی***
بهروز افخمی پیشتر گفته بود که فیلم خانم آبیار را دوست دارد. این علاقه باعث شد پرسشهای کوتاه جای خود را به تحلیلهای بلند بدهد. مثلا افخمی دو دقیقه درباره ترسناک بودن فیلم صحبت کرد و پاسخ آبیار فقط یک دقیقه بود! این عدم توازن در بخشهای دیگر گفتوگو هم ادامه یافت.
***اتفاق سوم | نقد مشترک***
این هفته موضوع میز نقد برنامه «نقد سینما» و «هفت» مشترک بود. هر دو فیلم «شبی که ماه کامل شد» را تحلیل کردند. اولی با حضور آرش خوشخو و امیررضا مافی و با حضور مدافع سرسخت فیلم یعنی بهروز افخمی برگزار شد. در «هفت» مسعود فراستی،جواد طوسی و محمد تقی فهیم فیلم را تحلیل کردند. رویکرد این سه منتقد منفی بود و تعادلی که باید حفظ نشد.
***اتفاق چهارم |متلک سنگین به علوی***
کمتر پیش میآید بهروز افخمی در برنامهاش کنایهای سنگین به کسی نزند. این هفته نوبت به بهرنگ علوی رسید که چند روز پیش خطاب به جاس استون خواننده انگلیسی نوشته بود: «از ما دلگیر نباشید، ما هم اینجا گیرکردهایم.» افخمی هم کنایه زد که «شما اینجا گیر افتادهاید؟!کسی جلوی شما را گرفته؟! مثلا جایی دیگر بودید چه میشدید؟!» (نقل به مضمون)
***اتفاق پنجم | کنایه به تبریزی و حوزه هنری***
بازار کنایه در برنامههای سینمایی داغ بود. غلامرضا موسوی که طعم توقیف فیلم «من مادر هستم» توسط حوزه هنری را چشیده است در برنامه «هفت» به این سازمان کنایه زد. این تهیهکننده بدون نام بردن از حوزه هنری عملکرد آن را زیر سوال برد. موسوی در مقابل، از سازمان اوج هم اسم برد و از اینکه وارد تولیدات هنری شده و کار خودش را میکند،تشکر کرد. جواد طوسی منتقد«هفت» هم از زبان کنایی بهره برد و بدون اسم بردن از کمال تبریزی او را نواخت:« دوست عزیزی که از دیوار لانه جاسوسی بالا رفتی چرا از این نقطه آرمانی به جایی رسیدی که دستمزد میلیاردی میگیرید ولی فیلم خوب نمیسازید؟ نقد ما بر این است.»
***اتفاق ششم| عقبنشینی فراستی و گاف لطیفی***
چند هفتهای است شاهد دوئل مسعود فراستی و کمال تبریزی هستیم. فراستی این هفته به طور آشکاری از موضع خود عقب نشست:«واژههای من برای نقد فیلمها مخصوص هفت نیست. من به هیچ فیلمسازی توهین نمیکنم. من به اشخاص و فیلمسازان توهین نمیکنم. از همه واژهها و نقدهایی که کردم از منفیها دفاع میکنم. ممکن است یک نقد مثبت بعد از چند سال تغییر کند.» در بخش دیگر برنامه محمد حسین لطیفی مرتکب یک اشتباه شد. او در دفاع از فراستی، اتهام گرفتن پول توسط سازندگان «سرخپوست» را مطرح کرد و گفت:« آخر این چه حرفی است؟!» نیت لطیفی خیر است اما این چه حرفی بود آخر در یک رسانه رسمی؟!
***اتفاق هفتم | چهرههای تکراری هفت***
برنامه هفت در دور جدید اصرار به استفاده از کارشناسان تکراری و چهرههای جدید دارد. دعوت از کارشناسان تازه اتفاقی مثبت است اما اولا نباید سهم آنها از آنتن زیاد باشد، در ثانی باید کنار کارشناسهای مطرح قرار گیرند تا تعادل رعایت شود. مثل کاری که جیرانی با کوشکی کرد. حالا اما توازن رعایت نمیشود و طبعا گوش سینماگران به نظریات چهرههای جدید بدهکار نیست. آسیب دیگر هفت بهرهگیری از کارشناسان تکراری است. نمونه اش سعید الهی که در برنامه اخیر راجع به نقش و تاثیر مدیریت در محتوای آثار سینمایی صحبت کرد. او کمی پیشتر به این برنامه آمده بود و درباره سینمای استراتژیک به ابراز عقیده پرداخت.
